SCRUTATIO

Sabato, 5 settembre 2026 - Santa Rosalia ( Letture di oggi)

Atti degli Apostoli 16


font
Sacra Bibbia GarofaloVULGATA
1 Arrivò dunque a Derbe e a Listra. Si trovava qui un discepolo di nome Timoteo, figlio di una giudeo-cristiana e di un greco.1 Pervenit autem Derben et Lystram. Et ecce discipulus quidam erat ibi nomine Timotheus, filius mulieris Judææ fidelis, patre gentili.
2 Egli era assai stimato dai fratelli di Listra e di Iconio.2 Huic testimonium bonum reddebant qui in Lystris erant et Iconio fratres.
3 Paolo ebbe piacere che partisse con lui e perciò lo prese e lo circoncise per riguardo ai Giudei che abitavano in quelle plaghe, essendo noto a tutti che suo padre era stato pagano.3 Hunc voluit Paulus secum proficisci : et assumens circumcidit eum propter Judæos qui erant in illis locis. Sciebant enim omnes quod pater ejus erat gentilis.
4 Man mano che percorrevano le città, insegnavano loro a osservare le norme sancite dagli apostoli e dai presbiteri di Gerusalemme.4 Cum autem pertransirent civitates, tradebant eis custodiri dogmata quæ erant decreta ab Apostolis et senioribus qui erant Jerosolymis.
5 Così le diverse Chiese si andavano fortificando nella fede e aumentavano di numero ogni giorno.5 Et ecclesiæ quidem confirmabantur fide, et abundabunt numero quotidie.
6 Essendo loro stato proibito dallo Spirito Santo di diffondere la Parola nell’Asia proconsolare, attraversarono la Frigia e il territorio della Galazia.6 Transeuntes autem Phrygiam et Galatiæ regionem, vetati sunt a Spiritu Sancto loqui verbum Dei in Asia.
7 Arrivati di fronte alla Misia, si disponevano a incamminarsi verso la Bitinia, ma lo Spirito di Gesù ancora non lo permise.7 Cum venissent autem in Mysiam, tentabant ire in Bithyniam : et non permisit eos Spiritus Jesu.
8 Perciò, lasciata la Misia, scesero a Troade.8 Cum autem pertransissent Mysiam, descenderunt Troadem :
9 Là, durante la notte, Paolo ebbe una visione: un macedone gli si presentò e lo pregò: «Imbàrcati per la Macedonia e vienici in aiuto».9 et visio per noctem Paulo ostensa est : vir Macedo quidam erat stans et deprecans eum, et dicens : Transiens in Macedoniam, adjuva nos.
10 Dopo l’apparizione, immediatamente ci demmo da fare per partire per la Macedonia, persuasi che Dio ci chiamava a evangelizzare quel popolo.10 Ut autem visum vidit, statim quæsivimus proficisci in Macedoniam, certi facti quod vocasset nos Deus evangelizare eis.
11 Salpammo perciò da Troade e con viaggio diretto giungemmo a Samotracia, il giorno dopo a Neapolis,11 Navigantes autem a Troade, recto cursu venimus Samothraciam, et sequenti die Neapolim :
12 e di là a Filippi, città della prima regione della Macedonia e colonia romana. In quella città ci trattenemmo alcuni giorni.12 et inde Philippos, quæ est prima partis Macedoniæ civitas, colonia. Eramus autem in hac urbe diebus aliquot, conferentes.
13 Il sabato uscimmo fuori porta verso la riva del fiume, dove credevamo vi fosse un luogo di preghiera. Messici a sedere, parlammo a lungo alle donne che vi erano radunate.13 Die autem sabbatorum egressi sumus foras portam juxta flumen, ubi videbatur oratio esse : et sedentes loquebamur mulieribus quæ convenerant.
14 Una di esse, di nome Lidia, che aveva una fabbrica di tessuti di porpora, della città di Tiatira, una credente in Dio, ascoltava. Il Signore le aprì la mente perché aderisse a quanto Paolo andava dicendo.14 Et quædam mulier nomine Lydia, purpuraria civitatis Thyatirenorum, colens Deum, audivit : cujus Dominus aperuit cor intendere his quæ dicebantur a Paulo.
15 Quando poi fu battezzata insieme con la sua casa, ci fece questo invito: «Se siete convinti che io sia fedele al Signore, venite a casa mia e rimaneteci». E ci costrinse ad accettare.15 Cum autem baptizata esset, et domus ejus, deprecata est, dicens : Si judicastis me fidelem Domino esse, introite in domum meam, et manete. Et coëgit nos.
16 Un’altra volta, mentre eravamo diretti verso il luogo di preghiera, incontrammo una giovane schiava che era posseduta da uno spirito di divinazione e con i suoi oracoli procurava molti guadagni ai suoi padroni.16 Factum est autem euntibus nobis ad orationem, puellam quamdam habentem spiritum pythonem obviare nobis, quæ quæstum magnum præstabat dominis suis divinando.
17 Costei prese l’abitudine di seguir Paolo e noi e di gridare: «Questi uomini sono i servi del Dio Altissimo che vi annunziano la via della salvezza».17 Hæc subsecuta Paulum et nos, clamabat dicens : Isti homines servi Dei excelsi sunt, qui annuntiant vobis viam salutis.
18 Tutto questo essa ripeté per molti giorni, finché Paolo s’infastidì e rivoltosi allo spirito disse: «Nel nome di Gesù Cristo ti ordino di uscire da costei». Ed esso immediatamente uscì.18 Hoc autem faciebat multis diebus. Dolens autem Paulus, et conversus, spiritui dixit : Præcipio tibi in nomine Jesu Christi exire ab ea. Et exiit eadem hora.
