Ezechiele 2

Sacra Bibbia Garofalo	Modern Greek Bible
¹ Mi disse: «Figlio dell’uomo, alzati perché voglio parlarti».	¹ Και ειπε προς εμε, Υιε ανθρωπου, στηθι επι τους ποδας σου, και θελω λαλησει προς σε.
² Appena mi rivolse queste parole, venne in me una forza che mi fece alzare. Ascoltai allora colui che mi parlava.	² Και καθως ελαλησε προς εμε, εισηλθεν εις εμε το πνευμα και με εστησεν επι τους ποδας μου, και ηκουσα τον λαλουντα προς εμε.
³ Mi disse: «Figlio dell’uomo, io ti mando ai figli di Israele, a un popolo di ribelli che si sono rivoltati contro di me; essi e i loro padri mi sono stati infedeli fino a oggi.	³ Και ειπε προς εμε, Υιε ανθρωπου, εγω σε εξαποστελλω προς τους υιους Ισραηλ, προς εθνη αποστατικα, τα οποια απεστατησαν απ' εμου? αυτοι και οι πατερες αυτων εσταθησαν παραβαται εναντιον μου εως ταυτης της σημερον ημερας?
⁴ Sono uomini dalla faccia impudente e dal cuore duro coloro ai quali ti mando; ebbene, tu dirai loro: “Così dice il Signore Jahvè!”.	⁴ και ειναι υιοι σκληροπροσωποι και σκληροκαρδιοι. Εγω σε εξαποστελλω προς αυτους, και θελεις ειπει προς αυτους, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος.
⁵ Ed essi, ascoltino o non lo facciano — sono, infatti, una casa ribelle — dovranno alla fine riconoscere che c’è stato un profeta in mezzo a loro.	⁵ Και εαν τε ακουσωσιν, εαν τε απειθησωσι, διοτι ειναι οικος αποστατης, θελουσιν ομως γνωρισει οτι εσταθη προφητης εν μεσω αυτων.
⁶ Tu, dunque, figlio dell’uomo, non temerli né farti intimidire dalle loro parole: ti combatteranno, infatti, e disprezzeranno; ti troverai in mezzo a scorpioni. Non temere le loro parole, non lasciarti scoraggiare da essi, perché non sono che una casa ribelle.	⁶ Και συ, υιε ανθρωπου, μη φοβηθης απ' αυτων και απο των λογων αυτων μη δειλιασης, διοτι ειναι ακανθαι και σκολοπες μετα σου, και κατοικεις μεταξυ σκορπιων? μη φοβηθης απο των λογων αυτων και απο προσωπου αυτων μη τρομαξης, διοτι ειναι οικος αποστατης.
⁷ Comunicherai a essi le mie parole, ascoltino o non lo facciano, sono infatti una casa ribelle.	⁷ Και θελεις λαλησει τους λογους μου προς αυτους, εαν τε ακουσωσιν, εαν τε απειθησωσι? διοτι ειναι αποσταται.
⁸ Ora tu, figlio dell’uomo, ascolta ciò che ti dico: “Non esser ribelle come questa casa ribelle; apri la bocca e mangia ciò che ti porgo”».	⁸ Συ ομως, υιε ανθρωπου, ακουε τουτο, το οποιον εγω λαλω προς σε? μη γεινης αποστατης ως ο αποστατης οικος? ανοιξον το στομα σου και φαγε τουτο, το οποιον εγω διδω εις σε.
⁹ E vidi una mano stendersi verso di me: aveva in pugno il rotolo d’un libro.	⁹ Και ειδον και ιδου, χειρ εξηπλωμενη προς εμε, και ιδου, εν αυτη τομος βιβλιου.
¹⁰ Lo spiegò dinanzi a me; era scritto sul diritto e sul rovescio; Cerano scritte lamentazioni, sospiri e guai!	¹⁰ Και εξετυλιξεν αυτον ενωπιον μου? και ητο γεγραμμενος εσωθεν και εξωθεν, και εν αυτω γεγραμμενοι κλαυθμοι και θρηνωδιαι και ουαι.