| 1 Certo per l’argento ci sono miniere e per l’oro luoghi dove è affinato; | 1 εστιν γαρ αργυριω τοπος οθεν γινεται τοπος δε χρυσιω οθεν διηθειται |
| 2 il ferro si estrae dal suolo e la pietra fusa dà il rame. | 2 σιδηρος μεν γαρ εκ γης γινεται χαλκος δε ισα λιθω λατομειται |
| 3 Si è messo un limite alle tenebre, e tutta è scavata a fondo la pietra cupa e oscura. | 3 ταξιν εθετο σκοτει και παν περας αυτος εξακριβαζεται λιθος σκοτια και σκια θανατου |
| 4 Un popolo straniero perfora gallerie dimenticate dai piedi; oscillano, penzolano lontano dall’uomo. | 4 διακοπη χειμαρρου απο κονιας οι δε επιλανθανομενοι οδον δικαιαν ησθενησαν εκ βροτων |
| 5 Una terra dalla quale esce pane e che sotto è sconvolta come fuoco; | 5 γη εξ αυτης εξελευσεται αρτος υποκατω αυτης εστραφη ωσει πυρ |
| 6 luoghi dove le pietre sono di zaffiro, che contengono polvere d’oro; | 6 τοπος σαπφειρου οι λιθοι αυτης και χωμα χρυσιον αυτω |
| 7 via che l’uccello da preda non conosce né mai ha visto occhio d’avvoltoio; | 7 τριβος ουκ εγνω αυτην πετεινον και ου παρεβλεψεν αυτην οφθαλμος γυπος |
| 8 mai la batterono le belve, mai vi passò il leopardo. | 8 ουκ επατησαν αυτην υιοι αλαζονων ου παρηλθεν επ' αυτης λεων |
| 9 Stende la mano contro i macigni, sconvolge dalle basi le montagne. | 9 εν ακροτομω εξετεινεν χειρα αυτου κατεστρεψεν δε εκ ριζων ορη |
| 10 Attraverso la roccia apre fiumi, il suo occhio scopre ogni cosa preziosa. | 10 δινας δε ποταμων ερρηξεν παν δε εντιμον ειδεν μου ο οφθαλμος |
| 11 Trattiene i ruscelli dal pianto, e ciò che è nascosto porta alla luce. | 11 βαθη δε ποταμων ανεκαλυψεν εδειξεν δε εαυτου δυναμιν εις φως |
| 12 Ma la sapienza donde si estrae? E qual è il luogo dell’intelligenza? | 12 η δε σοφια ποθεν ευρεθη ποιος δε τοπος εστιν της επιστημης |
| 13 L’uomo non ne conosce la via ed essa non si trova nella terra dei viventi. | 13 ουκ οιδεν βροτος οδον αυτης ουδε μη ευρεθη εν ανθρωποις |
| 14 L’abisso dice: “Non sta in me” e il mare dice: “Non è con me”. | 14 αβυσσος ειπεν ουκ εστιν εν εμοι και θαλασσα ειπεν ουκ εστιν μετ' εμου |
| 15 L’oro massiccio non si può scambiare con essa né si pesa l’argento per pagarla. | 15 ου δωσει συγκλεισμον αντ' αυτης και ου σταθησεται αργυριον ανταλλαγμα αυτης |
| 16 Non si bilancia con l’oro di Ofir, con prezioso berillo e con lo zaffiro | 16 και ου συμβασταχθησεται χρυσιω ωφιρ εν ονυχι τιμιω και σαπφειρω |
| 17 Non la pareggia l’oro o il cristallo né sua permuta è un vaso d’oro fino. | 17 ουκ ισωθησεται αυτη χρυσιον και υαλος και το αλλαγμα αυτης σκευη χρυσα |
| 18 Di coralli o di.perle non. è questione: l’estrazione della sapienza sorpassa quella delle gemme. | 18 μετεωρα και γαβις ου μνησθησεται και ελκυσον σοφιαν υπερ τα εσωτατα |
| 19 Non si può paragonare al topazio di Chush con l’oro più puro non è comparata. | 19 ουκ ισωθησεται αυτη τοπαζιον αιθιοπιας χρυσιω καθαρω ου συμβασταχθησεται |
| 20 La sapienza donde viene, dunque, e dov’è il luogo dell’intelligenza? | 20 η δε σοφια ποθεν ευρεθη ποιος δε τοπος εστιν της συνεσεως |
| 21 Essa è nascosta agli occhi dei viventi è ignota agli uccelli del cielo. | 21 λεληθεν παντα ανθρωπον και απο πετεινων του ουρανου εκρυβη |
| 22 L’Abaddon e la morte dicono: “Con i nostri orecchi ne abbiamo senti, parlare”. | 22 η απωλεια και ο θανατος ειπαν ακηκοαμεν δε αυτης το κλεος |
| 23 Dio ne comprende la via: egli conosce il luogo dove si trova; | 23 ο θεος ευ συνεστησεν αυτης την οδον αυτος δε οιδεν τον τοπον αυτης |
| 24 perché egli volge lo sguardo ai confini del mondo e vede tutto ciò che è sotto il cielo. | 24 αυτος γαρ την υπ' ουρανον πασαν εφορα ειδως τα εν τη γη παντα α εποιησεν |
| 25 Quando diede al vento il suo peso e regolò l’acqua con misura; | 25 ανεμων σταθμον υδατος τε μετρα |
| 26 quando impose alla pioggia un limite e una strada al rombo del tuono, | 26 οτε εποιησεν ουτως υετον ηριθμησεν και οδον εν τιναγματι φωνας |
| 27 allora egli la vide e la misurò, la fece stabile e la scrutò a fondo. | 27 τοτε ειδεν αυτην και εξηγησατο αυτην ετοιμασας εξιχνιασεν |
| 28 Poi disse all’uomo: “Ecco: temere Dio è sapienza e fuggire il male è intelligenza”». | 28 ειπεν δε ανθρωπω ιδου η θεοσεβεια εστιν σοφια το δε απεχεσθαι απο κακων εστιν επιστημη |