| 1 Quando David e i suoi uomini giunsero a Ziklag il terzo giorno, gli Amaleciti avevano compiuto una incursione nel Negheb e contro Ziklag: avevano battuto Ziklag e l’avevano data alle fiamme. | 1 Kiedy Dawid wracał razem ze swymi ludźmi do Siklag w trzecim dniu, Amalekici tymczasem najechali na Negeb i na Siklag. Siklag zdobyli i strawili ogniem. |
| 2 Avevano fatto prigioniere le donne e tutto ciò che, piccolo o grande, era in essa e non avevano ucciso nessuno, ma li avevano condotti via, andandosene per la loro strada. | 2 Zabrali do niewoli kobiety, które w nim były, i wszystko od najmniejszego do największego, nie zabili jednak nikogo, lecz uprowadzili ze sobą, i odeszli z powrotem. |
| 3 Quando dunque David e i suoi uomini giunsero alla città, ecco era in preda alle fiamme: le loro donne, i figli e le figlie erano stati condotti via schiavi. | 3 Kiedy więc Dawid ze swymi ludźmi powrócił do miasta, było ono już spalone, a żony ich, synów i córki uprowadzono. |
| 4 Allora David e il popolo che era con lui levarono la voce e piansero, fino al punto che in essi non rimaneva più forza di piangere. | 4 Dawid i lud, który był przy nim, podnieśli głos i płakali tak długo, aż im brakło sił do płaczu. |
| 5 Erano state catturate anche le due donne di David, Akhinoam la Jizreelita e Abigail moglie di Nabal, il Charmelita. | 5 Zabrano do niewoli także obydwie żony Dawida: Achinoam z Jizreel i Abigail, dawną żonę Nabala z Karmelu. |
| 6 David venne a trovarsi in grave angustia perché la gente parlava di lapidarlo, tanto l’anima di tutto quel popolo era amareggiata, ciascuno per i propri figli e figlie. Ma David riprese animo in Jahvè suo Dio. | 6 Dawid więc znalazł się w wielkim utrapieniu, gdyż lud chciał go nawet ukamienować. Wszyscy bowiem popadli w smutek z powodu utraty synów i córek. Dawid zaś doznał umocnienia od Pana, Boga swego. |
| 7 Disse David al sacerdote Ebiatar figlio: di Akhimelech: «Avvicinami l’efod». Ebiatar avvicinò l’efod a David. | 7 Odezwał się Dawid do Abiatara, kapłana, syna Achimeleka: Przynieś mi - proszę - efod. I Abiatar przyniósł efod Dawidowi. |
| 8 David consultò Jahvè: dicendo: «Devo inseguire questa banda? la raggiungerò?» La risposta fu: «Inseguila, poiché certamente la raggiungerai e riuscirai a salvare ogni cosa». | 8 Dawid radził się Pana, pytając: Czy mam ścigać tę zgraję? Czy ją dosięgnę? I dał mu odpowiedź: ścigaj, gdyż na pewno dogonisz i łup odbierzesz. |
| 9 Allora partirono David e i seicento uomini che erano con lui e giunsero al torrente Besor; | 9 Wyruszył więc Dawid i sześciuset ludzi, którzy mu towarzyszyli, i dotarli do potoku Besor, a reszta pozostała na miejscu. |
| 10 David e i quattrocento uomini che erano con lui continuarono l’inseguimento, poiché se ne fermarono duecento, che erano talmente sfiniti da non riuscire a passare il torrente Besor. | 10 Wówczas Dawid wraz z czterystu ludźmi urządził pościg, dwustu zaś ludzi, którzy byli zbyt zmęczeni, by przejść potok Besor, zatrzymało się. |
| 11 Trovarono un Egiziano nella campagna e lo condussero a David. Gli diedero del pane ed egli mangiò; gli fecero bere acqua. | 11 W polu spotkali pewnego Egipcjanina i sprowadziwszy go do Dawida dali mu chleba do jedzenia i wody do picia. |
| 12 Gli diedero un pezzo di stiacciata di fichi ed egli mangiò: gli ritornò il fiato poiché non aveva mangiato pane né bevuto acqua da tre giorni e tre notti. | 12 Dali mu też kawałek placka figowego i dwa grona rodzynków. Gdy to zjadł, ożywił się: przez trzy doby bowiem nic nie jadł ani nie pił. |
| 13 David allora gli disse: «A chi appartieni? da dove vieni?» Rispose: «Sono un giovane egiziano, schiavo di un Amalecita. Il mio padrone mi ha abbandonato perché era caduto malato tre giorni fa. | 13 Dawid odezwał się do niego: Do kogo należysz i skąd jesteś? On odrzekł: Jestem młodym Egipcjaninem, niewolnikiem Amalekity. Pan mój pozostawił mnie losowi, gdyż rozchorowałem się przed trzema dniami. |
| 14 Noi avevamo fatto un’incursione contro il Negheb dei Chretei, contro quello di Giuda, contro il Negheb di Chaleb e avevamo dato Ziklag alle fiamme». | 14 Wdarliśmy się do Negebu Keretytów, do Negebu należącego do Judy i do Negebu Kaleba i podpaliliśmy Siklag. |
| 15 David gli chiese: «Vuoi guidarmi sulle tracce di questa banda?» Quegli rispose: «Giurami per Dio che non mi metterai a morte né mi consegnerai in mano al mio signore, e io ti guiderò sulle tracce di questa banda». | 15 Zapytał go Dawid: Czy mógłbyś nas zaprowadzić do tej zgrai? Odrzekł: Przysięgnij mi na Boga, że mnie nie zabijesz i nie oddasz mię w ręce mojego pana, a wtedy zaprowadzę cię do tej zgrai. |
