Isaiæ 43
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | La Biblia |
|---|---|
| 1 Et nunc haec dicit Dominus, qui creavit te, Iacob, et formavit te, Israel: “ Noli timere, quia redemi te et vocavi te nomine tuo; meus es tu. | 1 Y ahora esto dice el Señor, que te creó, Jacob, | que te ha formado, Israel: | «No temas, que te he redimido, | te he llamado por tu nombre, tú eres mío. |
| 2 Cum transieris per aquas, tecum ero, et flumina non operient te; cum ambulaveris in igne, non combureris, et flamma non ardebit in te, | 2 Cuando cruces las aguas, yo estaré contigo, | la corriente no te anegará; | cuando pases por el fuego, no te quemarás, | la llama no te abrasará. |
| 3 quia ego Dominus Deus tuus, Sanctus Israel, salvator tuus: dedi propitiationem tuam Aegyptum, Aethiopiam et Saba pro te. | 3 Porque yo, el Señor, soy tu Dios; | el Santo de Israel es tu salvador. | Entregué Egipto como rescate, | Etiopía y Saba a cambio de ti, |
| 4 Quoniam pretiosus factus es in oculis meis et gloriosus, ego diligo te et dabo homines pro te et populos pro anima tua. | 4 porque eres precioso ante mí, | de gran precio, y yo te amo. | Por eso entrego regiones a cambio de ti, | pueblos a cambio de tu vida. |
| 5 Noli timere, quoniam ego tecum sum: ab oriente adducam semen tuum et ab occidente congregabo te. | 5 No temas, porque yo estoy contigo. | Desde Oriente traeré a tu estirpe, | te reuniré desde Occidente. |
| 6 Dicam aquiloni: “Da” et austro: “Noli prohibere; affer filios meos de longinquo et filias meas ab extremis terrae. | 6 Diré al Norte: devuélvelo, | y al Sur: no lo retengas. | Haz venir a mis hijos desde lejos, | y a mis hijas del extremo de la tierra, |
| 7 Omnem, qui vocatur nomine meo, in gloriam meam creavi eum, formavi eum et feci eum”. | 7 a todos los que llevan mi nombre, | a los que creé para mi gloria, | a los que he hecho y he formado. |
| 8 Educ foras populum caecum, et oculos habentem, surdos, et aures eis sunt. | 8 Saca afuera a un pueblo que tiene ojos, | pero está ciego, | que tiene oídos, pero está sordo. |
| 9 Omnes gentes congregentur simul, et colligantur nationes: quis in eis annuntiabit istud et priora audire nos faciet? Dent testes suos et iustificentur et audiant et dicant: “Vere”. | 9 Que todas las naciones se congreguen | y todos los pueblos se reúnan. | ¿Quién de entre ellos podría anunciar esto, | o proclamar los hechos antiguos? | Que presenten sus testigos para justificarse, | que los oigan y digan: es verdad. |
| 10 Vos testes mei, dicit Dominus, et servus meus, quem elegi, ut sciatis et credatis mihi et intellegatis quia ego ipse sum; ante me non est formatus Deus et post me non erit. | 10 Vosotros sois mis testigos | —oráculo del Señor—, | y también mi siervo, | al que yo escogí, | para que sepáis y creáis y comprendáis | que yo soy Dios. | Antes de mí no había sido formado ningún dios, | ni lo habrá después. |
| 11 Ego, ego sum Dominus, et non est absque me salvator. | 11 Yo, yo soy el Señor, | fuera de mí no hay salvador. |
| 12 Ego, annuntiavi et salvavi; auditum feci, et non fuit in vobis alienus; et vos testes mei, dicit Dominus, et ego Deus, | 12 Yo lo anuncié y os salvé; | lo anuncié y no hubo entre vosotros dios extranjero. | Vosotros sois mis testigos —oráculo del Señor—: | yo soy Dios. |
