| 1 Salmo di Asaf. Certo, Dio è buono per il giusto; Dio per i puri di cuore. | 1 συνεσεως τω ασαφ ινα τι απωσω ο θεος εις τελος ωργισθη ο θυμος σου επι προβατα νομης σου |
| 2 Ma a me per poco non si storpiavano i piedi, per un nulla scivolavano i miei passi. | 2 μνησθητι της συναγωγης σου ης εκτησω απ' αρχης ελυτρωσω ραβδον κληρονομιας σου ορος σιων τουτο ο κατεσκηνωσας εν αυτω |
| 3 Infatti invidiai i millantatori, vedendo la prosperità dei malvagi. | 3 επαρον τας χειρας σου επι τας υπερηφανιας αυτων εις τελος οσα επονηρευσατο ο εχθρος εν τοις αγιοις σου |
| 4 Poiché non ci sono patimenti per loro; sano e pasciuto è il loro ventre. | 4 και ενεκαυχησαντο οι μισουντες σε εν μεσω της εορτης σου εθεντο τα σημεια αυτων σημεια και ουκ εγνωσαν |
| 5 Il travaglio dei mortali non provano e con i tapini non sono percossi. | 5 ως εις την εισοδον υπερανω |
| 6 Perciò l’orgoglio è loro collana; la violenza li copre d’una veste. | 6 ως εν δρυμω ξυλων αξιναις εξεκοψαν τας θυρας αυτης επι το αυτο εν πελεκει και λαξευτηριω κατερραξαν αυτην |
| 7 Si riversa dal grasso la loro iniquità, straboccano le fantasie del cuore. | 7 ενεπυρισαν εν πυρι το αγιαστηριον σου εις την γην εβεβηλωσαν το σκηνωμα του ονοματος σου |
| 8 Sogghignano e parlano maligni; dall’alto parlano tortuosamente. | 8 ειπαν εν τη καρδια αυτων η συγγενεια αυτων επι το αυτο δευτε και κατακαυσωμεν πασας τας εορτας του θεου απο της γης |
| 9 Hanno posto nei cieli la loro bocca e la loro lingua si muove in terra. | 9 τα σημεια ημων ουκ ειδομεν ουκ εστιν ετι προφητης και ημας ου γνωσεται ετι |
| 10 Pertanto si collocano in alto e le acque non li raggiungono. | 10 εως ποτε ο θεος ονειδιει ο εχθρος παροξυνει ο υπεναντιος το ονομα σου εις τελος |
| 11 E dicono: «Che ne sa Dio e ne ha forse conoscenza l’Altissimo?» | 11 ινα τι αποστρεφεις την χειρα σου και την δεξιαν σου εκ μεσου του κολπου σου εις τελος |
| 12 Ecco, questi sono i peccatori e gli eterni pacifici accrescono i beni. | 12 ο δε θεος βασιλευς ημων προ αιωνος ειργασατο σωτηριαν εν μεσω της γης |
| 13 Proprio invano ho tenuto mondo il mio cuore e ho lavato nell’innocenza le mie palme. | 13 συ εκραταιωσας εν τη δυναμει σου την θαλασσαν συ συνετριψας τας κεφαλας των δρακοντων επι του υδατος |
| 14 E fui percosso senza tregua e castigato ogni mattino. | 14 συ συνεθλασας τας κεφαλας του δρακοντος εδωκας αυτον βρωμα λαοις τοις αιθιοψιν |
| 15 Se avessi detto: «Parlerò così; avrei rinnegato la generazione dei tuoi figli». | 15 συ διερρηξας πηγας και χειμαρρους συ εξηρανας ποταμους ηθαμ |
| 16 E stimavo di poter capire, ma non fu che travaglio ai miei occhi. | 16 ση εστιν η ημερα και ση εστιν η νυξ συ κατηρτισω φαυσιν και ηλιον |
| 17 Finché venni ai santuari di Dio e penetrai la loro fine. | 17 συ εποιησας παντα τα ορια της γης θερος και εαρ συ επλασας αυτα |
| 18 Certo li poni in passi lubrichi; E li fai precipitare in rovine. | 18 μνησθητι ταυτης εχθρος ωνειδισεν τον κυριον και λαος αφρων παρωξυνεν το ονομα σου |
| 19 Come andarono in distruzione di colpo; vennero meno, consunti, in terrore | 19 μη παραδως τοις θηριοις ψυχην εξομολογουμενην σοι των ψυχων των πενητων σου μη επιλαθη εις τελος |
| 20 Come un sogno allo svegliarsi, Signor,al destarsi, disprezzi la loro figura. | 20 επιβλεψον εις την διαθηκην σου οτι επληρωθησαν οι εσκοτισμενοι της γης οικων ανομιων |
| 21 Allora s’inaspriva il mio cuore e i miei reni erano trafitti. | 21 μη αποστραφητω τεταπεινωμενος κατησχυμμενος πτωχος και πενης αινεσουσιν το ονομα σου |
| 22 E io, stolto, non capivo; ero un bestione di fronte a te, | 22 αναστα ο θεος δικασον την δικην σου μνησθητι των ονειδισμων σου των υπο αφρονος ολην την ημεραν |
| 23 Ma io fui sempre con te; tu hai preso per mano la mia destra | 23 μη επιλαθη της φωνης των ικετων σου η υπερηφανια των μισουντων σε ανεβη δια παντος προς σε |
| 24 Nel tuo consiglio mi guidi e poi alla gloria mi prendi. | |
| 25 Chi c’è per me su nei cieli? E vicino a te di nulla mi compiacqui sula terra. | |
| 26 Viene meno la mia carne e il mio cuore? Rocca del mio cuore e mia porzione è Dio in eterno. | |
| 27 Poiché i lontani da te sono perduti; distruggi via da te ogni fornicatore. | |
| 28 Ma per me la vicinanza di Dio è buona; pongo nel Signore il mio rifugio, narrando tutte le tue gesta. | |
CEI 1974
Volgare
Vulgata
Libro del Pueblo
New Jerusalem
Bible de Jérusalem
Sagrada Católica
Einheitsübersetzung
Káldi
Septuaginta
Modern Hebrew
Stuttgartensia 2
Smith Van Dyke
Hrvatska
Tysiącleci
Библия
Біблія
Peshitta