Sprichwörter 23
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Einheitsübersetzung | Septuaginta - Nestle-Aland |
|---|---|
| 1 Wenn du zu Tisch sitzt bei einem Herrscher, so achte nur auf das, was vor dir steht. | 1 εαν καθισης δειπνειν επι τραπεζης δυναστων νοητως νοει τα παρατιθεμενα σοι |
| 2 Setz ein Messer an deine Kehle, wenn du ein gieriger Mensch bist. | 2 και επιβαλλε την χειρα σου ειδως οτι τοιαυτα σε δει παρασκευασαι |
| 3 Sei nicht begierig auf seine Leckerbissen, sie sind eine trügerische Speise. | 3 ει δε απληστοτερος ει μη επιθυμει των εδεσματων αυτου ταυτα γαρ εχεται ζωης ψευδους |
| 4 Müh dich nicht ab, um Reichtum zu erwerben und dabei deine Einsicht aufzugeben. | 4 μη παρεκτεινου πενης ων πλουσιω τη δε ση εννοια αποσχου |
| 5 Flüchtig ist er; schaust du nach ihm, ist er weg; plötzlich macht er sich Flügel und fliegt wie ein Adler zum Himmel. | 5 εαν επιστησης το σον ομμα προς αυτον ουδαμου φανειται κατεσκευασται γαρ αυτω πτερυγες ωσπερ αετου και υποστρεφει εις τον οικον του προεστηκοτος αυτου |
| 6 Iss nicht das Brot des Geizigen, sei nicht begierig auf seine Leckerbissen! | 6 μη συνδειπνει ανδρι βασκανω μηδε επιθυμει των βρωματων αυτου |
| 7 Denn sie schmecken in der Kehle wie etwas Ekliges. Er sagt zu dir: Iss und trink!, doch sein Herz ist dir nicht zugetan. | 7 ον τροπον γαρ ει τις καταπιοι τριχα ουτως εσθιει και πινει |
| 8 Den Bissen, den du gegessen hast, musst du erbrechen und deine freundlichen Worte hast du vergeudet. | 8 μηδε προς σε εισαγαγης αυτον και φαγης τον ψωμον σου μετ' αυτου εξεμεσει γαρ αυτον και λυμανειται τους λογους σου τους καλους |
| 9 Rede nicht vor den Ohren eines Törichten, denn er missachtet deine klugen Worte. | 9 εις ωτα αφρονος μηδεν λεγε μηποτε μυκτηριση τους συνετους λογους σου |
| 10 Verschieb nicht die alte Grenze, dring nicht in die Felder der Waisen vor! | 10 μη μεταθης ορια αιωνια εις δε κτημα ορφανων μη εισελθης |
| 11 Denn ihr Anwalt ist mächtig, er wird ihre Sache gegen dich führen. | 11 ο γαρ λυτρουμενος αυτους κυριος κραταιος εστιν και κρινει την κρισιν αυτων μετα σου |
| 12 Öffne dein Herz für die Zucht, dein Ohr für verständige Reden! | 12 δος εις παιδειαν την καρδιαν σου τα δε ωτα σου ετοιμασον λογοις αισθησεως |
| 13 Erspar dem Knaben die Züchtigung nicht; wenn du ihn schlägst mit dem Stock, wird er nicht sterben. | 13 μη αποσχη νηπιον παιδευειν οτι εαν παταξης αυτον ραβδω ου μη αποθανη |
| 14 Du schlägst ihn mit dem Stock, bewahrst aber sein Leben vor der Unterwelt. | 14 συ μεν γαρ παταξεις αυτον ραβδω την δε ψυχην αυτου εκ θανατου ρυση |
| 15 Mein Sohn, wenn dein Herz weise ist, so freut sich auch mein eigenes Herz. | 15 υιε εαν σοφη γενηται σου η καρδια ευφρανεις και την εμην καρδιαν |
| 16 Mein Inneres ist voll Jubel, wenn deine Lippen reden, was recht ist. | 16 και ενδιατριψει λογοις τα σα χειλη προς τα εμα χειλη εαν ορθα ωσιν |
| 17 Dein Herz ereifere sich nicht wegen der Sünder, sondern eifere stets nach Gottesfurcht! | 17 μη ζηλουτω η καρδια σου αμαρτωλους αλλα εν φοβω κυριου ισθι ολην την ημεραν |
