Isaiæ 43

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Nova Vulgata La Biblia
1 Et nunc haec dicit Dominus,
qui creavit te, Iacob, et formavit te, Israel:
“ Noli timere, quia redemi te
et vocavi te nomine tuo; meus es tu.
1 Y ahora esto dice el Señor, que te creó, Jacob, | que te ha formado, Israel: | «No temas, que te he redimido, | te he llamado por tu nombre, tú eres mío.
2 Cum transieris per aquas, tecum ero,
et flumina non operient te;
cum ambulaveris in igne, non combureris,
et flamma non ardebit in te,
2 Cuando cruces las aguas, yo estaré contigo, | la corriente no te anegará; | cuando pases por el fuego, no te quemarás, | la llama no te abrasará.
3 quia ego Dominus Deus tuus,
Sanctus Israel, salvator tuus:
dedi propitiationem tuam Aegyptum,
Aethiopiam et Saba pro te.
3 Porque yo, el Señor, soy tu Dios; | el Santo de Israel es tu salvador. | Entregué Egipto como rescate, | Etiopía y Saba a cambio de ti,
4 Quoniam pretiosus factus es in oculis meis
et gloriosus, ego diligo te
et dabo homines pro te
et populos pro anima tua.
4 porque eres precioso ante mí, | de gran precio, y yo te amo. | Por eso entrego regiones a cambio de ti, | pueblos a cambio de tu vida.
5 Noli timere, quoniam ego tecum sum:
ab oriente adducam semen tuum
et ab occidente congregabo te.
5 No temas, porque yo estoy contigo. | Desde Oriente traeré a tu estirpe, | te reuniré desde Occidente.
6 Dicam aquiloni: “Da”
et austro: “Noli prohibere;
affer filios meos de longinquo
et filias meas ab extremis terrae.
6 Diré al Norte: devuélvelo, | y al Sur: no lo retengas. | Haz venir a mis hijos desde lejos, | y a mis hijas del extremo de la tierra,
7 Omnem, qui vocatur nomine meo,
in gloriam meam creavi eum,
formavi eum et feci eum”.
7 a todos los que llevan mi nombre, | a los que creé para mi gloria, | a los que he hecho y he formado.
8 Educ foras populum caecum, et oculos habentem,
surdos, et aures eis sunt.
8 Saca afuera a un pueblo que tiene ojos, | pero está ciego, | que tiene oídos, pero está sordo.
9 Omnes gentes congregentur simul,
et colligantur nationes:
quis in eis annuntiabit istud
et priora audire nos faciet?
Dent testes suos et iustificentur
et audiant et dicant: “Vere”.
9 Que todas las naciones se congreguen | y todos los pueblos se reúnan. | ¿Quién de entre ellos podría anunciar esto, | o proclamar los hechos antiguos? | Que presenten sus testigos para justificarse, | que los oigan y digan: es verdad.
10 Vos testes mei, dicit Dominus,
et servus meus, quem elegi,
ut sciatis et credatis mihi
et intellegatis quia ego ipse sum;
ante me non est formatus Deus
et post me non erit.
10 Vosotros sois mis testigos | —oráculo del Señor—, | y también mi siervo, | al que yo escogí, | para que sepáis y creáis y comprendáis | que yo soy Dios. | Antes de mí no había sido formado ningún dios, | ni lo habrá después.
11 Ego, ego sum Dominus,
et non est absque me salvator.
11 Yo, yo soy el Señor, | fuera de mí no hay salvador.
12 Ego, annuntiavi et salvavi;
auditum feci, et non fuit in vobis alienus;
et vos testes mei, dicit Dominus,
et ego Deus,
12 Yo lo anuncié y os salvé; | lo anuncié y no hubo entre vosotros dios extranjero. | Vosotros sois mis testigos —oráculo del Señor—: | yo soy Dios.
13 iam ab initio ego ipse.
Et non est qui de manu mea eruat; operabor, et quis avertet illud? ”.