| 16 Lo guidò. Ed ecco erano sparpagliati per tutta la regione: mangiavano, bevevano e faceano festa per tutta la grande preda che avevano portato via dalla terra dei Filistei e di Giuda. | 16 I poprowadził go. Tamci rozeszli się po całej krainie, jedli i pili, i świętowali z powodu całego wielkiego łupu, który zabrali z krainy filistyńskiej i z krainy judzkiej. |
| 17 David li batté dall’alba fino alla sera votandoli all’anatema: non riuscì a salvarsi nessuno di essi, fuorché quattrocento giovani che si diedero alla fuga su cammelli. | 17 I bił ich Dawid od wieczora aż do zmierzchu dnia następnego. Nikt z nich nie ocalał prócz czterystu młodych ludzi, którzy, dosiadłszy wielbłądów, uciekli. |
| 18 David salvò tutto ciò che gli Amaleciti avevano portato via: David liberò anche le sue due mogli. | 18 Dawid odzyskał wszystko, co zabrali Amalekici. Dawid wyzwolił też dwie swoje żony. |
| 19 né venne a mancare loro nessuna cosa, dalla più piccola alla più grande, dalla preda fino ai figli e alle figlie e fino a tutto ciò che gli Amaleciti avevano tolto loro: David ricuperò tutto. | 19 Nikt nie zginął, od najmniejszego do największego, ani synowie, ani córki, ani nic z łupu, z tych wszystkich rzeczy, które zabrali. Wszystko Dawid wziął z powrotem. |
| 20 Allora gli uomini di David si ripresero tutto il bestiame minuto e grosso; davanti invece gli condussero i greggi e dissero: «Questo è bottino di David!» | 20 Dawid wziął nawet wszystkie owce i bydło. Pędzono je przed nim wołając: Oto zdobycz Dawidowa. |
| 21 Poi David venne dai duecento uomini, che erano talmente sfiniti da non poter seguirlo e che aveva fatto fermare presso il torrente Besor. Questi andarono incontro a David e alla gente che era con lui. Come fu giunto David con la gente, quelli chiesero loro se tutto era andato bene. | 21 Dawid przybył do dwustu owych mężów, którzy byli zbyt zmęczeni, by iść za Dawidem, i dlatego pozostali koło potoku Besor. Wyszli oni naprzeciw Dawida i towarzyszących mu ludzi. Zbliżywszy się Dawid z żołnierzami pozdrowił ich. |
| 22 Tra gli uomini che erano andati con David tutti i malvagi e buoni a nulla risposero: «Poiché non sono venuti con me, non daremo a essi della preda che abbiamo liberato se non a ciascuno la moglie e i figli: se li conducano via e se ne vadano!» | 22 Jednak różni źli ludzie i niegodziwcy, którzy poszli przedtem za Dawidem, odezwali się i powiedzieli: Ponieważ ci z nami nie poszli, więc nie podzielimy się z nimi łupem, któryśmy ocalili. Zabrać sobie mogą tylko swoje żony i dzieci, i odejść. |
| 23 Allora David disse: «Non fate così, miei fratelli! pensate a ciò che Jahvè ci ha concesso! Ha custodito noi e ha messo in nostro potere i predoni che erano venuti contro di noi. | 23 Odpowiedział Dawid: Nie tak postąpicie, bracia moi, z tym, co nam darował Pan. Przecież to On nas ochronił. On oddał w nasze ręce tę zgraję, która na nas napadła. |
| 24 Chi vi asseconderà in cosa di tal genere? Certo, essi non avranno meno di noi, poiché la porzione di chi scende nel combattimento deve essere come la porzione di chi rimane presso i bagagli: insieme devono fare le parti!» | 24 Kto was posłucha w tej sprawie? Jednakowy udział mieć będą ci, którzy uczestniczyli w walce, i ci, którzy pozostali przy taborze: jednakowo się podzielą. |
| 25 Da quel giorno in poi stabilì ciò come legge e usanza per Israele fino a oggi. | 25 Tak zostało od tego dnia na przyszłość: ustalono to jako prawo i zwyczaj dla Izraelitów, trwające aż do dnia dzisiejszego. |
| 26 David rientrò poi a Ziklag e mandò parte del bottino agli anziani di Giuda e ai suoi amici con queste parole: «Eccovi una benedizione dalla preda tolta ai nemici di Jahvè». | 26 Gdy Dawid powrócił do Siklag, posłał część zdobyczy starszym Judy i przyjaciołom ze słowami: Oto jest dla was dar ze zdobyczy na wrogach Pańskich. |
| 27 Ne mandò a quelli di Betul, a quelli di Rama del Negheb, a quelli di Jattir; | 27 Posłał też do tych, którzy byli w Betuel, do tych, co byli w Rama, w Negebie i Jattir, |
| 28 a quelli di Arara, a quelli di Sifmot, a quelli di Eshtemoa, | 28 i którzy byli w Arara, do tych, co w Sifemot, i tych, co w Esztemoa, |
| 29 a quelli di Charmel, a quelli della città degli Jerakhmeeliti, a quelli della città dei Keniti, | 29 i do tych, co mieszkali w Karmelu i w miastach Jerachmeelitów i w miastach Kenitów, |
| 30 a quelli di Khorma, a quelli di Bor-Ashan, a quelli di Eter, | 30 również do mieszkających w Chorma i w Bor-Aszan, w Eter |
| 31 a quelli di Hebron e a tutti i luoghi in cui David e i suoi uomini si erano aggirati. | 31 i w Hebronie, do wszystkich miejscowości, po których krążył Dawid wraz ze swymi ludźmi. |
