Ecclesiasticus 24
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Sapientia laudabit animam suam, et in Deo honorabitur, et in medio populi sui gloriabitur, | 1 La sapienza elogia se stessa e si gloria in mezzo al suo popolo. |
| 2 et in ecclesiis Altissimi aperiet os suum, et in conspectu virtutis illius gloriabitur, | 2 Apre la bocca nell’assemblea dell’Altissimo e si gloria dinanzi al suo esercito: |
| 3 et in medio populi sui exaltabitur, et in plenitudine sancta admirabitur, | 3 «Sono uscita dalla bocca dell’Altissimo e come vapore ho coperto interamente la terra. |
| 4 et in multitudine electorum habebit laudem, et inter benedictos benedicetur, dicens : | 4 Ho posto la mia tenda in alto; il mio trono è sopra una colonna di nube. |
| 5 Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam. | 5 Ho fatto da sola il giro del cielo e ho percorso le profondità dell’abisso, |
| 6 Ego feci in cælis ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram. | 6 i flutti del mare e ogni terra; sono stata la prima di ogni popolo e gente. |
| 7 Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis. | 7 Tra tutti costoro ho cercato dove sostare e nell’eredità di chi fissare il mio soggiorno. |
| 8 Gyrum cæli circuivi sola, et profundum abyssi penetravi : in fluctibus maris ambulavi. | 8 Allora il creatore di tutte le cose mi fece un comando, colui che mi aveva creato fece sostare la mia tenda, dicendomi: “Metti la tua tenda presso Giacobbe; tua porzione sia Israele”. |
| 9 Et in omni terra steti : et in omni populo, | 9 Mi ha creato, prima del tempo, fin dal principio, e non verrò meno eternamente. |
| 10 et in omni gente primatum habui : | 10 Nella tenda santa, innanzi a lui, ho servito; così, mi sono fissata in Sion. |
| 11 et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. Et in his omnibus requiem quæsivi, et in hæreditate Domini morabor. | 11 Ugualmente mi ha fatto sostare nella città diletta e il mio potere è in Gerusalemme. |
| 12 Tunc præcepit, et dixit mihi Creator omnium : et qui creavit me, requievit in tabernaculo meo. | 12 Mi sono radicata in seno a un popolo celebre, nella parte del Signore, nella sua eredità. |
| 13 Et dixit mihi : In Jacob inhabita, et in Israël hæreditare, et in electis meis mitte radices. | 13 Sono andata su, come cedro sul Libano, e come cipresso sui monti dell’Hermon; |
| 14 Ab initio et ante sæcula creata sum, et usque ad futurum sæculum non desinam : et in habitatione sancta coram ipso ministravi. | 14 sono cresciuta come una palma in Engaddi e come piante di rose a Gerico e come olivo bello a vedersi nella Shefela e come platano che si innalza dal fiume. |
| 15 Et sic in Sion firmata sum, et in civitate sanctificata similiter requievi, et in Jerusalem potestas mea. | 15 Diedi profumo come il cinnamomo e il balsamo aromatico; ho diffuso odore come mirra scelta, come galbano e onice e storace e come vapore d’incenso nella tenda. |
| 16 Et radicavi in populo honorificato, et in parte Dei mei hæreditas illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea. | 16 Ho steso i rami come il terebinto; i miei rami sono rami di gloria e di grazia. |
| 17 Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cypressus in monte Sion : | 17 Come vite ho germogliato graziosamente; i miei fiori sono frutti pomposi e ricchi. |
| 18 quasi palma exaltata sum in Cades, et quasi plantatio rosæ in Jericho : | 18 Quanti mi desiderate accostatevi e saziatevi dei miei prodotti; |
| 19 quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum juxta aquam in plateis. | 19 la memoria di me, infatti, è più dolce del miele; avere me in sorte è più dolce del favo. |
