| 1 Jahve mi disse: « Prenditi una grande tavo letta e scrivici con caratteri ordinari: “A Maher-shalal-hash-baz ”. | 1 και ειπεν κυριος προς με λαβε σεαυτω τομον καινου μεγαλου και γραψον εις αυτον γραφιδι ανθρωπου του οξεως προνομην ποιησαι σκυλων παρεστιν γαρ |
| 2 Quindi procurati per me testimoni fedeli: il sacerdote Uria e Zaccaria figlio di Jebarachia ». | 2 και μαρτυρας μοι ποιησον πιστους ανθρωπους τον ουριαν και τον ζαχαριαν υιον βαραχιου |
| 3 Io mi unii alla profetessa, la quale concepì e partorì un figlio. Jahve mi disse: « Chiamalo Maher-shalal-hash-baz. | 3 και προσηλθον προς την προφητιν και εν γαστρι ελαβεν και ετεκεν υιον και ειπεν κυριος μοι καλεσον το ονομα αυτου ταχεως σκυλευσον οξεως προνομευσον |
| 4 Poichè, prima che il bambino chiami papà e mamma, si porteranno le ricchezze di Damasco e le spoglie di Samaria davanti al re di Assiria ». | 4 διοτι πριν η γνωναι το παιδιον καλειν πατερα η μητερα λημψεται δυναμιν δαμασκου και τα σκυλα σαμαρειας εναντι βασιλεως ασσυριων |
| 5 Jahve mi parlò di nuovo: | 5 και προσεθετο κυριος λαλησαι μοι ετι |
| 6 « Perchè questo popolo ha rigettato le acque di Siloe, che scorrono placidamente, e trema per Rezin e per il figlio di Remalia; | 6 δια το μη βουλεσθαι τον λαον τουτον το υδωρ του σιλωαμ το πορευομενον ησυχη αλλα βουλεσθαι εχειν τον ραασσων και τον υιον ρομελιου βασιλεα εφ' υμων |
| 7 per questo, ecco, il Signore farà gonfiare le acque del fiume, impetuose e abbondanti. Irromperà in tutti i suoi canali e strariperà da tutte le sue sponde. | 7 δια τουτο ιδου αναγει κυριος εφ' υμας το υδωρ του ποταμου το ισχυρον και το πολυ τον βασιλεα των ασσυριων και την δοξαν αυτου και αναβησεται επι πασαν φαραγγα υμων και περιπατησει επι παν τειχος υμων |
| 8 Penetrerà in Giuda, lo inonderà fino a raggiungere il collo. L’apertura delle sue ali abbraccerà tutta la vastità della tua terra, o Emmanuele. | 8 και αφελει απο της ιουδαιας ανθρωπον ος δυνησεται κεφαλην αραι η δυνατον συντελεσασθαι τι και εσται η παρεμβολη αυτου ωστε πληρωσαι το πλατος της χωρας σου μεθ' ημων ο θεος |
| 9 Sappiatelo, o popoli; sarete frantumati; ascoltate voi tutte, nazioni lontane, cingete le armi e sarete frantumati; cingete le armi e sarete frantumati. | 9 γνωτε εθνη και ηττασθε επακουσατε εως εσχατου της γης ισχυκοτες ηττασθε εαν γαρ παλιν ισχυσητε παλιν ηττηθησεσθε |
| 10 Elaborate un piano: svanirà; proferite un proclama: non si realizzerà, perchè Dio è con noi ». | 10 και ην αν βουλευσησθε βουλην διασκεδασει κυριος και λογον ον εαν λαλησητε ου μη εμμεινη υμιν οτι μεθ' ημων κυριος ο θεος |
| 11 Poichè Jahve mi parlò così, quando mi prese con la mano e mi proibì di andare per la via di questo popolo: | 11 ουτως λεγει κυριος τη ισχυρα χειρι απειθουσιν τη πορεια της οδου του λαου τουτου λεγοντες |
| 12 « Non chiamate congiura ciò che questo popolo chiama congiura; non temete del suo spavento e non abbiate paura ». | 12 μηποτε ειπητε σκληρον παν γαρ ο εαν ειπη ο λαος ουτος σκληρον εστιν τον δε φοβον αυτου ου μη φοβηθητε ουδε μη ταραχθητε |
