| 1 Nell’undecimo anno, il primo giorno del terzo mese, mi fu rivolta la parola di Jahvè: | 1 και εγενετο εν τω ενδεκατω ετει εν τω τριτω μηνι μια του μηνος εγενετο λογος κυριου προς με λεγων |
| 2 «Figlio dell’uomo, di’ al Faraone, re d’Egitto, e a tutta la sua gente: “A chi credi d’esser simile in grandezza? | 2 υιε ανθρωπου ειπον προς φαραω βασιλεα αιγυπτου και τω πληθει αυτου τινι ωμοιωσας σεαυτον εν τω υψει σου |
| 3 Ecco l’Assiria come un cedro del Libano, dai rami magnifici, dalla folta ombra e dall’altezza superba: tra le nubi rimaneva la sua cima. | 3 ιδου ασσουρ κυπαρισσος εν τω λιβανω και καλος ταις παραφυασιν και υψηλος τω μεγεθει εις μεσον νεφελων εγενετο η αρχη αυτου |
| 4 Le acque lo fecero crescere e l’abisso operò il suo sviluppo, facendo scorrere i suoi fiumi intorno al terreno dov’esso era piantato, mentre spingeva i suoi canali a tutti gli alberi della campagna. | 4 υδωρ εξεθρεψεν αυτον η αβυσσος υψωσεν αυτον τους ποταμους αυτης ηγαγεν κυκλω των φυτων αυτου και τα συστεματα αυτης εξαπεστειλεν εις παντα τα ξυλα του πεδιου |
| 5 Era divenuto, perciò, il più alto fra tutti gli alberi della campagna: i suoi rami si erano moltiplicati e le sue fronde allungate per l’abbondanza delle acque, durante il suo sviluppo. | 5 ενεκεν τουτου υψωθη το μεγεθος αυτου παρα παντα τα ξυλα του πεδιου και επλατυνθησαν οι κλαδοι αυτου αφ' υδατος πολλου |
| 6 Tra i suoi rami fecero il nido tutti gli uccelli del cielo e sotto le sue fronde partorirono tutte le bestie selvatiche; alla sua ombra abitarono tutte le grandi nazioni. | 6 εν ταις παραφυασιν αυτου ενοσσευσαν παντα τα πετεινα του ουρανου και υποκατω των κλαδων αυτου εγεννωσαν παντα τα θηρια του πεδιου εν τη σκια αυτου κατωκησεν παν πληθος εθνων |
| 7 Era splendido nella sua grandezza, per l’estensione dei rami, perché la sua radice era presso acque abbondanti. | 7 και εγενετο καλος εν τω υψει αυτου δια το πληθος των κλαδων αυτου οτι εγενηθησαν αι ριζαι αυτου εις υδωρ πολυ |
| 8 I cedri non lo uguagliavano nel giardino di Dio, i cipressi non reggevano al paragone con i suoi rami e i platani non erano come le sue fronde: nessun albero, nel giardino di Dio, eguagliava la sua magnificenza. | 8 κυπαρισσοι τοιαυται ουκ εγενηθησαν εν τω παραδεισω του θεου και πιτυες ουχ ομοιαι ταις παραφυασιν αυτου και ελαται ουκ εγενοντο ομοιαι τοις κλαδοις αυτου παν ξυλον εν τω παραδεισω του θεου ουχ ωμοιωθη αυτω εν τω καλλει αυτου |
| 9 Lo avevo formato maestoso per il numero dei suoi rami: lo invidiavano, perciò, tutti gli alberi dell’Eden che erano nel giardino di Dio”». | 9 δια το πληθος των κλαδων αυτου και εζηλωσεν αυτον τα ξυλα του παραδεισου της τρυφης του θεου |
| 10 Perciò così dice il Signore Jahvè: «Poiché era cresciuto in altezza, aveva posto la cima tra le nubi e il suo cuore era inorgoglito per la propria grandezza, | 10 δια τουτο ταδε λεγει κυριος ανθ' ων εγενου μεγας τω μεγεθει και εδωκας την αρχην σου εις μεσον νεφελων και ειδον εν τω υψωθηναι αυτον |
| 11 io lo misi nelle mani di un condottiero di popoli; lo rigettai per i suoi misfatti. | 11 και παρεδωκα αυτον εις χειρας αρχοντος εθνων και εποιησεν την απωλειαν αυτου |
| 12 Degli stranieri, i più violenti tra i popoli lo abbatterono, lo gettarono sui monti; i suoi rami caddero per tutte le valli e le sue fronde si spezzarono in tutte le gole del paese; tutti i popoli della terra si allontanarono dalla sua ombra e lo abbandonarono. | 12 και εξωλεθρευσαν αυτον αλλοτριοι λοιμοι απο εθνων και κατεβαλον αυτον επι των ορεων εν πασαις ταις φαραγξιν επεσαν οι κλαδοι αυτου και συνετριβη τα στελεχη αυτου εν παντι πεδιω της γης και κατεβησαν απο της σκεπης αυτων παντες οι λαοι των εθνων και ηδαφισαν αυτον |
| 13 Sui suoi resti si posano tutti gli uccelli del cielo e sulle sue fronde passano tutte le bestie selvatiche, | 13 επι την πτωσιν αυτου ανεπαυσαντο παντα τα πετεινα του ουρανου και επι τα στελεχη αυτου εγενοντο παντα τα θηρια του αγρου |
| 14 perché nessun albero, fecondato dalle acque, cresca in altezza e spinga la cima tra le nubi, né confidi in sé, per la propria altezza, nessun albero che prende alimento dalle acque; perché tutti sono destinati alla morte, nella regione sotterranea, tra i figli dell’uomo, tra coloro che discendono nella fossa». | 14 οπως μη υψωθωσιν εν τω μεγεθει αυτων παντα τα ξυλα τα εν τω υδατι και ουκ εδωκαν την αρχην αυτων εις μεσον νεφελων και ουκ εστησαν εν τω υψει αυτων προς αυτα παντες οι πινοντες υδωρ παντες εδοθησαν εις θανατον εις γης βαθος εν μεσω υιων ανθρωπων προς καταβαινοντας εις βοθρον |
| 15 ταδε λεγει κυριος κυριος εν η ημερα κατεβη εις αδου επενθησεν αυτον η αβυσσος και επεστησα τους ποταμους αυτης και εκωλυσα πληθος υδατος και εσκοτασεν επ' αυτον ο λιβανος παντα τα ξυλα του πεδιου επ' αυτω εξελυθησαν |
| 16 απο της φωνης της πτωσεως αυτου εσεισθησαν τα εθνη οτε κατεβιβαζον αυτον εις αδου μετα των καταβαινοντων εις λακκον και παρεκαλουν αυτον εν γη παντα τα ξυλα της τρυφης και τα εκλεκτα του λιβανου παντα τα πινοντα υδωρ |
| 17 και γαρ αυτοι κατεβησαν μετ' αυτου εις αδου εν τοις τραυματιαις απο μαχαιρας και το σπερμα αυτου οι κατοικουντες υπο την σκεπην αυτου εν μεσω της ζωης αυτων απωλοντο |
| 18 τινι ωμοιωθης καταβηθι και καταβιβασθητι μετα των ξυλων της τρυφης εις γης βαθος εν μεσω απεριτμητων κοιμηθηση μετα τραυματιων μαχαιρας ουτως φαραω και το πληθος της ισχυος αυτου λεγει κυριος κυριος |