| 1 Il popolo che camminava nelle tenebre vide una grande luce; su coloro che abitavano in una terra caliginosa di ombre di morte risplendette una luce. | 1 ο λαος ο πορευομενος εν σκοτει ιδετε φως μεγα οι κατοικουντες εν χωρα και σκια θανατου φως λαμψει εφ' υμας |
| 2 Hai moltiplicato la gioia, hai aumentato la letizia. Si rallegrano al tuo cospetto come si fa per la messe e come si gioisce alla divisione della preda. | 2 το πλειστον του λαου ο κατηγαγες εν ευφροσυνη σου και ευφρανθησονται ενωπιον σου ως οι ευφραινομενοι εν αμητω και ον τροπον οι διαιρουμενοι σκυλα |
| 3 Poichè il suo giogo pesante e la sbarra intorno alle sue spalle, il bastone del suo aguzzino , tu hai spezzato come nel giorno di Madian. | 3 διοτι αφηρηται ο ζυγος ο επ' αυτων κειμενος και η ραβδος η επι του τραχηλου αυτων την γαρ ραβδον των απαιτουντων διεσκεδασεν κυριος ως τη ημερα τη επι μαδιαμ |
| 4 Poichè ogni calzatura calzata nella mischia e ogni mantello macchiato di sangue sarà bruciato, alimento del fuoco. | 4 οτι πασαν στολην επισυνηγμενην δολω και ιματιον μετα καταλλαγης αποτεισουσιν και θελησουσιν ει εγενηθησαν πυρικαυστοι |
| 5 Poichè un pargolo è nato per noi, ci è stato donato un figlio. Sulle sue spalle è il segno della sovranità; ed è chiamato per nome: consigliere ammirabile, Dio potente, padre perpetuo, principe della pace. | 5 οτι παιδιον εγεννηθη ημιν υιος και εδοθη ημιν ου η αρχη εγενηθη επι του ωμου αυτου και καλειται το ονομα αυτου μεγαλης βουλης αγγελος εγω γαρ αξω ειρηνην επι τους αρχοντας ειρηνην και υγιειαν αυτω |
| 6 Grande sarà il suo impero in una pace infinita sul trono di David e sul regno, che egli consoliderà e rafforzerà con il diritto e con la giustizia, ora e per sempre; lo zelo di Jahve degli eserciti farà ciò. | 6 μεγαλη η αρχη αυτου και της ειρηνης αυτου ουκ εστιν οριον επι τον θρονον δαυιδ και την βασιλειαν αυτου κατορθωσαι αυτην και αντιλαβεσθαι αυτης εν δικαιοσυνη και εν κριματι απο του νυν και εις τον αιωνα χρονον ο ζηλος κυριου σαβαωθ ποιησει ταυτα |
| 7 Un ordine mandò il Signore contro Giacobbe; esso cadde su Israele. | 7 θανατον απεστειλεν κυριος επι ιακωβ και ηλθεν επι ισραηλ |
| 8 Lo saprà tutto il popolo, Efraim e gli abitanti di Samaria, che dicevano nel loro orgoglio e nell’arroganza del loro cuore: | 8 και γνωσονται πας ο λαος του εφραιμ και οι εγκαθημενοι εν σαμαρεια εφ' υβρει και υψηλη καρδια λεγοντες |
| 9 « I mattoni sono caduti; ricostruiremo in pietra; i sicomori sono stati abbattuti, li sostituiremo con cedri ». | 9 πλινθοι πεπτωκασιν αλλα δευτε λαξευσωμεν λιθους και εκκοψωμεν συκαμινους και κεδρους και οικοδομησωμεν εαυτοις πυργον |
| 10 Jahve suscitò contro questo popolo i suoi nemici, stimolò i suoi avversari; | 10 και ραξει ο θεος τους επανιστανομενους επ' ορος σιων επ' αυτους και τους εχθρους αυτων διασκεδασει |
| 11 gli Aramei da oriente, i Filistei da occidente, che divorarono Israele a grandi bocconi; con tutto ciò non si acquietò la sua ira e la sua mano restò sempre tesa. | 11 συριαν αφ' ηλιου ανατολων και τους ελληνας αφ' ηλιου δυσμων τους κατεσθιοντας τον ισραηλ ολω τω στοματι επι τουτοις πασιν ουκ απεστραφη ο θυμος αλλ' ετι η χειρ υψηλη |
| 12 Il popolo non è tornato verso chi lo percuoteva; essi non hanno ricercato Jahve degli eserciti. | 12 και ο λαος ουκ απεστραφη εως επληγη και τον κυριον ουκ εξεζητησαν |
| 13 Pertanto Jahve ha amputato da Israele capo e coda, palma e giunco, in un giorno. | 13 και αφειλεν κυριος απο ισραηλ κεφαλην και ουραν μεγαν και μικρον εν μια ημερα |
| 14 L’anziano e i notabili sono il capo, il profeta, maestro di menzogna, è la coda. | 14 πρεσβυτην και τους τα προσωπα θαυμαζοντας αυτη η αρχη και προφητην διδασκοντα ανομα ουτος η ουρα |
| 15 Le guide fuorviarono questo popolo e i guidati si sono perduti. | 15 και εσονται οι μακαριζοντες τον λαον τουτον πλανωντες και πλανωσιν οπως καταπιωσιν αυτους |
| 16 Perciò il Signore non avrà pietà dei suo giovani, non si impietosirà degli orfani e delle vedove perchè tutti sono empi e perversi; ogni bocca proferisce parole stolte; con tutto ciò non si acquieta la sua ira e la sua mano resta sempre tesa. | 16 δια τουτο επι τους νεανισκους αυτων ουκ ευφρανθησεται ο θεος και τους ορφανους αυτων και τας χηρας αυτων ουκ ελεησει οτι παντες ανομοι και πονηροι και παν στομα λαλει αδικα επι πασιν τουτοις ουκ απεστραφη ο θυμος αλλ' ετι η χειρ υψηλη |
| 17 Sì, brucia l’iniquità come fuoco che divora rovi e pruni; divampa nel folto della selva, , donde si sollevano colonne di fumo. | 17 και καυθησεται ως πυρ η ανομια και ως αγρωστις ξηρα βρωθησεται υπο πυρος και καυθησεται εν τοις δασεσι του δρυμου και συγκαταφαγεται τα κυκλω των βουνων παντα |
| 18 Per l’ira di Jahve brucia, la terra e il popolo è come un’esca per il fuoco; nessuno ha pietà del proprio fratello. | 18 δια θυμον οργης κυριου συγκεκαυται η γη ολη και εσται ο λαος ως υπο πυρος κατακεκαυμενος ανθρωπος τον αδελφον αυτου ουκ ελεησει |
| 19 Divora a destra, ma resta ancora affamato, mangia a sinistra, ma senza saziarsi; ognuno mangia la carne del proprio prossimo. | 19 αλλα εκκλινει εις τα δεξια οτι πεινασει και φαγεται εκ των αριστερων και ου μη εμπλησθη ανθρωπος εσθων τας σαρκας του βραχιονος αυτου |
| 20 Manasse contro Efraim ed Efraim contro Manasse; tutti e due insieme contro Giuda; con tutto ciò non si acquieta la sua ira e la sua mano resta sempre tesa. | 20 φαγεται γαρ μανασση του εφραιμ και εφραιμ του μανασση οτι αμα πολιορκησουσιν τον ιουδαν επι τουτοις πασιν ουκ απεστραφη ο θυμος αλλ' ετι η χειρ υψηλη |