| 13 iam ab initio ego ipse. Et non est qui de manu mea eruat; operabor, et quis avertet illud? ”. | 13 Lo soy desde siempre, | y nadie se puede liberar de mi mano. | Lo que yo hago ¿quién podría deshacerlo? |
| 14 Haecdicit Dominus, redemptor vester, Sanctus Israel: “ Propter vos misi in Babylonem et detraxi fugitivos universos et Chaldaeos in navibus suis gloriantes. | 14 Esto dice el Señor, vuestro libertador, | el Santo de Israel: | por vosotros he enviado una expedición a Babilonia, | he traído a todos los fugitivos | y a los caldeos que se glorían en sus naves. |
| 15 Ego Dominus, Sanctus vester, creans Israel, rex vester ”. | 15 Yo soy el Señor, vuestro Santo, | el creador de Israel, vuestro rey. |
| 16 Haec dicit Dominus, qui dedit in mari viam et in aquis torrentibus semitam; | 16 Esto dice el Señor, | que abrió camino en el mar | y una senda en las aguas impetuosas; |
| 17 qui eduxit quadrigam et equum, agmen et robustum; simul iacuerunt nec resurgent, contriti sunt quasi linum et exstincti sunt. | 17 que sacó a batalla carros y caballos, | la tropa y los héroes: | caían para no levantarse, | se apagaron como mecha que se extingue. |
| 18 “ Ne memineritis priorum et antiqua ne intueamini: | 18 «No recordéis lo de antaño, | no penséis en lo antiguo; | mirad que realizo algo nuevo; | ya está brotando, ¿no lo notáis? |
| 19 ecce ego facio nova, et nunc orientur: nonne cognoscitis ea? Utique ponam in deserto viam et in invio flumina. | 19 Abriré un camino en el desierto, | corrientes en el yermo. |
| 20 Glorificabit me bestia agri, dracones et struthiones, quia dedi in deserto aquas, flumina in invio, ut darem potum populo meo, electo meo. | 20 Me glorificarán las bestias salvajes, | chacales y avestruces, | porque pondré agua en el desierto, | corrientes en la estepa, | para dar de beber a mi pueblo elegido, |
| 21 Populum istum formavi mihi; laudem meam narrabunt. | 21 a este pueblo que me he formado | para que proclame mi alabanza. |
| 22 Non me invocasti, Iacob; immo taedio mei affectus es, Israel. | 22 Pero tú no me invocabas, Jacob, | porque te cansaste de mí, Israel. |
| 23 Non obtulisti mihi agnos holocausti tui et victimis tuis non glorificasti me; non te gravavi in oblatione nec laborem tibi praebui in ture. | 23 No me ofreciste tus ovejas en holocausto | ni me honraste con tus sacrificios. | Yo no te agobié exigiéndote ofrendas | ni te cansé pidiéndote incienso. |
| 24 Non emisti mihi argento calamum et adipe victimarum tuarum non inebriasti me; verumtamen servire me fecisti in peccatis tuis, praebuisti mihi laborem in iniquitatibus tuis. | 24 Pero tú no me compraste caña aromática, | ni me has satisfecho con la grasa de tus sacrificios. | Al contrario, me has agobiado con tus pecados, | me has cansado con tus culpas. |
| 25 Ego, ego sum ipse, qui deleo iniquitates tuas propter me et peccatorum tuorum non recordabor. | 25 Yo, soy yo quien por mi cuenta | cancelo tus crímenes y olvido tus pecados. |
| 26 Memorem me redde, iudicium agamus simul: narra, ut iustificeris. | 26 Hazme recordar y discutiremos, | cuenta tu versión para justificarte. |
| 27 Pater tuus primus peccavit, et interpretes tui praevaricati sunt in me; | 27 Pecó tu primer padre, | tus jefes se rebelaron contra mí. |
| 28 et contaminavi principes sanctuarii, dedi ad internecionem Iacob et Israel in opprobrium ”. | 28 Por eso traté como impíos | a los jerarcas del santuario, | entregué a Jacob al exterminio | y a Israel a los ultrajes». |