13 Lo soy desde siempre, | y nadie se puede liberar de mi mano. | Lo que yo hago ¿quién podría deshacerlo?
14 Haecdicit Dominus, redemptor vester,
Sanctus Israel:
“ Propter vos misi in Babylonem
et detraxi fugitivos universos
et Chaldaeos in navibus suis gloriantes.
14 Esto dice el Señor, vuestro libertador, | el Santo de Israel: | por vosotros he enviado una expedición a Babilonia, | he traído a todos los fugitivos | y a los caldeos que se glorían en sus naves.
15 Ego Dominus, Sanctus vester,
creans Israel, rex vester ”.
15 Yo soy el Señor, vuestro Santo, | el creador de Israel, vuestro rey.
16 Haec dicit Dominus,
qui dedit in mari viam
et in aquis torrentibus semitam;
16 Esto dice el Señor, | que abrió camino en el mar | y una senda en las aguas impetuosas;
17 qui eduxit quadrigam et equum,
agmen et robustum;
simul iacuerunt nec resurgent,
contriti sunt quasi linum et exstincti sunt.
17 que sacó a batalla carros y caballos, | la tropa y los héroes: | caían para no levantarse, | se apagaron como mecha que se extingue.
18 “ Ne memineritis priorum
et antiqua ne intueamini:
18 «No recordéis lo de antaño, | no penséis en lo antiguo; | mirad que realizo algo nuevo; | ya está brotando, ¿no lo notáis?
19 ecce ego facio nova,
et nunc orientur: nonne cognoscitis ea?
Utique ponam in deserto viam
et in invio flumina.
19 Abriré un camino en el desierto, | corrientes en el yermo.
20 Glorificabit me bestia agri,
dracones et struthiones,
quia dedi in deserto aquas,
flumina in invio,
ut darem potum populo meo, electo meo.
20 Me glorificarán las bestias salvajes, | chacales y avestruces, | porque pondré agua en el desierto, | corrientes en la estepa, | para dar de beber a mi pueblo elegido,
21 Populum istum formavi mihi;
laudem meam narrabunt.
21 a este pueblo que me he formado | para que proclame mi alabanza.
22 Non me invocasti, Iacob;
immo taedio mei affectus es, Israel.
22 Pero tú no me invocabas, Jacob, | porque te cansaste de mí, Israel.
23 Non obtulisti mihi agnos holocausti tui
et victimis tuis non glorificasti me;
non te gravavi in oblatione
nec laborem tibi praebui in ture.
23 No me ofreciste tus ovejas en holocausto | ni me honraste con tus sacrificios. | Yo no te agobié exigiéndote ofrendas | ni te cansé pidiéndote incienso.
24 Non emisti mihi argento calamum
et adipe victimarum tuarum non inebriasti me;
verumtamen servire me fecisti in peccatis tuis,
praebuisti mihi laborem in iniquitatibus tuis.
24 Pero tú no me compraste caña aromática, | ni me has satisfecho con la grasa de tus sacrificios. | Al contrario, me has agobiado con tus pecados, | me has cansado con tus culpas.
25 Ego, ego sum ipse, qui deleo iniquitates tuas propter me
et peccatorum tuorum non recordabor.
25 Yo, soy yo quien por mi cuenta | cancelo tus crímenes y olvido tus pecados.
26 Memorem me redde, iudicium agamus simul:
narra, ut iustificeris.
26 Hazme recordar y discutiremos, | cuenta tu versión para justificarte.
27 Pater tuus primus peccavit,
et interpretes tui praevaricati sunt in me;
27 Pecó tu primer padre, | tus jefes se rebelaron contra mí.
28 et contaminavi principes sanctuarii,
dedi ad internecionem Iacob
et Israel in opprobrium ”.
28 Por eso traté como impíos | a los jerarcas del santuario, | entregué a Jacob al exterminio | y a Israel a los ultrajes».