Jó 14

¹Homo natus de muliere, brevi vivens tempore,
repletur multis miseriis.
²Qui quasi flos egreditur et conteritur,
et fugit velut umbra, et numquam in eodem statu permanet.
³Et dignum ducis super hujuscemodi aperire oculos tuos,
et adducere eum tecum in judicium ?
⁴Quis potest facere mundum de immundo conceptum semine ?
nonne tu qui solus es ?
⁵Breves dies hominis sunt :
numerus mensium ejus apud te est :
constituisti terminos ejus, qui præteriri non poterunt.
⁶Recede paululum ab eo, ut quiescat,
donec optata veniat, sicut mercenarii, dies ejus.
⁷Lignum habet spem :
si præcisum fuerit, rursum virescit,
et rami ejus pullulant.
⁸Si senuerit in terra radix ejus,
et in pulvere emortuus fuerit truncus illius,
⁹ad odorem aquæ germinabit,
et faciet comam, quasi cum primum plantatum est.
¹⁰Homo vero cum mortuus fuerit, et nudatus,
atque consumptus, ubi, quæso, est ?
¹¹Quomodo si recedant aquæ de mari,
et fluvius vacuefactus arescat :
¹²sic homo, cum dormierit, non resurget :
donec atteratur cælum, non evigilabit,
nec consurget de somno suo.
¹³Quis mihi hoc tribuat, ut in inferno protegas me,
et abscondas me donec pertranseat furor tuus,
et constituas mihi tempus in quo recorderis mei ?
¹⁴Putasne mortuus homo rursum vivat ?
cunctis diebus quibus nunc milito, expecto
donec veniat immutatio mea.
¹⁵Vocabis me, et ego respondebo tibi :
operi manuum tuarum porriges dexteram.
¹⁶Tu quidem gressus meos dinumerasti :
sed parce peccatis meis.
¹⁷Signasti quasi in sacculo delicta mea,
sed curasti iniquitatem meam.
¹⁸Mons cadens defluit,
et saxum transfertur de loco suo :
¹⁹lapides excavant aquæ,
et alluvione paulatim terra consumitur :
et hominem ergo similiter perdes.
²⁰Roborasti eum paululum, ut in perpetuum transiret :
immutabis faciem ejus, et emittes eum.
²¹Sive nobiles fuerint filii ejus,
sive ignobiles, non intelliget.
²²Attamen caro ejus, dum vivet, dolebit,
et anima illius super semetipso lugebit.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati