Genesis 21

¹Visitavit autem Dominus Saram, sicut promiserat, et implevit Sarae, quae locutus est;²concepitque et peperit Abrahae filium in senectute eius tempore, quo praedixerat ei Deus.³Vocavitque Abraham nomen filii sui, quem genuit ei Sara, Isaac⁴et circumcidit eum octavo die, sicut praeceperat ei Deus.⁵Cum Abraham centum esset annorum, natus est ei Isaac filius eius.⁶Dixitque Sara:
“Risum fecit mihi Deus;
quicumque audierit, corridebit mihi ?.
⁷Rursumque ait:
? Quis auditurum crederet Abraham
quod Sara lactaret filios,
quia peperit ei filium
iam seni?”.
⁸Crevit igitur puer et ablactatus est. Fecitque Abraham grande convivium in die ablactationis eius.
⁹Cumque vidisset Sara filium Agar Aegyptiae iocantem cum Isaac filio suo, dixit ad Abraham:¹⁰“Eice ancillam hanc et filium eius; non enim erit heres filius ancillae cum filio meo Isaac”.¹¹Dure accepit hoc Abraham propter filium suum.¹²Cui dixit Deus: “Non tibi videatur asperum super puero et super ancilla tua; omnia, quae dixerit tibi Sara, audi vocem eius, quia in Isaac vocabitur tibi semen.¹³Sed et filium ancillae faciam in gentem magnam, quia semen tuum est”.
¹⁴Surrexit itaque Abraham mane et tollens panem et utrem aquae imposuit scapulae eius tradiditque puerum et dimisit eam. Quae cum abisset, errabat in deserto Bersabee.¹⁵Cumque consumpta esset aqua in utre, abiecit puerum subter unum arbustum¹⁶et abiit; seditque e regione procul, quantum potest arcus iacere. Dixit enim: “Non videbo morientem puerum”. Et sedens contra levavit vocem suam et flevit.¹⁷Exaudivit autem Deus vocem pueri; vocavitque angelus Dei Agar de caelo dicens: “Quid tibi, Agar? Noli timere; exaudivit enim Deus vocem pueri de loco, in quo est.¹⁸Surge, tolle puerum et tene illum manu tua, quia in gentem magnam faciam eum”.¹⁹Aperuitque Deus oculos eius; quae videns puteum aquae abiit et implevit utrem deditque puero bibere.²⁰Et fuit Deus cum eo; qui crevit et moratus est in solitudine factusque est iuvenis sagittarius.²¹Habitavitque in deserto Pharan; et accepit illi mater sua uxorem de terra Aegypti.
²²Eodem tempore dixit Abimelech et Phicol princeps exercitus eius ad Abraham: “Deus tecum est in universis, quae agis.²³Iura ergo per Deum, ne noceas mihi et posteris meis stirpique meae; sed iuxta fidem, quam feci tibi, facies mihi et terrae, in qua versatus es advena”.²⁴Dixitque Abraham: “Ego iurabo”.
²⁵Et increpavit Abraham Abimelech propter puteum aquae, quem vi abstulerant servi eius.²⁶Responditque Abimelech: “Nescivi quis fecerit hanc rem; sed et tu non indicasti mihi, et ego non audivi praeter hodie”.²⁷Tulit itaque Abraham oves et boves et dedit Abimelech; percusseruntque ambo foedus.
²⁸Et statuit Abraham septem agnas gregis seorsum.²⁹Cui dixit Abimelech: “Quid sibi volunt septem agnae istae, quas stare fecisti seorsum?”.³⁰At ille: “Septem, inquit, agnas accipies de manu mea, ut sint in testimonium mihi, quoniam ego fodi puteum istum”.³¹Idcirco vocatus est locus ille Bersabee, quia ibi uterque iuraverunt.³²Et inierunt foedus in Bersabee.
³³Surrexit autem Abimelech et Phicol princeps militiae eius reversique sunt in terram Philisthim. Abraham vero plantavit nemus in Bersabee et invocavit ibi nomen Domini, Dei aeterni. 34 Et fuit colonus in terra Philisthim diebus multis.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati