Ecclesiasticus 25

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51
Versetti esaminati

Torna indietro

Bibbia Vulgata Clementina Septuaginta - Nestle-Aland
1 In tribus placitum est spiritui meo,
quæ sunt probata coram Deo et hominibus :
1 εν τρισιν ωραισθην και ανεστην ωραια εναντι κυριου και ανθρωπων ομονοια αδελφων και φιλια των πλησιον και γυνη και ανηρ εαυτοις συμπεριφερομενοι
2 concordia fratrum,
et amor proximorum,
et vir et mulier bene sibi consentientes.
2 τρια δε ειδη εμισησεν η ψυχη μου και προσωχθισα σφοδρα τη ζωη αυτων πτωχον υπερηφανον και πλουσιον ψευστην γεροντα μοιχον ελαττουμενον συνεσει
3 Tres species odivit anima mea,
et aggravor valde animæ illorum :
3 εν νεοτητι ου συναγειοχας και πως αν ευροις εν τω γηρα σου
4 pauperem superbum, divitem mendacem,
senem fatuum et insensatum.
4 ως ωραιον πολιαις κρισις και πρεσβυτεροις επιγνωναι βουλην
5 Quæ in juventute tua non congregasti,
quomodo in senectute tua invenies ?
5 ως ωραια γεροντων σοφια και δεδοξασμενοις διανοημα και βουλη
6 Quam speciosum canitiei judicium,
et presbyteris cognoscere consilium !
6 στεφανος γεροντων πολυπειρια και το καυχημα αυτων φοβος κυριου
7 Quam speciosa veteranis sapientia,
et gloriosus intellectus et consilium !
7 εννεα υπονοηματα εμακαρισα εν καρδια και το δεκατον ερω επι γλωσσης ανθρωπος ευφραινομενος επι τεκνοις ζων και βλεπων επι πτωσει εχθρων
8 Corona senum multa peritia,
et gloria illorum timor Dei.
8 μακαριος ο συνοικων γυναικι συνετη και ος εν γλωσση ουκ ωλισθησεν και ος ουκ εδουλευσεν αναξιω εαυτου
9 Novem insuspicabilia cordis magnificavi :
et decimum dicam in lingua hominibus :
9 μακαριος ος ευρεν φρονησιν και ο διηγουμενος εις ωτα ακουοντων
10 homo qui jucundatur in filiis,
vivens et videns subversionem inimicorum suorum.
10 ως μεγας ο ευρων σοφιαν αλλ' ουκ εστιν υπερ τον φοβουμενον τον κυριον
11 Beatus qui habitat cum muliere sensata,
et qui lingua sua non est lapsus,
et qui non servivit indignis se.
11 φοβος κυριου υπερ παν υπερεβαλεν ο κρατων αυτου τινι ομοιωθησεται
12 Beatus qui invenit amicum verum,
et qui enarrat justitiam auri audienti.
12 -
13 Quam magnus qui invenit sapientiam et scientiam !
sed non est super timentem Dominum.
13 πασαν πληγην και μη πληγην καρδιας και πασαν πονηριαν και μη πονηριαν γυναικος
14 Timor Dei super omnia se superposuit.
14 πασαν επαγωγην και μη επαγωγην μισουντων και πασαν εκδικησιν και μη εκδικησιν εχθρων
15 Beatus homo cui donatum est habere timorem Dei :
qui tenet illum, cui assimilabitur ?
15 ουκ εστιν κεφαλη υπερ κεφαλην οφεως και ουκ εστιν θυμος υπερ θυμον εχθρου
16 Timor Dei initium dilectionis ejus :
fidei autem initium agglutinandum est ei.
16 συνοικησαι λεοντι και δρακοντι ευδοκησω η συνοικησαι μετα γυναικος πονηρας
17 Omnis plaga tristitia cordis est,
et omnis malitia nequitia mulieris.
17 πονηρια γυναικος αλλοιοι την ορασιν αυτης και σκοτοι το προσωπον αυτης ως αρκος
18 Et omnem plagam, et non plagam videbit cordis :
18 ανα μεσον των πλησιον αυτου αναπεσειται ο ανηρ αυτης και ακουσιως ανεστεναξεν πικρα
19 et omnem nequitiam, et non nequitiam mulieris :
19 μικρα πασα κακια προς κακιαν γυναικος κληρος αμαρτωλου επιπεσοι αυτη
20 et omnem obductum, et non obductum odientium :
20 αναβασις αμμωδης εν ποσιν πρεσβυτερου ουτως γυνη γλωσσωδης ανδρι ησυχω
21 et omnem vindictam, et non vindictam inimicorum.
21 μη προσπεσης επι καλλος γυναικος και γυναικα μη επιποθησης
22 Non est caput nequius super caput colubri,
22 οργη και αναιδεια και αισχυνη μεγαλη γυνη εαν επιχορηγη τω ανδρι αυτης
23 et non est ira super iram mulieris.
Commorari leoni et draconi placebit,
quam habitare cum muliere nequam.
23 καρδια ταπεινη και προσωπον σκυθρωπον και πληγη καρδιας γυνη πονηρα χειρες παρειμεναι και γονατα παραλελυμενα ητις ου μακαριει τον ανδρα αυτης
24 Nequitia mulieris immutat faciem ejus :
et obcæcat vultum suum tamquam ursus,
et quasi saccum ostendit.
In medio proximorum ejus
24 απο γυναικος αρχη αμαρτιας και δι' αυτην αποθνησκομεν παντες
25 ingemuit vir ejus,
et audiens suspiravit modicum.
25 μη δως υδατι διεξοδον μηδε γυναικι πονηρα παρρησιαν
26 Brevis omnis malitia super malitiam mulieris :
sors peccatorum cadat super illam.
26 ει μη πορευεται κατα χειρας σου απο των σαρκων σου αποτεμε αυτην
27 Sicut ascensus arenosus in pedibus veterani,
sic mulier linguata homini quieto.
28 Ne respicias in mulieris speciem,
et non concupiscas mulierem in specie.
29 Mulieris ira, et irreverentia,
et confusio magna.
30 Mulier si primatum habeat,
contraria est viro suo.
31 Cor humile, et facies tristis,
et plaga cordis, mulier nequam.
32 Manus debiles et genua dissoluta,
mulier quæ non beatificat virum suum.
33 A muliere initium factum est peccati,
et per illam omnes morimur.
34 Non des aquæ tuæ exitum, nec modicum :
nec mulieri nequam veniam prodeundi.
35 Si non ambulaverit ad manum tuam,
confundet te in conspectu inimicorum.
36 A carnibus tuis abscinde illam,
ne semper te abutatur.