Ad Romanos 9

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Nova Vulgata Біблія
1 Veritatem dico in Christo, non mentior, testimonium mihi per hibenteconscientia mea in Spiritu Sancto,1 Я кажу в Христі правду, не обманюю, як свідчить мені моя совість у Святім Дусі.
2 quoniam tristitia est mihi magna, etcontinuus dolor cordi meo.2 Смуток мені великий і безнастанний біль у моїм серці.
3 Optarem enim ipse ego anathema esse a Christo profratribus meis, cognatis meis secundum carnem,3 Бо я бажав би сам бути відлученим від Христа за братів моїх, рідних мені тілом;
4 qui sunt Israelitae, quorumadoptio est filiorum et gloria et testamenta et legislatio et cultus etpromissiones,4 вони — ізраїльтяни, їм належить усиновлення і слава, і завіти, і законодавство, і богослужба, й обітниці;
5 quorum sunt patres, et ex quibus Christus secundum carnem: quiest super omnia Deus benedictus in saecula. Amen.
5 їхні отці, з них і Христос тілом, який над усім — Бог, благословенний повіки. Амінь.
6 Non autem quod exciderit verbum Dei. Non enim omnes, qui ex Israel, hi suntIsrael;6 Воно не так, щоб слово Боже не здійснилося: бо не всі ті, що від Ізраїля — ізраїльтяни;
7 neque quia semen sunt Abrahae, omnes filii, sed: “ In Isaacvocabitur tibi semen ”.7 і не тому, що нащадки Авраама — всі діти, але: «Від Ісаака назоветься твоє потомство»,
8 Id est, non qui filii carnis, hi filii Dei, sed quifilii sunt promissionis, aestimantur semen;8 тобто, не тілесні діти — то діти Божі, але діти обітниці вважаються за нащадків.
9 promissionis enim verbum hoc est:“ Secundum hoc tempus veniam, et erit Sarae filius ”.9 Слово ж обітниці таке: «Цієї самої пори я прийду, і буде син у Сари.»
10 Non solum autem,sed et Rebecca ex uno concubitum habens, Isaac patre nostro;10 Ба більше: Ревека зачала від одного ложа батька нашого Ісаака;
11 cum enim nondumnati fuissent aut aliquid egissent bonum aut malum, ut secundum electionempropositum Dei maneret,11 коли ж вони ще й не народились і нічого доброго чи злого не зробили, — щоб постанова Божа була за вибором,
12 non ex operibus sed ex vocante dictum est ei: “Maior serviet minori ”;12 не від діл, але від того, який кличе, — їй було сказано: «Старший молодшому буде служити!»
13 sicut scriptum est: “ Iacob dilexi, Esau autemodio habui ”.
13 Як написано: «Якова полюбив я, Ісава ж зненавидів.»
14 Quid ergo dicemus? Numquid iniustitia apud Deum? Absit!14 Що ж скажемо? Що Бог несправедливий? Зовсім ні!
15 Moysi enim dicit:“ Miserebor, cuius misereor, et misericordiam praestabo, cui misericordiampraesto ”.
15 Бо він каже Мойсеєві: «Помилую, кого хочу помилувати, і змилосерджусь, над ким хочу змилосердитися.»
16 Igitur non volentis neque currentis sed miserentis Dei.16 Отже це — не справа того, хто хоче, ані того, хто біжить, але Бога, що милує.
17 Dicit enimScriptura pharaoni: “ In hoc ipsum excitavi te, ut ostendam in te virtutemmeam, et ut annuntietur nomen meum in universa terra ”.17 Письмо бо каже фараонові: «Власне, на те я тебе поставив, щоб на тобі показати мою силу і щоб по всій землі славилося моє ім’я.»
18 Ergo, cuius vult,miseretur et, quem vult, indurat.
18 Отож, кого він хоче, того милує, а кого хоче, того чинить затверділим.
19 Dices itaque mihi: “ Quid ergo adhuc queritur? Voluntati enim eius quisrestitit? ”.19 Скажеш, отже, мені: «Чому ще хтось докоряє? Хто бо спротивиться його волі?»
20 O homo, sed tu quis es, qui respondeas Deo? Numquid dicetfigmentum ei, qui se finxit: “ Quid me fecisti sic? ”.20 А хто ти такий, чоловіче, що сперечаєшся з Богом? Хіба виріб із глини скаже тому, хто його зробив: «Навіщо зробив єси мене так?»
21 An non habetpotestatem figulus luti ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem, aliudvero in ignominiam?21 Хіба ганчар не має над глиною влади, щоб із того самого місива зробити одну посудину на честь, а другу на нечесть?
22 Quod si volens Deus ostendere iram et notam facerepotentiam suam, sustinuit in multa patientia vasa irae aptata in interitum;22 Коли ж Бог, хотівши показати гнів свій і виявити свою силу, зносив з великим довготерпінням посудини гніву, що вже були готові на погибель,
23 et ut ostenderet divitias gloriae suae in vasa misericordiae, quae praeparavitin gloriam,23 щоб виявити багатство своєї слави на посудинах милосердя, котрі він наперед приготував на славу,
24 quos et vocavit nos non solum ex Iudaeis sed etiam ex gentibus?24 — на нас, яких покликав не тільки від юдеїв, а й від поган, —
25 Sicut et in Osee dicit:
“ Vocabo Non plebem meam Plebem meam
et Non dilectam Dilectam.
25 як і в Осії він говорить: «Назву не мій народ моїм народом, і нелюбу — улюбленою.
26 Et erit: in loco, ubi dictum est eis:
“Non plebs mea vos”,
ibi vocabuntur Filii Dei vivi ”.
26 І на тім місці, де було їм сказано: «Ви — не мій народ!», там їх назвуть синами Бога живого.»
27 Isaias autem clamat pro Israel: “ Si fuerit numerus filiorum Israel tamquamarena maris, reliquiae salvae fient.27 Ісая ж про Ізраїля проголошує: «Хоч би число синів Ізраїля було, як морський пісок, тільки останок спасеться»,
28 Verbum enim consummans et breviansfaciet Dominus super terram ”.
28 Господь бо негайно і цілковито виконає своє слово на землі.
29 Et sicut praedixit Isaias:
“ Nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen,
sicut Sodoma facti essemus
et sicut Gomorra similes fuissemus ”.
29 І як прорік Ісая: «Якби Господь сил не лишив нам насіння, ми були б, як Содом, і стали б подібні до Гомори.»
30 Quid ergo dicemus? Quod gentes, quae non sectabantur iustitiam,apprehenderunt iustitiam, iustitiam autem, quae ex fide est;30 Що ж скажемо? Що погани, які не шукали праведности, осягли праведність, і то праведність, що від віри;
31 Israel verosectans legem iustitiae in legem non pervenit.31 Ізраїль же, що шукав закону праведности, не досяг закону праведности.
32 Quare? Quia non ex fide sedquasi ex operibus; offenderunt in lapidem offensionis,32 Чому? Бо вони спирались не на віру, а неначе на діла. Вони спотикнулись об камінь спотикання,
33 sicut scriptum est:
“ Ecce pono in Sion lapidem offensionis et petram scandali;
et, qui credit in eo, non confundetur ”.
33 як написано: «Ось я кладу в Сіоні камінь спотикання і скелю падіння. Хто ж вірує в нього, не осоромиться.»