Ecclesiasticus 18
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | La Biblia |
|---|---|
| 1 Qui vivet in æternum creavit omnia simul. Deus solus justificabitur, et manet invictus rex in æternum. | 1 El que vive eternamente lo creó todo por igual; |
| 2 Quis sufficit enarrare opera illius ? | 2 solo el Señor es reconocido justo, | y no hay otro fuera de él. |
| 3 quis enim investigabit magnalia ejus ? | 3 Gobierna el mundo con la palma de su mano, | y todo obedece a su voluntad, | pues él con su poder es rey de todos, | separando en ellos las cosas santas de las profanas. |
| 4 virtutem autem magnitudinis ejus quis enuntiabit ? aut quis adjiciet enarrare misericordiam ejus ? | 4 A nadie permitió que anunciara sus obras. | ¿Quién rastreará sus maravillas? |
| 5 Non est minuere neque adjicere, nec est invenire magnalia Dei. | 5 ¿Quién medirá el poder de su majestad? | ¿Quién conseguirá narrar sus misericordias? |
| 6 Cum consummaverit homo, tunc incipiet : et cum quieverit, aporiabitur. | 6 No hay nada que quitar, ni nada que añadir, | ni se pueden rastrear las maravillas del Señor. |
| 7 Quid est homo ? et quæ est gratia illius ? et quid bonum aut quid nequam illius ? | 7 Cuando el hombre termina, entonces empieza, | cuando se detiene, entonces queda asombrado. |
| 8 Numerus dierum hominum, ut multum centum anni, quasi gutta aquæ maris deputati sunt : et sicut calculus arenæ, sic exigui anni in die ævi. | 8 ¿Qué es el hombre?, ¿para qué sirve?, | ¿cuál es su bien y cuál su mal? |
| 9 Propter hoc patiens est Deus in illis, et effundit super eos misericordiam suam. | 9 Los días del hombre son cien años como mucho; | el día más imprevisible de todos es el de la muerte. |
| 10 Vidit præsumptionem cordis eorum, quoniam mala est : et cognovit subversionem illorum, quoniam nequam est. | 10 Como gota de agua en el mar, como grano de arena, | así son sus pocos años frente a un día de la eternidad. |
| 11 Ideo adimplevit propitiationem suam in illis, et ostendit eis viam æquitatis. | 11 Por eso el Señor es paciente con los humanos | y derrama sobre ellos su misericordia. |
| 12 Miseratio hominis circa proximum suum : misericordia autem Dei super omnem carnem. | 12 Él ve y sabe que el fin de ellos es miserable, | por eso multiplica su perdón. |
| 13 Qui misericordiam habet, docet et erudit quasi pastor gregem suum. | 13 El hombre se compadece de su prójimo, | el Señor, de todo ser viviente. | Él reprende, adoctrina, enseña | y guía como un pastor a su rebaño. |
| 14 Miseretur excipientis doctrinam miserationis, et qui festinat in judiciis ejus. | 14 Se compadece de los que acogen la instrucción | y de los que se afanan por sus decretos. |
| 15 Fili, in bonis non des querelam, et in omni dato non des tristitiam verbi mali. | 15 Hijo, a los favores no añadas un reproche, | ni a cada regalo palabras ofensivas. |
| 16 Nonne ardorem refrigerabit ros ? sic et verbum melius quam datum. | 16 ¿No mitiga el rocío el calor ardiente? | Así una palabra es mejor que un regalo. |
| 17 Nonne ecce verbum super datum bonum ? sed utraque cum homine justificato. | 17 ¿No vale más una palabra que un buen obsequio? | Ambas cosas son propias del hombre caritativo. |
| 18 Stultus acriter improperabit : et datus indisciplinati tabescere facit oculos. | 18 El necio reprocha sin caridad, | y el regalo del avaro consume los ojos. |
| 19 Ante judicium para justitiam tibi, et antequam loquaris, disce. | 19 Antes de hablar, infórmate, | y antes de caer enfermo, cuídate. |
| 20 Ante languorem adhibe medicinam : et ante judicium interroga teipsum, et in conspectu Dei invenies propitiationem. | 20 Antes del juicio, examínate a ti mismo, | y a la hora de la visita encontrarás perdón. |
| 21 Ante languorem humilia te, et in tempore infirmitatis ostende conversationem tuam. | 21 Antes de caer enfermo, humíllate, | y cuando peques, muestra arrepentimiento. |
| 22 Non impediaris orare semper, et ne verearis usque ad mortem justificari, quoniam merces Dei manet in æternum. | 22 Nada te impida cumplir un voto a tiempo, | y no esperes a la muerte para cumplirlo. |
| 23 Ante orationem præpara animam tuam, et noli esse quasi homo qui tentat Deum. | 23 Antes de hacer una promesa, prepárate, | y no seas como uno que tienta al Señor. |
| 24 Memento iræ in die consummationis, et tempus retributionis in conversatione faciei. | 24 Acuérdate de la ira de los últimos días, | y del momento del castigo, cuando él aparte su rostro. |
| 25 Memento paupertatis in tempore abundantiæ, et necessitatum paupertatis in die divitiarum. | 25 En tiempo de abundancia acuérdate de la carestía, | de la pobreza y la indigencia en los días de riqueza. |
| 26 A mane usque ad vesperam immutabitur tempus, et hæc omnia citata in oculis Dei. | 26 De la mañana a la tarde cambia el tiempo, | y todo pasa deprisa delante del Señor. |
| 27 Homo sapiens in omnibus metuet, et in diebus delictorum attendet ab inertia. | 27 La persona sabia en todo es precavida, | y en ocasión de pecado se abstiene de la culpa. |
| 28 Omnis astutus agnoscit sapientiam, et invenienti eam dabit confessionem. | 28 Todo el que es prudente conoce la sabiduría, | y esta rinde homenaje a quien la encuentra. |
| 29 Sensati in verbis et ipsi sapienter egerunt, et intellexerunt veritatem et justitiam, et impluerunt proverbia et judicia. | 29 Los prudentes en el hablar también se hacen sabios | y derraman como lluvia proverbios acertados. | Es mejor poner la confianza en un solo amo | que confiarse a un difunto con corazón muerto. |
| 30 Post concupiscentias tuas non eas, et a voluntate tua avertere. | 30 No vayas detrás de tus pasiones | y pon un freno a tus deseos. |
| 31 Si præstes animæ tuæ concupiscentias ejus, faciat te in gaudium inimicis tuis. | 31 Si te concedes la satisfacción de la pasión, | serás el hazmerreír de tus enemigos. |
| 32 Ne oblecteris in turbis nec in modicis : assidua enim est commissio illorum. | 32 No te deleites con muchos placeres, | para no empobrecerte a su costa. |
| 33 Ne fueris mediocris in contentione ex f?nore, et est tibi nihil in sacculo : eris enim invidus vitæ tuæ. | 33 No te arruines festejando con dinero prestado, | cuando no tienes nada en la bolsa, | pues serás uno que insidia contra la propia vida. |