Ecclesiasticus 27

¹Propter inopiam multi deliquerunt :
et qui quærit locupletari avertit oculum suum.
²Sicut in medio compaginis lapidum palus figitur,
sic et inter medium venditionis et emptionis angustiabitur peccatum :
³conteretur cum delinquente delictum.
⁴Si non in timore Domini tenueris te instanter,
cito subvertetur domus tua.
⁵Sicut in percussura cribri remanebit pulvis,
sic aporia hominis in cogitatu illius.
⁶Vasa figuli probat fornax,
et homines justos tentatio tribulationis.
⁷Sicut rusticatio de ligno ostendit fructum illius,
sic verbum ex cogitatu cordis hominis.
⁸Ante sermonem non laudes virum :
hæc enim tentatio est hominum.
⁹Si sequaris justitiam, apprehendes illam,
et indues quasi poderem honoris :
et inhabitabis cum ea, et proteget te in sempiternum,
et in die agnitionis invenies firmamentum.
¹⁰Volatilia ad sibi similia conveniunt :
et veritas ad eos qui operantur illam revertetur.
¹¹Leo venationi insidiatur semper :
sic peccata operantibus iniquitates.
¹²Homo sanctus in sapientia manet sicut sol :
nam stultus sicut luna mutatur.
¹³In medio insensatorum serva verbum tempori :
in medio autem cogitantium assiduus esto.
¹⁴Narratio peccantium odiosa,
et risus illorum in deliciis peccati.
¹⁵Loquela multum jurans horripilationem capiti statuet,
et irreverentia ipsius obturatio aurium.
¹⁶Effusio sanguinis in rixa superborum,
et maledictio illorum auditus gravis.
¹⁷Qui denudat arcana amici fidem perdit,
et non inveniet amicum ad animum suum.
¹⁸Dilige proximum,
et conjungere fide cum illo.
¹⁹Quod si denudaveris absconsa illius,
non persequeris post eum.
²⁰Sicut enim homo qui perdit amicum suum,
sic et qui perdit amicitiam proximi sui.
²¹Et sicut qui dimittit avem de manu sua,
sic dereliquisti proximum tuum, et non eum capies.
²²Non illum sequaris, quoniam longe abest :
effugit enim quasi caprea de laqueo, quoniam vulnerata est anima ejus :
²³ultra eum non poteris colligare.
Et maledicti est concordatio :
²⁴denudare autem amici mysteria, desperatio est animæ infelicis.
²⁵Annuens oculo fabricat iniqua,
et nemo eum abjiciet.
²⁶In conspectu oculorum tuorum condulcabit os suum,
et super sermones tuos admirabitur :
novissime autem pervertet os suum,
et in verbis tuis dabit scandalum.
²⁷Multa odivi, et non coæquavi ei,
et Dominus odiet illum.
²⁸Qui in altum mittit lapidem, super caput ejus cadet :
et plaga dolosa dolosi dividet vulnera.
²⁹Et qui foveam fodit incidet in eam :
et qui statuit lapidem proximo offendet in eo :
et qui laqueum alii ponit, peribit in illo.
³⁰Facienti nequissimum consilium, super ipsum devolvetur,
et non agnoscet unde adveniat illi.
³¹Illusio et improperium superborum,
et vindicta sicut leo insidiabitur illi.
³²Laqueo peribunt qui oblectantur casu justorum,
dolor autem consumet illos antequam moriantur.
³³Ira et furor utraque execrabilia sunt,
et vir peccator continens erit illorum.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati