SCRUTATIO

Martedi, 1 settembre 2026 - Sant Egidio ( Letture di oggi)

Ecclesiasticus 14


font
NOVA VULGATABiblia Matos Soares
1 Beatus vir, qui non est lapsus verbo ex ore suo
et non est stimulatus in tristitia delicti.
1 Bem-aventurado o homem que não cometeu faltas com palavras da sua boca, e que não foi torturado pelos remorsos do pecado. Ditoso aquele que não teve tristeza na sua alma, e que não descaiu da sua esperança.
2 Felix, quem non condemnat anima sua,
et non excidit a spe sua.
3 Viro tenaci sine ratione est substantia;
et homini livido ad quid aurum?
3 A riqueza é inútil ao homem cobiçoso e avaro; e de que serve o ouro ao homem invejoso?
4 Qui denegat animo suo iniuste, aliis congregat,
et in bonis illius alius luxuriabitur.
4 O que amontoa riquezas, defraudando-se do necessário com injustiça, ajunta-as para outros, e outrem se regalará com os seus bens. Para quem será bom aquele que é mau para si? Nem ele goza dos seus bens.
5 Qui sibi nequam est, cui alii bonus erit?
Et non iucundabitur in bonis suis.
6 Qui sibi invidet, nihil est illo nequius;
et haec redditio est malitiae illius.
6 Nada há pior do que aquele que é avaro para si mesmo: nisto está o salário da sua malícia. Se faz bem, é só por inadvertência e sem querer; e por último descobre a sua malícia.
7 Et, si bene fecerit, ignoranter et non volens facit
et in novissimo manifestat malitiam suam.
8 Nequam est oculus lividi
et avertens faciem suam et despiciens animas.
8 O olho do invejoso é mau; ele volta o seu rosto e despreza a sua alma.
9 Insatiabilis oculus cupidi in parte non satiabitur,
donec consumat arefaciens animam suam.
9 O olho do avaro não. se sacia com uma porção injusta; não se fartará, enquanto não tiver secado e consumido a sua vida.
10 Oculus malus lividus irruit in panem
et neglegens est mensae suae.
10 O olho mau tende para o mal, e não se satisfará de pão, mas estará faminto e melancólico à sua própria mesa.
11 Fili, si habes, benefac tecum
et Deo dignas oblationes offer.
11 Filho, se tens posses, faze com elas bem a ti mesmo, e oferece a Deus dignas oblações.
12 Memor esto quoniam mors non tardat,
et decretum inferorum quia non demonstratum est tibi;
decretum enim huius mundi: morte morietur.
12 Lembra-te que a morte não tarda, e que te foi intimado o ir para o sepulcro, porque é decreto deste mundo o ter infalivelmente de morrer.
13 Ante mortem benefac amico tuo
et secundum vires tuas exporrigens da ei.
13 Faze bem ao teu amigo antes da morte, e, estendendo a mão, dá esmola ao pobre, segundo as tuas posses.
14 Non defrauderis a bono diei,
et particula desiderii boni non te praetereat.
14 Não te prives dum bom dia, e não deixes perder nenhuma parcela do bem que te é concedido.
15 Nonne aliis relinques res dolore partas
et labores tuos in divisione sortis?
15 Não vês que hás-de deixar a outros o fruto das tuas penas e dos teus trabalhos, para eles o repartirem, pela sorte, entre si ?
16 Da et accipe et oblecta animam tuam;
16 Dá, e recebe, e justifica a tua alma.
17 ante obitum tuum operare iustitiam,
quoniam non est apud inferos quaerere voluptates.
17 Pratica a justiça antes da tua morte. porque na sepultura não se vai procurar alimento.
18 Omnis caro sicut vestimentum veterascet
et sicut folium fructificans in arbore viridi:
alia generantur, et alia deiciuntur;
18 Toda a carne envelhece como o feno, e como as folhas que crescem sobre as árvores verdes.
19 sic generatio carnis et sanguinis:
alia finitur, et alia nascitur.
19 Umas folhas nascem, e outras caem: assim nas gerações de carne e de sangue; umas morrem e outras nascem.
20 Omne opus corruptibile in fine deficiet,
et, qui illud operatur, ibit cum illo;
20 Toda a obra corruptível virá enfim a perecer, e aquele que a fez irá com ela.
21 et omne opus electum iustificabitur,
et, qui operatur illud, honorabitur in illo.
21 Toda a obra excelente será bem apreciada, e o que a executa, nela será honrado.
22 Beatus vir, qui in sapientia morabitur
et qui in iustitia sua meditabitur
et in sensu cogitabit circumspectionem Dei;
22 Bem-aventurado o homem que permanece constante na sabedoria. que medita na sua justiça, e que pensa, em seu coração, no olhar de Deus que vê tudo;
23 qui excogitat vias illius in corde suo
et in absconditis suis intellegens,
vadens post illam quasi investigator
et in viis illius consistens;
23 que repassa no seu coração os caminhos da sabedoria, e que penetra na inteligência dos seus segredos, indo atrás dela como quem lhe segue o rasto, e se detém sobre os seus caminhos:
24 qui respicit per fenestras illius
et in ianuis illius audiens;
24 que olha pelas suas janelas, que escuta à sua porta;
25 qui requiescit iuxta domum illius
et in parietibus illius figens palum,
statuet casulam suam ad manus illius
et requiescet in deversorio bonorum per aevum.
25 que repousa junto da sua casa, e que, pregando uma estaca nas suas paredes, assenta ao lado dela a sua pequena cabana, dentro da qual terão perpétua morada (todos) os bens.
26 Statuet filios suos sub tegmine illius
et sub ramis eius morabitur;
26 Ele porá seus filhos debaixo da sua cobertura, e ele mesmo morará debaixo dos seus ramos.
27 protegetur sub tegmine illius a fervore
et in gloria eius requiescet.
27 À sua sombra será defendido do calor, e repousará na sua glória.