| 13 Jahve degli eserciti, lui solo ritenete per santo. Egli sia l’oggetto del vostro timore, della vostra paura. | 13 κυριον αυτον αγιασατε και αυτος εσται σου φοβος |
| 14 Egli sarà una pietra d’inciampo e uno scoglio di caduta per le due case di Israele, un laccio e un trabocchetto per chi abita in Gerusalemme. | 14 και εαν επ' αυτω πεποιθως ης εσται σοι εις αγιασμα και ουχ ως λιθου προσκομματι συναντησεσθε αυτω ουδε ως πετρας πτωματι ο δε οικος ιακωβ εν παγιδι και εν κοιλασματι εγκαθημενοι εν ιερουσαλημ |
| 15 Fra di loro molti inciamperanno, cadranno e si fracasseranno, saranno presi e catturati. Testimonianza profetica | 15 δια τουτο αδυνατησουσιν εν αυτοις πολλοι και πεσουνται και συντριβησονται και εγγιουσιν και αλωσονται ανθρωποι εν ασφαλεια οντες |
| 16 Si chiuda questa testimonianza, si sigilli questa rivelazione nel cuore dei miei discepoli. | 16 τοτε φανεροι εσονται οι σφραγιζομενοι τον νομον του μη μαθειν |
| 17 lo ho fiducia in Jahve, che ha nascosto la faccia dalla casa di Giacobbe, e spero in lui. | 17 και ερει μενω τον θεον τον αποστρεψαντα το προσωπον αυτου απο του οικου ιακωβ και πεποιθως εσομαι επ' αυτω |
| 18 Eccomi, io e i figli che Jahve mi ha dato, siamo segni prodigiosi per Israele da parte di Jahve degli eserciti, che abita sul monte Sion. | 18 ιδου εγω και τα παιδια α μοι εδωκεν ο θεος και εσται εις σημεια και τερατα εν τω οικω ισραηλ παρα κυριου σαβαωθ ος κατοικει εν τω ορει σιων |
| 19 Se vi diranno: « Interrogate gli spiriti e gli indovini, che bisbigliano e mormorano formule. Forse il popolo non deve consultare i suoi dèi? Per i vivi non si consultano i morti? ». | 19 και εαν ειπωσιν προς υμας ζητησατε τους απο της γης φωνουντας και τους εγγαστριμυθους τους κενολογουντας οι εκ της κοιλιας φωνουσιν ουκ εθνος προς θεον αυτου τι εκζητουσιν περι των ζωντων τους νεκρους |
| 20 Alla rivelazione! Alla testimonianza! Se non parla così, non ci sarà aurora... | 20 νομον γαρ εις βοηθειαν εδωκεν ινα ειπωσιν ουχ ως το ρημα τουτο περι ου ουκ εστιν δωρα δουναι περι αυτου |
| 21 Egli si aggirerà oppresso e affamato, e avverrà che, quando sarà affamato e preso dalla rabbia, maledirà il suo re e il suo dio. Innalzerà gli occhi verso l’alto, | 21 και ηξει εφ' υμας σκληρα λιμος και εσται ως αν πεινασητε λυπηθησεσθε και κακως ερειτε τον αρχοντα και τα παταχρα και αναβλεψονται εις τον ουρανον ανω |
| 22 quindi rivolgerà lo sguardo sulla terra, ed ecco angustia e tenebre e oscurità desolante. Ma la caligine sarà dissipata. | 22 και εις την γην κατω εμβλεψονται και ιδου θλιψις και στενοχωρια και σκοτος απορια στενη και σκοτος ωστε μη βλεπειν |
| 23 Poichè non ci sarà più oscurità dove ora è angoscia. In un primo tempo egli avvilì la terra di Zabulon e la terra di Neftali; in futuro onorerà la via del mare, al di là del Giordano, e il distretto delle genti. | 23 και ουκ απορηθησεται ο εν στενοχωρια ων εως καιρου τουτο πρωτον ποιει ταχυ ποιει χωρα ζαβουλων η γη νεφθαλιμ οδον θαλασσης και οι λοιποι οι την παραλιαν κατοικουντες και περαν του ιορδανου γαλιλαια των εθνων τα μερη της ιουδαιας |
