Jó 23

¹Respondens autem Job, ait :²Nunc quoque in amaritudine est sermo meus,
et manus plagæ meæ aggravata est super gemitum meum.
³Quis mihi tribuat ut cognoscam et inveniam illum,
et veniam usque ad solium ejus ?
⁴Ponam coram eo judicium,
et os meum replebo increpationibus :
⁵ut sciam verba quæ mihi respondeat,
et intelligam quid loquatur mihi.
⁶Nolo multa fortitudine contendat mecum,
nec magnitudinis suæ mole me premat.
⁷Proponat æquitatem contra me,
et perveniat ad victoriam judicium meum.
⁸Si ad orientem iero, non apparet ;
si ad occidentem, non intelligam eum.
⁹Si ad sinistram, quid agam ? non apprehendam eum ;
si me vertam ad dexteram, non videbo illum.
¹⁰Ipse vero scit viam meam,
et probavit me quasi aurum quod per ignem transit.
¹¹Vestigia ejus secutus est pes meus :
viam ejus custodivi, et non declinavi ex ea.
¹²A mandatis labiorum ejus non recessi,
et in sinu meo abscondi verba oris ejus.
¹³Ipse enim solus est, et nemo avertere potest cogitationem ejus :
et anima ejus quodcumque voluit, hoc fecit.
¹⁴Cum expleverit in me voluntatem suam,
et alia multa similia præsto sunt ei.
¹⁵Et idcirco a facie ejus turbatus sum,
et considerans eum, timore sollicitor.
¹⁶Deus mollivit cor meum,
et Omnipotens conturbavit me.
¹⁷Non enim perii propter imminentes tenebras,
nec faciem meam operuit caligo.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati