| 1 Poi Dio si ricordò di Noè, di tutte le fiere e di tutto il bestiame che erano con lui nell’arca; Dio fece passare un vento sulla terra e le acque si abbassarono. | 1 Και ενεθυμηθη ο Θεος τον Νωε, και παντα τα ζωα, και παντα τα κτηνη, τα μετ' αυτου εν τη κιβωτω? και διεβιβασεν ο Θεος ανεμον επι την γην, και τα υδατα εσταθησαν. |
| 2 Le fonti dell’abisso e le cateratte del cielo furono chiuse e fu trattenuta la pioggia dal cielo; | 2 Και εκλεισθησαν αι πηγαι της αβυσσου, και οι καταρρακται του ουρανου, και εκρατηθη ο υετος απο των ουρανων. |
| 3 le acque andarono via via ritirandosi dalla terra e vennero meno le acque dopo centocinquanta giorni, | 3 Και εσυροντο τα υδατα απο της γης κατα συνεχειαν? και ωλιγοστευον τα υδατα μετα τας εκατον πεντηκοντα ημερας. |
| 4 Nel settimo mese, il diciassette del mese, l’arca si posò sui monti dell’Ararat. | 4 Και εκαθισεν η κιβωτος την δεκατην εβδομην του εβδομου μηνος επι των ορεων Αραρατ. |
| 5 Le acque andarono via, via diminuendo fino al decimo mese. Nel decimo mese, il primo giorno del mese, si videro le vette dei monti. | 5 Τα δε υδατα ωλιγοστευον κατα συνεχειαν εως του δεκατου μηνος? την πρωτην του δεκατου μηνος εφανησαν αι κορυφαι των ορεων. |
| 6 Dopo quaranta giorni; Noè aprì la finestra che’ aveva fatto nell’arca e rilasciò il corvo, per vedere se le acque fossero scomparse. | 6 Και μετα τεσσαρακοντα ημερας ηνοιξεν ο Νωε την θυριδα της κιβωτου, την οποιαν ειχε καμει? |
| 7 Esso uscì, andando e tornando, finché non si prosciugarono le acque sulla terra. | 7 και απεστειλε τον κορακα, οστις εξελθων υπηγαινε και ηρχετο, εωσου εξηρανθησαν τα υδατα απο της γης. |
| 8 Noè aspettò sette giorni, poi rilasciò la colomba per vedere se le acque fossero scomparse sulla faccia della terra; | 8 Και απεστειλε την περιστεραν κατοπιν αυτου, δια να ιδη αν επαυσαν τα υδατα απο προσωπου της γης? |
| 9 ma. la colomba non trovò dove posare la pianta del piede e tornò da lui nell’arca, Perchè c'erano acque sulla faccia di tutta la terra. Egli stese la mano, la prese e. se la tirò dentro l’arca. | 9 και μη ευρισκουσα η περιστερα αναπαυσιν των ποδων αυτης, επεστρεψε προς αυτον εις την κιβωτον, διοτι τα υδατα ησαν επι του προσωπου πασης της γης? και εκτεινας την χειρα αυτου, επιασεν αυτην και εισηγαγεν αυτην προς εαυτον εις την κιβωτον. |
| 10 Aspettò altri sette giorni e di nuovo rilasciò la colomba fuori dell’arca: | 10 Και ανεμεινεν ετι αλλας επτα ημερας, και παλιν απεστειλε την περιστεραν εκ της κιβωτου? |
| 11 la colomba tornò da lui sul far della sera ed, ecco, aveva una fronda novella di olivo nel becco; così Noè capì che le acque erano prosciugate sopra la terra. | 11 και επεστρεψε προς αυτον η περιστερα προς το εσπερας, και ιδου, ητο εν τω στοματι αυτης φυλλον ελαιας, απεσπασμενον? και εγνωρισεν ο Νωε οτι επαυσαν τα υδατα απο της γης. |