| 18 Denn sicher gibt es eine Zukunft, deine Hoffnung wird nicht zerschlagen. | 18 εαν γαρ τηρησης αυτα εσται σοι εκγονα η δε ελπις σου ουκ αποστησεται |
| 19 Höre, mein Sohn, und sei weise, lenk dein Herz auf geraden Weg! | 19 ακουε υιε και σοφος γινου και κατευθυνε εννοιας σης καρδιας |
| 20 Gesell dich nicht zu den Weinsäufern, zu solchen, die im Fleischgenuß schlemmen; | 20 μη ισθι οινοποτης μηδε εκτεινου συμβολαις κρεων τε αγορασμοις |
| 21 denn Säufer und Schlemmer werden arm, Schläfrigkeit kleidet in Lumpen. | 21 πας γαρ μεθυσος και πορνοκοπος πτωχευσει και ενδυσεται διερρηγμενα και ρακωδη πας υπνωδης |
| 22 Hör auf deinen Vater, der dich gezeugt hat, verachte deine Mutter nicht, wenn sie alt wird. | 22 ακουε υιε πατρος του γεννησαντος σε και μη καταφρονει οτι γεγηρακεν σου η μητηρ |
| 23 Erwirb dir Wahrheit und verkauf sie nicht mehr: Weisheit, Zucht und Einsicht! | 23 - |
| 24 Laut jubelt der Vater des Gerechten; wer einen weisen Sohn hat, kann sich über ihn freuen. | 24 καλως εκτρεφει πατηρ δικαιος επι δε υιω σοφω ευφραινεται η ψυχη αυτου |
| 25 Deine Eltern mögen sich freuen; jubeln möge die Mutter, die dich gebar. | 25 ευφραινεσθω ο πατηρ και η μητηρ επι σοι και χαιρετω η τεκουσα σε |
| 26 Gib mir dein Herz, mein Sohn, deine Augen mögen an meinen Wegen Gefallen finden; | 26 δος μοι υιε σην καρδιαν οι δε σοι οφθαλμοι εμας οδους τηρειτωσαν |
| 27 denn die Ehebrecherin ist eine tiefe Grube, die fremde Frau ein enger Brunnen. | 27 πιθος γαρ τετρημενος εστιν αλλοτριος οικος και φρεαρ στενον αλλοτριον |
| 28 Ja, wie ein Räuber lauert sie auf und mehrt die Verräter unter den Menschen. | 28 ουτος γαρ συντομως απολειται και πας παρανομος αναλωθησεται |
| 29 Wer hat Ach? Wer hat Weh? Wer Gezänk? Wer Klage? Wer hat Wunden wegen nichts? Wer trübe Augen? | 29 τινι ουαι τινι θορυβος τινι κρισις τινι αηδιαι και λεσχαι τινι συντριμματα δια κενης τινος πελειοι οι οφθαλμοι |
| 30 Jene, die bis in die Nacht beim Wein sitzen, die kommen, um den Mischwein zu probieren. | 30 ου των εγχρονιζοντων εν οινοις ου των ιχνευοντων που ποτοι γινονται |
| 31 Schau nicht nach dem Wein, wie er rötlich schimmert, wie er funkelt im Becher: Er trinkt sich so leicht! | 31 μη μεθυσκεσθε οινω αλλα ομιλειτε ανθρωποις δικαιοις και ομιλειτε εν περιπατοις εαν γαρ εις τας φιαλας και τα ποτηρια δως τους οφθαλμους σου υστερον περιπατησεις γυμνοτερος υπερου |
| 32 Zuletzt beißt er wie eine Schlange, verspritzt Gift gleich einer Viper. | 32 το δε εσχατον ωσπερ υπο οφεως πεπληγως εκτεινεται και ωσπερ υπο κεραστου διαχειται αυτω ο ιος |
| 33 Deine Augen sehen seltsame Dinge, dein Herz redet wirres Zeug. | 33 οι οφθαλμοι σου οταν ιδωσιν αλλοτριαν το στομα σου τοτε λαλησει σκολια |
| 34 Du bist wie einer, der auf hoher See schläft, der einschläft über dem Steuer des Schiffes. | 34 και κατακειση ωσπερ εν καρδια θαλασσης και ωσπερ κυβερνητης εν πολλω κλυδωνι |
| 35 Man hat mich geschlagen, doch es tat mir nicht weh, man hat mich gehauen, aber ich habe nichts gespürt. Wann wache ich auf? Von neuem will ich zum Wein greifen. | 35 ερεις δε τυπτουσιν με και ουκ επονεσα και ενεπαιξαν μοι εγω δε ουκ ηδειν ποτε ορθρος εσται ινα ελθων ζητησω μεθ' ων συνελευσομαι |