Jó 30

¹Nunc autem derident me juniores tempore,
quorum non dignabar patres ponere cum canibus gregis mei :
²quorum virtus manuum mihi erat pro nihilo,
et vita ipsa putabantur indigni :
³egestate et fame steriles, qui rodebant in solitudine,
squallentes calamitate et miseria.
⁴Et mandebant herbas, et arborum cortices,
et radix juniperorum erat cibus eorum :
⁵qui de convallibus ista rapientes,
cum singula reperissent, ad ea cum clamore currebant.
⁶In desertis habitabant torrentium,
et in cavernis terræ, vel super glaream :
⁷qui inter hujuscemodi lætabantur,
et esse sub sentibus delicias computabant :
⁸filii stultorum et ignobilium,
et in terra penitus non parentes.
⁹Nunc in eorum canticum versus sum,
et factus sum eis in proverbium.
¹⁰Abominantur me, et longe fugiunt a me,
et faciem meam conspuere non verentur.
¹¹Pharetram enim suam aperuit, et afflixit me,
et frenum posuit in os meum.
¹²Ad dexteram orientis calamitates meæ illico surrexerunt :
pedes meos subverterunt,
et oppresserunt quasi fluctibus semitis suis.
¹³Dissipaverunt itinera mea ;
insidiati sunt mihi, et prævaluerunt :
et non fuit qui ferret auxilium.
¹⁴Quasi rupto muro, et aperta janua, irruerunt super me,
et ad meas miserias devoluti sunt.
¹⁵Redactus sum in nihilum :
abstulisti quasi ventus desiderium meum,
et velut nubes pertransiit salus mea.
¹⁶Nunc autem in memetipso marcescit anima mea,
et possident me dies afflictionis.
¹⁷Nocte os meum perforatur doloribus,
et qui me comedunt, non dormiunt.
¹⁸In multitudine eorum consumitur vestimentum meum,
et quasi capitio tunicæ succinxerunt me.
¹⁹Comparatus sum luto,
et assimilatus sum favillæ et cineri.
²⁰Clamo ad te, et non exaudis me :
sto, et non respicis me.
²¹Mutatus es mihi in crudelem,
et in duritia manus tuæ adversaris mihi.
²²Elevasti me, et quasi super ventum ponens ;
elisisti me valide.
²³Scio quia morti trades me,
ubi constituta est domus omni viventi.
²⁴Verumtamen non ad consumptionem eorum emittis manum tuam :
et si corruerint, ipse salvabis.
²⁵Flebam quondam super eo qui afflictus erat,
et compatiebatur anima mea pauperi.
²⁶Expectabam bona, et venerunt mihi mala :
præstolabar lucem, et eruperunt tenebræ.
²⁷Interiora mea efferbuerunt absque ulla requie :
prævenerunt me dies afflictionis.
²⁸Mœrens incedebam sine furore ;
consurgens, in turba clamabam.
²⁹Frater fui draconum,
et socius struthionum.
³⁰Cutis mea denigrata est super me,
et ossa mea aruerunt præ caumate.
³¹Versa est in luctum cithara mea,
et organum meum in vocem flentium.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati