| 1 Oracolo su Babilonia, che ebbe in visione Isaia, figlio di Amoz. | 1 ορασις ην ειδεν ησαιας υιος αμως κατα βαβυλωνος |
| 2 Su un monte brullo issate il vessillo, alzate la voce per essi; fate cenno con la mano perché varchino le porte dei principi. | 2 επ' ορους πεδινου αρατε σημειον υψωσατε την φωνην αυτοις μη φοβεισθε παρακαλειτε τη χειρι ανοιξατε οι αρχοντες |
| 3 Io ho dato un ordine ai miei santificati; ho chiamato, inoltre, per il mio sdegno i miei prodi, entusiasti della mia grandezza. | 3 εγω συντασσω και εγω αγω αυτους ηγιασμενοι εισιν και εγω αγω αυτους γιγαντες ερχονται πληρωσαι τον θυμον μου χαιροντες αμα και υβριζοντες |
| 4 Udite un frastuono sui monti, simile a quello di una folla immensa. Udite! Un tumulto di regni, di nazioni coalizzate. Jahvè degli eserciti passa in rassegna un esercito di guerra. | 4 φωνη εθνων πολλων επι των ορεων ομοια εθνων πολλων φωνη βασιλεων και εθνων συνηγμενων κυριος σαβαωθ εντεταλται εθνει οπλομαχω |
| 5 Essi vengono da una terra lontana, dall’estremità dell’orizzonte, Jahvè e gli strumenti della sua collera per sconvolgere tutto il paese. | 5 ερχεσθαι εκ γης πορρωθεν απ' ακρου θεμελιου του ουρανου κυριος και οι οπλομαχοι αυτου του καταφθειραι την οικουμενην ολην |
| 6 Urlate, perché è vicino il giorno di Jahvè, esso viene come una devastazione dell’Onnipotente. | 6 ολολυζετε εγγυς γαρ η ημερα κυριου και συντριβη παρα του θεου ηξει |
| 7 Perciò tutte le mani cadono, tutti i cuori umani si struggono; | 7 δια τουτο πασα χειρ εκλυθησεται και πασα ψυχη ανθρωπου δειλιασει |
| 8 allibiscono... spasimi e doglie li prendono, si contorcono come una partoriente; ognuno osserva stupito il suo vicino; i loro volti sono volti di fiamma. | 8 και ταραχθησονται οι πρεσβεις και ωδινες αυτους εξουσιν ως γυναικος τικτουσης και συμφορασουσιν ετερος προς τον ετερον και εκστησονται και το προσωπον αυτων ως φλοξ μεταβαλουσιν |
| 9 Ecco, il giorno di Jahvè arriva implacabile, con sdegno, ira e furore, per fare della terra un deserto, per eliminare i peccatori. | 9 ιδου γαρ ημερα κυριου ανιατος ερχεται θυμου και οργης θειναι την οικουμενην ολην ερημον και τους αμαρτωλους απολεσαι εξ αυτης |
| 10 Poiché le stelle del cielo e Orione non irradieranno la luce; al suo sorgere il sole si oscurerà e la luna non diffonderà la luce. | 10 οι γαρ αστερες του ουρανου και ο ωριων και πας ο κοσμος του ουρανου το φως ου δωσουσιν και σκοτισθησεται του ηλιου ανατελλοντος και η σεληνη ου δωσει το φως αυτης |
| 11 lo punirò nel mondo il male e negli empi la loro iniquità; stroncherò la superbia dei protervi e umilierò l’orgoglio dei tracotanti. | 11 και εντελουμαι τη οικουμενη ολη κακα και τοις ασεβεσιν τας αμαρτιας αυτων και απολω υβριν ανομων και υβριν υπερηφανων ταπεινωσω |
| 12 Renderò l’uomo più raro dell’oro fino, l’umanità più preziosa dell’oro di Ofir. | 12 και εσονται οι καταλελειμμενοι εντιμοι μαλλον η το χρυσιον το απυρον και ο ανθρωπος μαλλον εντιμος εσται η ο λιθος ο εκ σουφιρ |
| 13 Pertanto i cieli si sconvolgeranno Î e la terra sobbalzerà dalle fondamenta, a causa di Jahvè degli eserciti, nel giorno della sua ira ardente. | 13 ο γαρ ουρανος θυμωθησεται και η γη σεισθησεται εκ των θεμελιων αυτης δια θυμον οργης κυριου σαβαωθ τη ημερα η αν επελθη ο θυμος αυτου |
| 14 E avverrà: come una gazzella smarrita e come un gregge che nessuno raduna, ognuno si dirigerà verso il suo popolo ognuno correrà verso la sua terra. | 14 και εσονται οι καταλελειμμενοι ως δορκαδιον φευγον και ως προβατον πλανωμενον και ουκ εσται ο συναγων ωστε ανθρωπον εις τον λαον αυτου αποστραφηναι και ανθρωπον εις την χωραν αυτου διωξαι |
| 15 Quanti saranno trovati saranno trafitti, quanti saranno presi periranno di spada, | 15 ος γαρ αν αλω ηττηθησεται και οιτινες συνηγμενοι εισιν μαχαιρα πεσουνται |
| 16 I loro pargoli saranno sfracellati davanti ai loro occhi; saranno saccheggiate le loro case, disonorate le loro mogli. | 16 και τα τεκνα αυτων ενωπιον αυτων ραξουσιν και τας οικιας αυτων προνομευσουσιν και τας γυναικας αυτων εξουσιν |
| 17 Ecco, io eccito contro di loro i Medi, che non pensano all’argento né si curano dell’oro. | 17 ιδου επεγειρω υμιν τους μηδους οι ου λογιζονται αργυριον ουδε χρυσιου χρειαν εχουσιν |
| 18 Tutti i giovani saranno massacrati, le giovinette saranno maciullate; non avranno pietà dei piccoli appena nati, i loro occhi non si impietosiranno per i bambini. | 18 τοξευματα νεανισκων συντριψουσιν και τα τεκνα υμων ου μη ελεησωσιν ουδε επι τοις τεκνοις ου φεισονται οι οφθαλμοι αυτων |
| 19 Babilonia, la perla dei regni, lo splendore orgoglioso dei Caldei, sarà come Sodoma e Gomorra sconvolte da Dio. | 19 και εσται βαβυλων η καλειται ενδοξος υπο βασιλεως χαλδαιων ον τροπον κατεστρεψεν ο θεος σοδομα και γομορρα |
| 20 Non sarà abitata mai più né popolata di generazione in generazione. L’Arabo non vi pianterà la tenda né i pastori vi porranno gli stazzi. | 20 ου κατοικηθησεται εις τον αιωνα χρονον ουδε μη εισελθωσιν εις αυτην δια πολλων γενεων ουδε μη διελθωσιν αυτην αραβες ουδε ποιμενες ου μη αναπαυσωνται εν αυτη |
| 21 Ma vi si stabiliranno animali del deserto, i gufi riempiranno le loro case; vi faranno dimora gli struzzi, vi danzeranno i satiri. | 21 και αναπαυσονται εκει θηρια και εμπλησθησονται αι οικιαι ηχου και αναπαυσονται εκει σειρηνες και δαιμονια εκει ορχησονται |
| 22 Urleranno le iene nei loro palazzi, gli sciacalli nei loro edifici voluttuosi. La sua ora si avvicina, i suoi giorni non si prolungheranno. | 22 και ονοκενταυροι εκει κατοικησουσιν και νοσσοποιησουσιν εχινοι εν τοις οικοις αυτων ταχυ ερχεται και ου χρονιει |
