Jó 7

¹Militia est vita hominis super terram,
et sicut dies mercenarii dies ejus.
²Sicut servus desiderat umbram,
et sicut mercenarius præstolatur finem operis sui,
³sic et ego habui menses vacuos,
et noctes laboriosas enumeravi mihi.
⁴Si dormiero, dicam : Quando consurgam ?
et rursum expectabo vesperam,
et replebor doloribus usque ad tenebras.
⁵Induta est caro mea putredine,
et sordibus pulveris cutis mea aruit et contracta est.
⁶Dies mei velocius transierunt quam a texente tela succiditur,
et consumpti sunt absque ulla spe.
⁷Memento quia ventus est vita mea,
et non revertetur oculus meus ut videat bona.
⁸Nec aspiciet me visus hominis ;
oculi tui in me, et non subsistam.
⁹Sicut consumitur nubes, et pertransit,
sic qui descenderit ad inferos, non ascendet.
¹⁰Nec revertetur ultra in domum suam,
neque cognoscet eum amplius locus ejus.
¹¹Quapropter et ego non parcam ori meo :
loquar in tribulatione spiritus mei ;
confabulabor cum amaritudine animæ meæ.
¹²Numquid mare ego sum, aut cetus,
quia circumdedisti me carcere ?
¹³Si dixero : Consolabitur me lectulus meus,
et relevabor loquens mecum in strato meo :
¹⁴terrebis me per somnia,
et per visiones horrore concuties.
¹⁵Quam ob rem elegit suspendium anima mea,
et mortem ossa mea.
¹⁶Desperavi : nequaquam ultra jam vivam :
parce mihi, nihil enim sunt dies mei.
¹⁷Quid est homo, quia magnificas eum ?
aut quid apponis erga eum cor tuum ?
¹⁸Visitas eum diluculo,
et subito probas illum.
¹⁹Usquequo non parcis mihi,
nec dimittis me ut glutiam salivam meam ?
²⁰Peccavi ; quid faciam tibi, o custos hominum ?
quare posuisti me contrarium tibi,
et factus sum mihimetipsi gravis ?
²¹Cur non tollis peccatum meum,
et quare non aufers iniquitatem meam ?
ecce nunc in pulvere dormiam,
et si mane me quæsieris, non subsistam.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati