Ecclesiasticus 24
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Sapientia laudabit animam suam, et in Deo honorabitur, et in medio populi sui gloriabitur, | 1 La sapienza elogia se stessa e si gloria in mezzo al suo popolo. |
| 2 et in ecclesiis Altissimi aperiet os suum, et in conspectu virtutis illius gloriabitur, | 2 Apre la bocca nell’assemblea dell’Altissimo e si gloria dinanzi al suo esercito: |
| 3 et in medio populi sui exaltabitur, et in plenitudine sancta admirabitur, | 3 «Sono uscita dalla bocca dell’Altissimo e come vapore ho coperto interamente la terra. |
| 4 et in multitudine electorum habebit laudem, et inter benedictos benedicetur, dicens : | 4 Ho posto la mia tenda in alto; il mio trono è sopra una colonna di nube. |
| 5 Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam. | 5 Ho fatto da sola il giro del cielo e ho percorso le profondità dell’abisso, |
| 6 Ego feci in cælis ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram. | 6 i flutti del mare e ogni terra; sono stata la prima di ogni popolo e gente. |
| 7 Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis. | 7 Tra tutti costoro ho cercato dove sostare e nell’eredità di chi fissare il mio soggiorno. |
| 8 Gyrum cæli circuivi sola, et profundum abyssi penetravi : in fluctibus maris ambulavi. | 8 Allora il creatore di tutte le cose mi fece un comando, colui che mi aveva creato fece sostare la mia tenda, dicendomi: “Metti la tua tenda presso Giacobbe; tua porzione sia Israele”. |
| 9 Et in omni terra steti : et in omni populo, | 9 Mi ha creato, prima del tempo, fin dal principio, e non verrò meno eternamente. |
| 10 et in omni gente primatum habui : | 10 Nella tenda santa, innanzi a lui, ho servito; così, mi sono fissata in Sion. |
| 11 et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. Et in his omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate Domini morabor. | 11 Ugualmente mi ha fatto sostare nella città diletta e il mio potere è in Gerusalemme. |
| 12 Tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium : et qui creavit me, requievit in tabernaculo meo. | 12 Mi sono radicata in seno a un popolo celebre, nella parte del Signore, nella sua eredità. |
| 13 Et dixit mihi : In Jacob inhabita, et in Israël hæreditare, et in electis meis mitte radices. | 13 Sono andata su, come cedro sul Libano, e come cipresso sui monti dell’Hermon; |
| 14 Ab initio et ante sæcula creata sum, et usque ad futurum sæculum non desinam : et in habitatione sancta coram ipso ministravi. | 14 sono cresciuta come una palma in Engaddi e come piante di rose a Gerico e come olivo bello a vedersi nella Shefela e come platano che si innalza dal fiume. |
| 15 Et sic in Sion firmata sum, et in civitate sanctificata similiter requievi, et in Jerusalem potestas mea. | 15 Diedi profumo come il cinnamomo e il balsamo aromatico; ho diffuso odore come mirra scelta, come galbano e onice e storace e come vapore d’incenso nella tenda. |
| 16 Et radicavi in populo honorificato, et in parte Dei mei hæreditas illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea. | 16 Ho steso i rami come il terebinto; i miei rami sono rami di gloria e di grazia. |
| 17 Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cypressus in monte Sion : | 17 Come vite ho germogliato graziosamente; i miei fiori sono frutti pomposi e ricchi. |
| 18 quasi palma exaltata sum in Cades, et quasi plantatio rosæ in Jericho : | 18 Quanti mi desiderate accostatevi e saziatevi dei miei prodotti; |
| 19 quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis. | 19 la memoria di me, infatti, è più dolce del miele; avere me in sorte è più dolce del favo. |
| 20 Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi ; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris : | 20 Chi mangia di me ha fame ancora; chi beve di me ha ancora sete. |
| 21 et quasi storax, et galbanus, et ungula, et gutta, et quasi Libanus non incisus vaporavi habitationem meam, et quasi balsamum non mistum odor meus. | 21 Chi mi ascolta non avrà vergogna; chi lavora sul mio non fallisce». |
| 22 Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei honoris et gratiæ. | 22 Tutto questo fa il libro dell’alleanza di Dio Altissimo, la legge che fu data a noi da Mosè, eredità per la comunità di Giacobbe: |
| 23 Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris : et flores mei fructus honoris et honestatis. | 23 Essa, piena di sapienza come il Pishon e come il Tigri nei giorni dei nuovi frutti; |
| 24 Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctæ spei. | 24 riboccante d’intelligenza come l’Eufrate e come il Giordano durante la messe; |
| 25 In me gratia omnis viæ et veritatis : in me omnis spes vitæ et virtutis. | 25 che spande, come il fiume, l’istruzione, ed è come il Ghihon nei giorni di vendemmia. |
| 26 Transite ad me, omnes qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini : | 26 Il primo non finisce di conoscerla; così, l’ultimo non la esaurisce. |
| 27 spiritus enim meus super mel dulcis, et hæreditas mea super mel et favum. | 27 Poiché il suo pensiero è più pieno del mare; il suo consiglio più dell’abisso profondo! |
| 28 Memoria mea in generationes sæculorum. | 28 lo, poi, come un canale che si distacca da un fiume, a guisa di acquedotto sono entrato in una serra. |
| 29 Qui edunt me, adhuc esurient, et qui bibunt me, adhuc sitient. | 29 Dissi: «Darò acqua al mio orto, innaffierò le mie aiuole». Ed ecco, il canale mi è diventato un fiume e il fiume un mare. |
| 30 Qui audit me non confundetur, et qui operantur in me non peccabunt : | 30 Farò ancora brillare la dottrina come l’aurora e la spanderò molto lontano. |
| 31 qui elucidant me, vitam æternam habebunt. | 31 Di più, profonderò l’ammaestramento come profezia, tramandandolo alle generazioni future. |
| 32 Hæc omnia liber vitæ, et testamentum Altissimi, et agnitio veritatis. | 32 Ecco non solo ho lavorato per me, ma per tutti coloro che la cercano. |
| 33 Legem mandavit Moyses in præceptis justitiarum, et hæreditatem domui Jacob, et Israël promissiones. | |
| 34 Posuit David, puero suo, excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum. | |
| 35 Qui implet quasi Phison sapientiam, et sicut Tigris in diebus novorum : | |
| 36 qui adimplet quasi Euphrates sensum, qui multiplicat quasi Jordanis in tempore messis : | |
| 37 qui mittit disciplinam sicut lucem, et assistens quasi Gehon in die vindemiæ. | |
| 38 Qui perficit primus scire ipsam, et infirmior non investigabit eam. | |
| 39 A mari enim abundavit cogitatio ejus, et consilium illius ab abysso magna. | |
| 40 Ego sapientia effudi flumina : | |
| 41 ego quasi trames aquæ immensæ de fluvio : ego quasi fluvii dioryx, et sicut aquæductus exivi de paradiso. | |
| 42 Dixi : Rigabo hortum meum plantationum, et inebriabo prati mei fructum. | |
| 43 Et ecce factus est mihi trames abundans, et fluvius meus appropinquavit ad mare : | |
| 44 quoniam doctrinam quasi antelucanum illumino omnibus, et enarrabo illam usque ad longinquum. | |
| 45 Penetrabo omnes inferiores partes terræ, et inspiciam omnes dormientes, et illuminabo omnes sperantes in Domino. | |
| 46 Adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam, et relinquam illam quærentibus sapientiam, et non desinam in progenies illorum usque in ævum sanctum. | |
| 47 Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem. |