| 1 Io dico la verità in Cristo: non mentisco e la mia coscienza me ne dà testimonianza nello Spirito Santo: | 1 Αληθειαν λεγω εν Χριστω, δεν ψευδομαι, εχων συμμαρτυρουσαν με εμε την συνειδησιν μου εν Πνευματι Αγιω, |
| 2 provo una grande tristezza e un dolore continuo nel mio cuore. | 2 οτι εχω λυπην μεγαλην και αδιαλειπτον οδυνην εν τη καρδια μου. |
| 3 Oh! sì, mi augurerei d’essere i0 stesso maledetto; separato. da Cristo per i miei fratelli e parenti secondo la carne. | 3 Διοτι ηυχομην αυτος εγω να ημαι αναθεμα απο του Χριστου υπερ των αδελφων μου, των κατα σαρκα συγγενων μου, |
| 4 Perché essi sono degli Israeliti. Ad essi appartiene l’adozione, la presenza gloriosa di Dio, le alleanze, la legislazione, il culto, le promesse. | 4 οιτινες ειναι Ισραηλιται, των οποιων ειναι η υιοθεσια και η δοξα και αι διαθηκαι και η νομοθεσια και η λατρεια και αι επαγγελιαι, |
| 5 Loro gloria sono i patriarchi e da essi discende, vanto alla carne, il Cristo il quale è al di sopra di tutto, Dio benedetto per tutti i secoli. Amen! | 5 των οποιων ειναι οι πατερες, και εκ των οποιων εγεννηθη ο Χριστος το κατα σαρκα, ο ων επι παντων Θεος ευλογητος εις τους αιωνας? αμην. |
| 6 Non che la parola di Dio sia» diventata caduca, ma non tutti i discendenti di Israele. sono Israele; | 6 Αλλα δεν ειναι δυνατον οτι εξεπεσεν ο λογος του Θεου. Διοτι παντες οι εκ του Ισραηλ δεν ειναι ουτοι Ισραηλ, |
| 7 né tutti son figli di Abramo per il fatto d’essere sua progenie. Come è scritto: Da Isacco prenderà il nome la tua discendenza, | 7 ουδε διοτι ειναι σπερμα του Αβρααμ, δια τουτο ειναι παντες τεκνα, αλλ' Εν τω Ισαακ θελει κληθη εις σε σπερμα. |
| 8 e cioè: non tutti i figli carnali sono figli di Dio; bensì solo i figli della promessa sono considerati come posterità. | 8 Τουτεστι, τα τεκνα της σαρκος ταυτα δεν ειναι τεκνα Θεου, αλλα τα τεκνα της επαγγελιας λογιζονται δια σπερμα. |
| 9 Ecco, infatti, i termini della promessa: Passerò intorno a questo tempo e Sara avrà un figlio. | 9 Διοτι ο λογος της επαγγελιας ειναι ουτος? Κατα τον καιρον τουτον θελω ελθει και η Σαρρα θελει εχει υιον. |
| 10 E non è tutto. Anche Rebecca concepì da un sol uomo, cioè da Isacco, nostro padre. | 10 Και ουχι μονον τουτο, αλλα και η Ρεβεκκα, οτε συνελαβε δυο εξ ενος ανδρος, Ισαακ του πατρος ημων? |
| 11 Eppure, quando i suoi gemelli non erano ancora nati né avevano compiuto alcunchè di bene o di male, onde s’imponesse il decreto fondato sulla libera scelta di Dio, | 11 διοτι πριν ετι γεννηθωσι τα παιδια, και πριν πραξωσι τι αγαθον η κακον, δια να μενη ο κατ' εκλογην προορισμος του Θεου, ουχι εκ των εργων, αλλ' εκ του καλουντος, |
| 12 legato non alle opere ma alla volontà di colui che chiama, le fu detto: Il maggiore servirà al più giovane, | 12 ερρεθη προς αυτην οτι ο μεγαλητερος θελει δουλευσει εις τον μικροτερον, |
| 13 conformemente a ciò che sta scritto: Ho amato Giacobbe ed ho odiato Esaù. | 13 καθως ειναι γεγραμμενον? Τον Ιακωβ ηγαπησα, τον δε Ησαυ εμισησα. |
| 14 Che diremo, dunque? Vi sarebbe forse ingiustizia presso Dio? Certo no! | 14 Τι λοιπον θελομεν ειπει; Μηπως ειναι αδικια εις τον Θεον; μη γενοιτο. |
| 15 Poiché egli dice a Mosè: Uso misericordia a chi uso misericordia, ed ho compassione di chi ho compassione. | 15 Διοτι προς τον Μωυσην λεγει? θελω ελεησει οντινα ελεω, και θελω οικτειρησει οντινα οικτειρω. |
| 16 Non è quindi affare né di chi vuole né di chi corre; ma della misericordia divina. | 16 Αρα λοιπον δεν ειναι του θελοντος ουδε του τρεχοντος, αλλα του ελεουντος Θεου. |
| 17 Ancora Dio dice al faraone: Ti ho suscitato appunto per mostrare in te la mia potenza e perché il mio nome sia celebrato su tutta la terra. | 17 Διοτι η γραφη λεγει προς τον Φαραω οτι δι' αυτο τουτο σε εξηγειρα, δια να δειξω εν σοι την δυναμιν μου, και δια να διαγγελθη το ονομα μου εν παση τη γη. |