19 Ma quando i suoi padroni videro che se n’era uscita anche la speranza dei loro guadagni, presero Paolo e Sila e li trascinarono nell’agorà davanti ai magistrati.19 Videntes autem domini ejus quia exivit spes quæstus eorum, apprehendentes Paulum et Silam, perduxerunt in forum ad principes :
20 Li presentarono ai duumviri con questa accusa: «Questi individui, da quegli ebrei che sono, mettono lo scompiglio nella nostra città,20 et offerentes eos magistratibus, dixerunt : Hi homines conturbant civitatem nostram, cum sint Judæi :
21 e vanno propagando usanze che a noi romani non è lecito abbracciare né praticare».21 et annuntiant morem quem non licet nobis suscipere neque facere, cum simus Romani.
22 La folla si sollevò allora contro i due, e i duumviri fecero strappare loro di dosso i vestiti e li fecero battere con le verghe.22 Et cucurrit plebs adversus eos : et magistratus, scissis tunicis eorum, jusserunt eos virgis cædi.
23 Poi, dopo che li ebbero caricati di vergate, li gettarono in prigione, dando al direttore delle carceri la consegna di custodirli in maniera sicura.23 Et cum multas plagas eis imposuissent, miserunt eos in carcerem, præcipientes custodi ut diligenter custodiret eos.
24 A tal consegna costui li gettò nella cella più segreta, anzi ne assicurò i piedi ai ceppi.24 Qui cum tale præceptum accepisset, misit eos in interiorem carcerem, et pedes eorum strinxit ligno.
25 Verso la mezzanotte, Paolo e Sila lodavano Dio pregando e gli altri carcerati stavano in ascolto.25 Media autem nocte Paulus et Silas orantes, laudabant Deum : et audiebant eos qui in custodia erant.
26 All’improvviso si avvertì una violenta scossa di terremoto che fece sussultare le fondamenta del carcere. Di colpo tutte le porte si aprirono e le catene di tutti si staccarono.26 Subito vero terræmotus factus est magnus, ita ut moverentur fundamenta carceris. Et statim aperta sunt omnia ostia : et universorum vincula soluta sunt.
27 Svegliatosi il direttore e vedendo spalancate le porte della prigione, sfoderò la daga e stava per uccidersi, convinto che i carcerati fossero evasi.27 Expergefactus autem custos carceris, et videns januas apertas carceris, evaginato gladio volebat se interficere, æstimans fugisse vinctos.
28 Paolo gli gridò forte: «Non farti nessun male, perché siamo tutti qui».28 Clamavit autem Paulus voce magna, dicens : Nihil tibi mali feceris : universi enim hic sumus.
29 Allora, chiesti dei lumi, si precipitò dentro e, morto di paura, si gettò ai piedi di Paolo e di Sila29 Petitoque lumine, introgressus est : et tremefactus procidit Paulo et Silæ ad pedes :
30 e guidatili fuori disse: «Signori, che cosa debbo io fare per salvarmi?»30 et producens eos foras, ait : Domini, quid me oportet facere, ut salvus fiam ?
31 Risposero: «Abbraccia la fede del Signore Gesù e ti salverai tu e la tua famiglia».31 At illi dixerunt : Crede in Dominum Jesum, et salvus eris tu, et domus tua.
32 Poi esposero l’evangelo a lui e a tutti quelli della sua casa.32 Et locuti sunt ei verbum Domini cum omnibus qui erant in domo ejus.
33 A notte ancora fonda egli li prese e lavò loro le ferite, poi subito si fece battezzare insieme con tutti i suoi.33 Et tollens eos in illa hora noctis, lavit plagas eorum : et baptizatus est ipse, et omnis domus ejus continuo.
34 Infine li fece salire in casa sua, fece apparecchiare e festeggiò con tutta la famiglia la venuta alla fede.34 Cumque perduxisset eos in domum suam, apposuit eis mensam, et lætatus est cum omni domo sua credens Deo.
35 Fattosi giorno, i duumviri inviarono i littori con l’ordine di rimettere in libertà quei due.35 Et cum dies factus esset, miserunt magistratus lictores, dicentes : Dimitte homines illos.
36 Il direttore riferì queste disposizioni a Paolo: «I duumviri hanno ordinato di rimettervi in libertà. Perciò adesso uscite e andatevene in pace».36 Nuntiavit autem custos carceris verba hæc Paulo : Quia miserunt magistratus ut dimittamini : nunc igitur exeuntes, ite in pace.
37 Paolo protestò: «Dopo averci fustigato pubblicamente senza processo, hanno gettato in carcere due cittadini romani, e adesso ci cacciano via di nascosto? No davvero! Che vengano loro stessi e ci mettano in libertà».37 Paulus autem dixit eis : Cæsos nos publice, indemnatos homines Romanos, miserunt in carcerem : et nunc occulte nos ejiciunt ? Non ita : sed veniant,
38 I littori riferirono la cosa ai duumviri e questi, al sentire che si trattava di cittadini romani, ne furono spaventati.38 et ipsi nos ejiciant. Nuntiaverunt autem magistratibus lictores verba hæc. Timueruntque audito quod Romani essent :
39 Pertanto vennero, si scusarono con loro, li misero in libertà e li pregarono di lasciar la città.39 et venientes deprecati sunt eos, et educentes rogabant ut egrederentur de urbe.
40 Essi quindi, usciti dal carcere, andarono in casa di Lidia dove esortarono i fratelli, poi partirono.40 Exeuntes autem de carcere, introierunt ad Lydiam : et visis fratribus consolati sunt eos, et profecti sunt.