| 12 Aspettò tuttavia altri sette giorni, poi rilasciò la colomba; ma essa non tornò più da lui. | 12 Και ανεμεινεν ετι αλλας επτα ημερας, και απεστειλε την περιστεραν? και δεν επανεστρεψε πλεον προς αυτον. |
| 13 L’anno seicentouno della vita di Noè, il primo mese, il primo giorno del mese, le acque si erano ritirate dalla superficie della terra. Noè scoperchiò l’arca, guardò, ed ecco, la superficie della terra era asciutta. | 13 Κατα δε το εξακοσιοστον πρωτον ετος του Νωε, την πρωτην του πρωτου μηνος, εξελιπον τα υδατα απο της γης? και εσηκωσεν ο Νωε την στεγην της κιβωτου, και ειδε, και ιδου, εξελιπε το υδωρ απο προσωπου της γης. |
| 14 Nel secondo mese, il ventisette del mese, la terra era secca. | 14 Και την εικοστην εβδομην ημεραν του δευτερου μηνος εξηρανθη η γη? |
| 15 Dio parlò a Noè: | 15 και ελαλησεν ο Θεος προς τον Νωε, λεγων, |
| 16 « Esci dall’arca tu e tua moglie, i tuoi figli e le mogli dei tuoi figli con te. | 16 Εξελθε εκ της κιβωτου, συ, και η γυνη σου, και οι υιοι σου, και αι γυναικες των υιων σου μετα σου? |
| 17 Fa uscire con te tutti gli animali di ogni carne che hai con te, volatili, bestiame e tutti i rettili che strisciano sulla terra, perchè possano brulicare sulla terra, siano fecondi e si moltiplichino sulla terra ». | 17 παντα τα ζωα τα μετα σου, απο πασης σαρκος, και πτηνα και κτηνη και παν ερπετον ερπον επι της γης, εξαγαγε μετα σου, και ας πολυπλασιασθωσιν επι της γης, και ας αυξηνθωσι και ας πληθυνθωσιν επι της γης. |
| 18 Uscì dunque Noè con i figli, con la moglie e con le mogli dei suoi figli. | 18 Και εξηλθεν ο Νωε, και οι υιοι αυτου, και η γυνη αυτου, και αι γυναικες των υιων αυτου μετ' αυτου? |
| 19 E tutte le fiere, tutto il bestiame e tutti i volatili e tutti i rettili che strisciano sulla terra, secondo le loro famiglie, uscirono dall’arca. | 19 παντα τα ζωα, παντα τα ερπετα και παντα τα πτηνα, παν ο, τι κινειται επι της γης, κατα τα ειδη αυτων, εξηλθον εκ της κιβωτου. |
| 20 Allora Noè edificò un altare a Jahve, prese ogni sorta di animali puri e ogni sorta di volatili puri e offrì olocausti sull’altare. | 20 Και ωκοδομησεν ο Νωε θυσιαστηριον εις τον Κυριον? και ελαβεν απο παντος κτηνους καθαρου, και απο παντος πτηνου καθαρου, και προσεφερεν ολοκαυτωματα επι του θυσιαστηριου. |
| 21 Jahve ne odorò la soave fragranza e Jahve disse nel suo cuore: «Io non maledirò più la terra a causa dell’uomo, perchè l’istinto del cuore umano è malvagio fin dall’adolescenza; e non colpirò più ogni essere vivente come ho fatto. | 21 Και ωσφρανθη Κυριος οσμην ευωδιας? και ειπε Κυριος εν τη καρδια αυτου, Δεν θελω καταρασθη πλεον την γην εξ αιτιας του ανθρωπου? διοτι ο λογισμος της καρδιας του ανθρωπου ειναι κακος εκ νηπιοτητος αυτου? ουδε θελω παταξει πλεον παντα τα ζωντα, καθως εκαμον? |
| 22 Finchè la terra durerà, semente e raccolta, freddo e caldo, estate e inverno, giorno e notte, non cesseranno mai». | 22 εν οσω μενει γη, σπορα και θερισμος, και ψυχος και καυμα, και θερος και χειμων, και ημερα και νυξ, δεν θελουσι παυσει. |
