Psalmen 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Einheitsübersetzung | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 [Für den Chormeister. Nach der Weise «Stirb für den Sohn!» Ein Psalm Davids.] | 1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David. |
| 2 Ich will dir danken, Herr, aus ganzem Herzen, verkünden will ich all deine Wunder. | 2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua. |
| 3 Ich will jauchzen und an dir mich freuen, für dich, du Höchster, will ich singen und spielen. | 3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime. |
| 4 Denn zurückgewichen sind meine Feinde, gestürzt und vergangen vor deinem Angesicht. | 4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua. |
| 5 Du hast mir Recht verschafft und für mich entschieden, dich auf den Thron gesetzt als ein gerechter Richter. | 5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam. |
| 6 Du hast die Völker bedroht, die Frevler vernichtet, ihren Namen gelöscht für immer und ewig. | 6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi. |
| 7 Die Feinde sind dahin, zerschlagen für immer. Du hast Städte entvölkert, ihr Ruhm ist versunken. | 7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ; |
| 8 Der Herr aber thront für ewig; er stellt seinen Thron auf zum Gericht. | 8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum, |
| 9 Er richtet den Erdkreis gerecht, er spricht den Völkern das Urteil, das sie verdienen. | 9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia. |
| 10 So wird der Herr für den Bedrückten zur Burg, zur Burg in Zeiten der Not. | 10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. |
| 11 Darum vertraut dir, wer deinen Namen kennt; denn du, Herr, verlässt keinen, der dich sucht. | 11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine. |
| 12 Singt dem Herrn, der thront auf dem Zion, verkündet unter den Völkern seine Taten! | 12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus : |
| 13 Denn er, der jede Blutschuld rächt, denkt an die Armen und ihren Notschrei vergisst er nicht. | 13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum. |
| 14 Sei mir gnädig in meiner Not; Herr, sieh doch, wie sie mich hassen! Führ mich herauf von den Pforten des Todes, | 14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis, |
| 15 damit ich all deinen Ruhm verkünde in den Toren von Zion und frohlocke, weil du mir hilfst. | 15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion : |
| 16 Völker versanken in der Grube, die sie selber gegraben; im Netz, das sie heimlich gelegt, hat ihr Fuß sich verfangen. | 16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum. |
| 17 Kundgetan hat sich der Herr: Er hielt sein Gericht; im eigenen Werk hat sich der Frevler verstrickt. [Zwischenspiel. Sela] | 17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. |
| 18 Hinabfahren müssen die Frevler zum Totenreich, alle Heiden, die Gott vergessen. | 18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum. |
| 19 Doch der Arme ist nicht auf ewig vergessen, des Elenden Hoffnung ist nicht für immer verloren. | 19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem. |
| 20 Erheb dich, Herr, damit nicht der Mensch triumphiert, damit die Völker gerichtet werden vor deinem Angesicht. | 20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo. |
| 21 Wirf Schrecken auf sie, o Herr! Erkennen sollen die Völker: Sie sind nur Menschen. [Sela] | 21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt. |
| 22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ? | |
| 23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant. | |
| 24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur. | |
| 25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret. | |
| 26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur. | |
| 27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo. | |
| 28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor. | |
| 29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem. | |
| 30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum. | |
| 31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum. | |
| 32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem. | |
| 33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum. | |
| 34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret. | |
| 35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor. | |
| 36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur. | |
| 37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius. | |
| 38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua : | |
| 39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram. |