Ecclesiasticus 13
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Біблія |
|---|---|
| 1 Qui tetigerit picem, inquinabitur ab ea; et, qui communicaverit superbo, induet superbiam. | 1 Хто смоли доторкнеться, той забрудниться, — хто гордому товариш, той до нього уподібниться. |
| 2 Pondus super te ne tollas et honestiori et ditiori te ne socius fueris. | 2 Не піднімай вантажу, що тобі понад сили, — не вяжися з багатшим і сильнішим за тебе. Яке бо горщикові з казаном товариство? Цей ударив — а той і розбився! |
| 3 Quid communicabit caccabus ad ollam? Quando enim se colliserint, confringetur. | 3 Багатий кривдить та ще й покрикує, а скривджений бідний — перепрошувати мусить. |
| 4 Dives iniuste egit et fremet, pauper autem laesus, ipse supplicabit. | 4 Як ти йому корисний — послугується тобою, а не матимеш нічого — він тебе й покине. |
| 5 Si utilis fueris, assumet te et, si non habueris, derelinquet te. | 5 Як ти щось маєш, він співжитиме з тобою; призведе тебе до злиднів, — а й не журитиметься. |
| 6 Si habes, convivet tecum et evacuabit te et ipse non dolebit super te. | 6 Як ти йому потрібний, він обдурить тебе: всміхнеться тобі, піддасть надії, балакатиме красно, спитає, чи чогось потребуєш; |
| 7 Si necessarius illi fueris, ludet te et subridens spem dabit narrans tibi bona et dicet: “ Quid opus est tibi? ”. | 7 присоромить тебе своїми бенкетами, щоб тебе ожебрачити двічі або й тричі, а нарешті — наглумиться, позирне й тебе кине, ще й головою над тобою покиває. |
| 8 Et confundet te in cibis suis, donec te exinaniat bis et ter et in novissimo deridebit te; et postea videns derelinquet te et caput suum movebit ad te. | 8 Тож зважай, щоб тобі у спокусу не втрапити й не зазнати пониження з-за власного безглуздя. |
| 9 Humiliare Deo et exspecta manus eius. | 9 Позве тебе владика — збоку затримайся, тим то ще більш тебе він кликатиме. |
| 10 Attende, ne seductus in stultitiam humilieris. | 10 Сам не втручайся, щоб тебе не виштовхали, а й не стій задалеко — щоб не забули. |
| 11 Noli esse humilis in sapientia tua, ne humiliatus in stultitiam seducaris. | 11 Не намагайся з ним говорити як з рівним, і не покладайся на слова його численні, бо багатослів’ям він тебе випробує, а усміхавшись — тебе тим часом вивідає. |
| 12 Advocatus a potentiore discede, et eo magis te advocabit. | 12 Безжалісний той, хто слів не зберігає: тобі він не поскнарить ні вдарів, ні кайданів. |
| 13 Ne accedas, ne impingaris; et ne longe sis ab eo, ne eas in oblivionem. | 13 Тому стережися й пильно зважай, бо ходиш ти разом із твоїм падінням. |
| 14 Ne retineas ex aequo loqui cum illo nec credas multis verbis illius; ex multa enim loquela tentabit te et subridens inquiret de absconditis tuis. | 14 Почувши це, не спи, а чувай; вік свій увесь люби Господа й вимолюй у нього твоє спасіння. |
| 15 Immitis animus illius conservabit verba tua et non parcet de malitia et de vinculis. | 15 Усе живе любить собі подібне, і кожна людина — ближнього свого. |
| 16 Cave tibi et attende diligenter auditui tuo, quoniam cum subversione tua ambulas. | 16 Кожне тіло до свого роду приєднується, і чоловік пристає до собі подібного. |
| 17 Audiens vero illa ex somno evigila. | 17 Яке товариство ягняті з вовком? Ось так само й у грішника з побожним. |
| 18 Omni vita tua dilige Deum et invoca illum in salutem tuam. | 18 Що за мир між гієною та псом може бути? І що за мир між багатим та бідним? |
| 19 Omne animal diligit simile sibi: sic et omnis homo proximum sibi. | 19 Дикі осли в пустині — улови левів, ось так і здобич багатих — бідні. |
| 20 Omnis caro ad similem sibi coniungetur, et omnis homo simili sui sociabitur. | 20 Для гордопишного смиренність осоружна — ось так багатому й осоружен бідний. |
| 21 Quid communicabit lupus agno? Sic peccator iusto. | 21 Захитається багатий — його друзі підтримають; убогого, коли впаде, — відштовхнуть і друзі. |
| 22 Quae pax hyaenae ad canem? Aut quae pars diviti ad pauperem? | 22 Спотикнеться багатий — усі біжать на допомогу; скаже дурницю — знаходять виправдання; а спотикнеться бідний, то йому ще й докоряють, коли ж розумно висловиться — ні у віщо оцінюють. |
| 23 Venatio leonis onager in eremo, sic et pascua divitum sunt pauperes. | 23 Заговорить багатий — усі замовкають, і мову його аж під хмари підносять; а бідний промовить — спитають: «Хто це?» — і коли спотикнеться, то його й з ніг зіб’ють. |
| 24 Et sicut abominatio est superbo humilitas, sic et exsecratio divitis pauper. | 24 Добре, коли багатство без гріха; убозтво ж погане лиш у мові безбожника. |
| 25 Dives commotus confirmatur ab amicis suis, humilis autem, cum ceciderit, expelletur et a notis. | |
| 26 Diviti decepto multi recuperatores: locutus est nefaria, et iustificaverunt illum; | |
| 27 humilis deceptus est, insuper et arguitur: locutus est sensate, et non est datus ei locus. | |
| 28 Dives locutus est, et omnes tacuerunt, et verbum illius usque ad nubes perducent; | |
| 29 pauper locutus est, et dicunt: “ Quis est hic? ” et, si offenderit, insuper subvertent illum. | |
| 30 Bona est substantia, cui non est peccatum in conscientia, et nequissima paupertas in ore impii. | |
| 31 Cor hominis immutat faciem illius sive in bona sive in mala. | |
| 32 Vestigium cordis boni facies hilaris: difficile invenies et cum labore. |