Ecclesiasticus 36

¹Miserere nostri, Deus omnium, et respice nos
et ostende nobis lucem miserationum tuarum;
²et immitte timorem tuum super gentes,
quae non exquisierunt te,
ut cognoscant quia non est Deus nisi tu,
et enarrent magnalia tua.
³Alleva manum tuam super gentes alienas,
ut videant potentiam tuam.
⁴Sicut enim in conspectu eorum sanctificatus es in nobis,
sic in conspectu nostro magnificaberis in eis,
⁵ut cognoscant, sicut et nos cognovimus,
quoniam non est Deus praeter te, Domine.
⁶Innova signa et itera mirabilia,
⁷glorifica manum et firma brachium dextrum,
⁸excita furorem et effunde iram,
⁹tolle adversarium et afflige inimicum.
¹⁰Festina tempus et memento praefinitionis,
et enarrentur mirabilia tua.
¹¹In ira flammae devoretur, qui salvatur;
et, qui pessimant plebem tuam, inveniant perditionem.
¹²Contere caput principum inimicorum
dicentium: “ Non est alius praeter nos!”.
¹³Congrega omnes tribus Iacob
et hereditabis eos sicut ab initio.
¹⁴Miserere plebi tuae, super quam invocatum est nomen tuum,
et Israel, quem coaequasti primogenito tuo.
¹⁵Miserere civitati sanctificationis tuae,
Ierusalem, loco requiei tuae.
¹⁶Reple Sion maiestate tua
et gloria tua templum tuum.
¹⁷Da testimonium his, qui ab initio creaturae tuae sunt,
et suscita praedicationes, quas locuti sunt in nomine tuo.
¹⁸Da mercedem sustinentibus te,
ut prophetae tui fideles inveniantur.
Et exaudi orationes servorum tuorum,
¹⁹secundum beneplacitum super populo tuo,
et dirige nos in viam iustitiae,
et sciant omnes, qui habitant terram,
quia tu es Deus saeculorum.
²⁰Omnem escam manducabit venter,
et est cibus cibo melior;
²¹fauces percipiunt cibum ferae,
et cor sensatum verba mendacia.
²²Cor pravum dabit tristitiam,
et homo peritus retribuet illi.
²³Omnem masculum excipiet mulier,
est autem filia melior filia.
²⁴Species mulieris exhilarat faciem viri sui,
et super omnem concupiscentiam hominis superducit desiderium.
²⁵Insuper, si est super lingua eius curatio
et mitigatio et misericordia,
non est vir illius secundum filios hominum.
²⁶Qui possidet mulierem bonam, inchoat possessionem,
adiutorium secundum illum est et columna requiei.
²⁷Ubi non est saepes, diripietur vinea,
et ubi non est mulier, ingemiscet errans.
²⁸Quis credit ei, qui non habet nidum
et deflectens ubicumque obscuraverit,
quasi succinctus latro exsiliens de civitate in civitatem?

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati