| 1 Chiama pure ma chi ti risponde? e a quale dei santi ti rivolgerai? | 1 επικαλεσαι δε ει τις σοι υπακουσεται η ει τινα αγγελων αγιων οψη |
| 2 Certo l’ira uccide lo stolto e lo sdegno fa morire l’insensato. | 2 και γαρ αφρονα αναιρει οργη πεπλανημενον δε θανατοι ζηλος |
| 3 Ho visto lo stolto mettere radici, ma subito marcì la sua floridezza. | 3 εγω δε εωρακα αφρονας ριζαν βαλλοντας αλλ' ευθεως εβρωθη αυτων η διαιτα |
| 4 I suoi figli sono lontani dalla prosperità, sono calpestati alla porta è nessuno li salva. | 4 πορρω γενοιντο οι υιοι αυτων απο σωτηριας κολαβρισθειησαν δε επι θυραις ησσονων και ουκ εσται ο εξαιρουμενος |
| 5 L’affamato divora il suo raccolto e ne porta in serbo e l’assetato ne succhia le sostanze. | 5 α γαρ εκεινοι συνηγαγον δικαιοι εδονται αυτοι δε εκ κακων ουκ εξαιρετοι εσονται εκσιφωνισθειη αυτων η ισχυς |
| 6 Certo non esce dal suolo l’iniquità né il dolore germoglia dalla terra; | 6 ου γαρ μη εξελθη εκ της γης κοπος ουδε εξ ορεων αναβλαστησει πονος |
| 7 anzi, l’uomo al malanno dà vita, come le faville si alzano a volo. | 7 αλλα ανθρωπος γενναται κοπω νεοσσοι δε γυπος τα υψηλα πετονται |
| 8 Quanto a me, ricorrerei a Dio, a Dio esporrei la mia causa; | 8 ου μην δε αλλα εγω δεηθησομαι κυριου κυριον δε τον παντων δεσποτην επικαλεσομαι |
| 9 a lui che fa cose grandi, insondabili, meraviglie senza numero; | 9 τον ποιουντα μεγαλα και ανεξιχνιαστα ενδοξα τε και εξαισια ων ουκ εστιν αριθμος |
| 10 che versa la pioggia sulla faccia della terra e spande le acque sulla faccia delle campagne; | 10 τον διδοντα υετον επι την γην αποστελλοντα υδωρ επι την υπ' ουρανον |
| 11 che innalza gli umili e solleva a prosperità gli afflitti, | 11 τον ποιουντα ταπεινους εις υψος και απολωλοτας εξεγειροντα |
| 12 sventa le trame degli astuti, così che le loro mani non realizzino il piano; | 12 διαλλασσοντα βουλας πανουργων και ου μη ποιησουσιν αι χειρες αυτων αληθες |
| 13 avvolge gli scaltri nelle loro astuzie e i disegni dei maligni vanno a rovescio. | 13 ο καταλαμβανων σοφους εν τη φρονησει βουλην δε πολυπλοκων εξεστησεν |
| 14 In pieno giorno, incontrano le tenebre e brancolano in pieno meriggio come di notte. | 14 ημερας συναντησεται αυτοις σκοτος το δε μεσημβρινον ψηλαφησαισαν ισα νυκτι |
| 15 Ma egli salva l’infelice dalla spada, dalla mano del potente il povero; | 15 απολοιντο δε εν πολεμω αδυνατος δε εξελθοι εκ χειρος δυναστου |
| 16 così il misero ha speranza e l’iniquità resta a bocca chiusa. | 16 ειη δε αδυνατω ελπις αδικου δε στομα εμφραχθειη |
| 17 Dunque, beato l’uomo che è corretto da Dio e non sdegna il castigo di Shaddai! | 17 μακαριος δε ανθρωπος ον ηλεγξεν ο κυριος νουθετημα δε παντοκρατορος μη απαναινου |
| 18 Poiché egli fa la piaga e la fascia, ferisce e la sua mano risana; | 18 αυτος γαρ αλγειν ποιει και παλιν αποκαθιστησιν επαισεν και αι χειρες αυτου ιασαντο |
| 19 da sei tribolazioni egli ti salverà, e alla settima il male non ti toccherà. | 19 εξακις εξ αναγκων σε εξελειται εν δε τω εβδομω ου μη αψηται σου κακον |
| 20 Nella carestia ti salverà dalla morte e nella battaglia dal filo della spada. | 20 εν λιμω ρυσεται σε εκ θανατου εν πολεμω δε εκ χειρος σιδηρου λυσει σε |
| 21 Dalla frusta della lingua sarai sicuro e non temerai la sciagura quando giungerà. | 21 απο μαστιγος γλωσσης σε κρυψει και ου μη φοβηθης απο κακων ερχομενων |
| 22 Della sciagura e della carestia riderai, non temerai le fiere della terra. | 22 αδικων και ανομων καταγελαση απο δε θηριων αγριων ου μη φοβηθης |
| 23 Perfino con i sassi dei campi avrai un patto, le bestie selvatiche saranno in pace con te. | 23 θηρες γαρ αγριοι ειρηνευσουσιν σοι |
| 24 Ti accorgerai che la tua tenda è tranquilla, visiterai la tua dimora e non sarai deluso. | 24 ειτα γνωση οτι ειρηνευσει σου ο οικος η δε διαιτα της σκηνης σου ου μη αμαρτη |
| 25 Vedrai che numerosa è la tua posterità e che i tuoi rampolli sono come l’erba del suolo. | 25 γνωση δε οτι πολυ το σπερμα σου τα δε τεκνα σου εσται ωσπερ το παμβοτανον του αγρου |
| 26 Scenderai maturo nel sepolcro, come si alzano i covoni a suo tempo. | 26 ελευση δε εν ταφω ωσπερ σιτος ωριμος κατα καιρον θεριζομενος η ωσπερ θιμωνια αλωνος καθ' ωραν συγκομισθεισα |
| 27 Ecco ciò che abbiamo osservato: così è. Ascoltalo e sappilo, per il tuo bene!» | 27 ιδου ταυτα ουτως εξιχνιασαμεν ταυτα εστιν α ακηκοαμεν συ δε γνωθι σεαυτω ει τι επραξας |