| 20 Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi ; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris : | 20 Chi mangia di me ha fame ancora; chi beve di me ha ancora sete. |
| 21 et quasi storax, et galbanus, et ungula, et gutta, et quasi Libanus non incisus vaporavi habitationem meam, et quasi balsamum non mistum odor meus. | 21 Chi mi ascolta non avrà vergogna; chi lavora sul mio non fallisce». |
| 22 Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei honoris et gratiæ. | 22 Tutto questo fa il libro dell’alleanza di Dio Altissimo, la legge che fu data a noi da Mosè, eredità per la comunità di Giacobbe: |
| 23 Ego quasi vitis fructificavi suavitatem odoris : et flores mei fructus honoris et honestatis. | 23 Essa, piena di sapienza come il Pishon e come il Tigri nei giorni dei nuovi frutti; |
| 24 Ego mater pulchræ dilectionis, et timoris, et agnitionis, et sanctæ spei. | 24 riboccante d’intelligenza come l’Eufrate e come il Giordano durante la messe; |
| 25 In me gratia omnis viæ et veritatis : in me omnis spes vitæ et virtutis. | 25 che spande, come il fiume, l’istruzione, ed è come il Ghihon nei giorni di vendemmia. |
| 26 Transite ad me, omnes qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini : | 26 Il primo non finisce di conoscerla; così, l’ultimo non la esaurisce. |
| 27 spiritus enim meus super mel dulcis, et hæreditas mea super mel et favum. | 27 Poiché il suo pensiero è più pieno del mare; il suo consiglio più dell’abisso profondo! |
| 28 Memoria mea in generationes sæculorum. | 28 lo, poi, come un canale che si distacca da un fiume, a guisa di acquedotto sono entrato in una serra. |
| 29 Qui edunt me, adhuc esurient, et qui bibunt me, adhuc sitient. | 29 Dissi: «Darò acqua al mio orto, innaffierò le mie aiuole». Ed ecco, il canale mi è diventato un fiume e il fiume un mare. |
| 30 Qui audit me non confundetur, et qui operantur in me non peccabunt : | 30 Farò ancora brillare la dottrina come l’aurora e la spanderò molto lontano. |
| 31 qui elucidant me, vitam æternam habebunt. | 31 Di più, profonderò l’ammaestramento come profezia, tramandandolo alle generazioni future. |
| 32 Hæc omnia liber vitæ, et testamentum Altissimi, et agnitio veritatis. | 32 Ecco non solo ho lavorato per me, ma per tutti coloro che la cercano. |
| 33 Legem mandavit Moyses in præceptis justitiarum, et hæreditatem domui Jacob, et Israël promissiones. | |
| 34 Posuit David, puero suo, excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum. | |
| 35 Qui implet quasi Phison sapientiam, et sicut Tigris in diebus novorum : | |
| 36 qui adimplet quasi Euphrates sensum, qui multiplicat quasi Jordanis in tempore messis : | |
| 37 qui mittit disciplinam sicut lucem, et assistens quasi Gehon in die vindemiæ. | |
| 38 Qui perficit primus scire ipsam, et infirmior non investigabit eam. | |
| 39 A mari enim abundavit cogitatio ejus, et consilium illius ab abysso magna. | |
| 40 Ego sapientia effudi flumina : | |
| 41 ego quasi trames aquæ immensæ de fluvio : ego quasi fluvii dioryx, et sicut aquæductus exivi de paradiso. | |
| 42 Dixi : Rigabo hortum meum plantationum, et inebriabo prati mei fructum. | |
| 43 Et ecce factus est mihi trames abundans, et fluvius meus appropinquavit ad mare : | |
| 44 quoniam doctrinam quasi antelucanum illumino omnibus, et enarrabo illam usque ad longinquum. | |
| 45 Penetrabo omnes inferiores partes terræ, et inspiciam omnes dormientes, et illuminabo omnes sperantes in Domino. | |
| 46 Adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam, et relinquam illam quærentibus sapientiam, et non desinam in progenies illorum usque in ævum sanctum. | |
| 47 Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus veritatem. |