| 18 Pertanto egli usa misericordia a chi vuole, e indurisce chi vuole. | 18 Αρα λοιπον οντινα θελει ελεει και οντινα θελει σκληρυνει. |
| 19 Tu allora mi dirai: «Se è così, perché egli biasima ancora? Chi può resistere al suo volere?» | 19 Θελεις λοιπον μοι ειπει? Δια τι πλεον μεμφεται; εις το θελημα αυτου τις εναντιουται; |
| 20 O uomo, chi sei tu dunque per dispurare con Dio? Un oggetto di creta dirà forse: «Perché mi hai fatto così?» a chi l’ha modellato? | 20 Αλλα μαλιστα συ, ω ανθρωπε, τις εισαι, οστις ανταποκρινεσαι προς τον Θεον; Μηπως το πλασμα θελει ειπει προς τον πλασαντα, Δια τι με εκαμες ουτως; |
| 21 Il vasaio non può disporre liberamente dell’argilla e formare dalla stessa massa qui un vaso d’ornamento e là uno volgare? | 21 Η δεν εχει εξουσιαν ο κεραμευς του πηλου, απο του αυτου μιγματος να καμη αλλο μεν σκευος εις τιμην, αλλο δε εις ατιμιαν; |
| 22 E che dunque, se Dio, volendo mostrare la sua ira e manifestare la sua potenza, ha tollerato con immensa longanimità vasi provocanti la sua ira, già pronti per la perdizione, | 22 Τι δε, αν ο Θεος, θελων να δειξη την οργην αυτου και να καμη γνωστην την δυναμιν αυτου, υπεφερε μετα πολλης μακροθυμιας σκευη οργης κατεσκευασμενα εις απωλειαν, |
| 23 per rendere nota alfine la ricchezza della sua gloria verso i vasi della sua misericordia, preparati da lui per la gloria? | 23 και δια να γνωστοποιηση τον πλουτον της δοξης αυτου επι σκευη ελεους, τα οποια προητοιμασεν εις δοξαν, |
| 24 E questi vasi di misericordia siamo noi che egli chiamò non solo di tra i Giudei ma anche di tra i pagani. | 24 ημας τους οποιους εκαλεσεν ουχι μονον εκ των Ιουδαιων αλλα και εκ των εθνων; |
| 25 È ben detto anche in Osea: Quello che non era mio popolo lo chiamerò: «Mio popolo» e colei che non era amata: «Amata»; | 25 Καθως και εν τω Ωσηε λεγει? Θελω καλεσει λαον μου τον ου λαον μου, και ηγαπημενην την ουκ ηγαπημενην? |
| 26 e avverrà che proprio là dove fu detto loro: «Voi non siete mio popolo», là essi saranno chiamati: «Figli del Dio vivente». | 26 και εν τω τοπω, οπου ερρεθη προς αυτους, δεν εισθε λαος μου, εκει θελουσι καλεσθη υιοι Θεου ζωντος. |
| 27 Per Israele, invece, Isaia esclama: Se anche il numero dei figli di Israele fosse come l’arena del mare, solo un resto sarà salvo; | 27 Ο δε Ησαιας κραζει υπερ του Ισραηλ? Αν και ο αριθμος των υιων Ισραηλ ηναι ως η αμμος της θαλασσης, το υπολοιπον αυτων θελει σωθη? |
| 28 poiché il Signore, senza indugi e tagliando corto, eseguirà la sua parola sulla terra. | 28 διοτι θελει τελειωσει και συντεμει λογαριασμον μετα δικαιοσυνης, επειδη συντετμημενον λογαριασμον θελει καμει ο Κυριος επι της γης. |
| 29 Ancora Isaia aveva predetto: Se il Signore degli eserciti non ci avesse lasciato un germe, saremmo diventati come Sodoma e simili a Gomorra. | 29 Και καθως προειπεν ο Ησαιας? Εαν ο Κυριος Σαβαωθ δεν ηθελεν αφησει εις ημας σπερμα, ως τα Σοδομα ηθελομεν γεινει και με τα Γομορρα ηθελομεν ομοιωθη. |
| 30 Che concluderemo dunque? Che i pagani, i quali non si studiavano di raggiungere la giustizia, hanno conseguito la giustizia: la giustizia, s'intende, che proviene dalla fede; | 30 Τι λοιπον θελομεν ειπει; Οτι τα εθνη τα μη ζητουντα δικαιοσυνην εφθασαν εις δικαιοσυνην, δικαιοσυνην δε την εκ πιστεως, |
| 31 mentre Israele, che perseguiva una legge che additava la giustizia, non è pervenuto a praticare la legge. | 31 ο δε Ισραηλ ζητων νομον δικαιοσυνης, εις νομον δικαιοσυνης δεν εφθασε. |
| 32 E perché? Perché non cercava dalla fede, ma dalle opere. Essi urtarono contro la pietra d’inciampo, | 32 Δια τι; Επειδη δεν εζητει αυτην εκ πιστεως, αλλ' ως εκ των εργων του νομου? διοτι προσεκοψαν εις τον λιθον του προσκομματος, |
| 33 come sta scritto: Ecco, io pongo in Sion una pietra d’inciampo, una pietra di scandalo. Ma chi crede in essa non sarà confuso. | 33 καθως ειναι γεγραμμενον? Ιδου, θετω εν Σιων λιθον προσκομματος και πετραν σκανδαλου, και πας ο πιστευων επ' αυτον δεν θελει καταισχυνθη. |