Ecclesiasticus 37

¹Omnis amicus dicet : Et ego amicitiam copulavi :
sed est amicus solo nomine amicus.
Nonne tristitia inest usque ad mortem ?
²sodalis autem et amicus ad inimicitiam convertentur.
³O præsumptio nequissima, unde creata es
cooperire aridam malitia et dolositate illius ?
⁴Sodalis amico conjucundatur in oblectationibus,
et in tempore tribulationis adversarius erit.
⁵Sodalis amico condolet causa ventris,
et contra hostem accipiet scutum.
⁶Non obliviscaris amici tui in animo tuo,
et non immemor sis illius in opibus tuis.
⁷Noli consiliari cum eo qui tibi insidiatur,
et a zelantibus te absconde consilium.
⁸Omnis consiliarius prodit consilium,
sed est consiliarius in semetipso.
⁹A consiliario serva animam tuam :
prius scito quæ sit illius necessitas :
et ipse enim animo suo cogitabit :
¹⁰ne forte mittat sudem in terram,
et dicat tibi :
¹¹Bona est via tua :
et stet e contrario videre quid tibi eveniat.
¹²Cum viro irreligioso tracta de sanctitate,
et cum injusto de justitia,
et cum muliere de ea quæ æmulatur,
cum timido de bello,
cum negotiatore de trajectione,
cum emptore de venditione,
cum viro livido de gratiis agendis,
¹³cum impio de pietate,
cum inhonesto de honestate,
cum operario agrario de omni opere,
¹⁴cum operario annuali de consummatione anni,
cum servo pigro de multa operatione.
Non attendas his in omni consilio :
¹⁵sed cum viro sancto assiduus esto,
quemcumque cognoveris observantem timorem Dei :
¹⁶cujus anima est secundum animam tuam,
et qui, cum titubaveris in tenebris, condolebit tibi.
¹⁷Cor boni consilii statue tecum :
non est enim tibi aliud pluris illo.
¹⁸Anima viri sancti enuntiat aliquando vera,
quam septem circumspectores sedentes in excelso ad speculandum.
¹⁹Et in his omnibus deprecare Altissimum,
ut dirigat in veritate viam tuam.
²⁰Ante omnia opera verbum verax præcedat te,
et ante omnem actum consilium stabile.
²¹Verbum nequam immutabit cor :
ex quo partes quatuor oriuntur :
bonum et malum, vita et mors :
et dominatrix illorum est assidua lingua.
Est vir astutus multorum eruditor,
et animæ suæ inutilis est.
²²Vir peritus multos erudivit,
et animæ suæ suavis est.
²³Qui sophistice loquitur odibilis est :
in omni re defraudabitur.
²⁴Non est illi data a Domino gratia,
omni enim sapientia defraudatus est.
²⁵Est sapiens animæ suæ sapiens,
et fructus sensus illius laudabilis.
²⁶Vir sapiens plebem suam erudit,
et fructus sensus illius fideles sunt.
²⁷Vir sapiens implebitur benedictionibus,
et videntes illum laudabunt.
²⁸Vita viri in numero dierum :
dies autem Israël innumerabiles sunt.
²⁹Sapiens in populo hæreditabit honorem,
et nomen illius erit vivens in æternum.
³⁰Fili, in vita tua tenta animam tuam,
et si fuerit nequam non des illi potestatem :
³¹non enim omnia omnibus expediunt,
et non omni animæ omne genus placet.
³²Noli avidus esse in omni epulatione,
et non te effundas super omnem escam :
³³in multis enim escis erit infirmitas,
et aviditas appropinquabit usque ad choleram.
³⁴Propter crapulam multi obierunt :
qui autem abstinens est adjiciet vitam.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati