Secondo libro delle Cronache 18
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Sacra Bibbia Garofalo | NOVA VULGATA |
|---|---|
| 1 Così Joshafat ebbe ricchezza e gloria in quantità. Egli si imparentò con Akhab | 1 Fuit ergo Iosaphat dives et inclitus multum et affinitate coniunctus est Achab. |
| 2 e dopo qualche anno, discese a Samaria da Akhab. Questi allora uccise un’ingente quantità di bestiame minuto e grosso per lui e la gente del seguito. «Così lo indusse a muovere insieme contro Ramot di Galaad. | 2 Descenditque post annos ad eum in Samariam, ad cuius adventum mactavit Achab oves et boves plurimos ipsi et populo, qui venerat cum eo; persuasitque illi, ut ascenderet in Ramoth Galaad. |
| 3 Akhab re di Israele chiese a Joshafat re di Giuda: «Vuoi venire con me a Ramot di Galaad?» L’altro rispose: «Come sono io così anche tu e come il tuo popolo così anche il mio; sarò con te in battaglia». | 3 Dixitque Achab rex Israel ad Iosaphat regem Iudae: “ Veni mecum in Ramoth Galaad ”. Cui ille respondit: “ Ut ego, et tu; sicut populus tuus, sic et populus meus, tecumque erimus in bello ”. |
| 4 Joshafat però soggiunse al re di Israele: «Consulta Jahvè oggi stesso». | 4 Dixitque Iosaphat ad regem Israel: “ Consule, obsecro, impraesentiarum sermonem Domini ”. |
| 5 Allora il re di Israele radunò circa quattrocento profeti e disse loro: «Andrò in battaglia a Ramot di Galaad o rinuncerò?» Quelli risposero: «Muovi pure: Dio infatti la metterà in potere del re!» | 5 Congregavitque rex Israel prophetarum quadringentos viros et dixit ad eos: “ In Ramoth Galaad ad bellandum ire debemus an quiescere? ”. At illi: “ Ascende, inquiunt, et tradet Deus in manu regis ”. |
| 6 Joshafat disse allora: «Non c’è qui anche un profeta di Jahvè perché possiamo consultarlo per mezzo suo?» | 6 Dixitque Iosaphat: “ Numquid non est hic et alius propheta Domini, ut ab illo etiam requiramus? ”. |
| 7 Il re di Israele rispose a Joshafat: «C’è ancora un uomo per mezzo del quale possiamo consultare Jahvè; io però lo odio, perché non mi predice mai nulla di buono ma sempre male. Costui è Michea figlio di Jimla!» Joshafat replicò: «Il re non dica così!» | 7 Et ait rex Israel ad Iosaphat: “ Adhuc est vir unus, a quo possumus quaerere Domini voluntatem; sed ego odi eum, quia non prophetat mihi bonum sed malum omni tempore: est autem Michaeas filius Iemla ”. Dixitque Iosaphat: “ Ne loquaris, rex, hoc modo ”. |
| 8 Allora il re di Israele chiamò un eunuco e gli ordinò: «Chiamami subito Michea figlio di Jimla»: | 8 Vocavit ergo rex Israel unum de eunuchis et dixit ei: “ Voca cito Michaeam filium Iemla ”. |
| 9 Il re di Israele e Joshafat, re di Giuda, sedevano sul loro trono rivestiti dei loro abiti; essi sedevano sull’aia, all’ingresso della porta di Samaria e tutti quei profeti stavano profetando innanzi a loro. | 9 Porro rex Israel et Iosaphat rex Iudae uterque sedebant in solio suo vestiti cultu regio; sedebant autem in area iuxta portam Samariae, omnesque prophetae vaticinabantur coram eis. |
| 10 Ora Sedecia figlio di Chenaana si era fatto dei corni di ferro e andava dicendo: «Così dice Jahvè: “Con questi tu cozzerai contro Aram finché non lo avrai sterminato!”» | 10 Sedecias vero filius Chanaana fecit sibi cornua ferrea et ait: “ Haec dicit Dominus: His ventilabis Syriam, donec conteras eam ”. |
| 11 Ugualmente tutti i profeti profetavano: «Muovi pure contro Ramot di Galaad, perché sarai vittorioso e Jahvè la metterà in potere del re!» | 11 Omnesque prophetae similiter prophetabant atque dicebant: “ Ascende in Ramoth Galaad et prosperaberis; et tradet Dominus in manu regis ”. |
| 12 Ora il messaggero, che era andato in cerca di Michea, gli parlò: «Senti: i responsi dei profeti sono come una sola bocca favorevoli al re; sia anche il tuo responso come uno dei loro è annuncia del bene». | 12 Nuntius autem, qui ierat ad vocandum Michaeam, ait illi: “ En verba omnium prophetarum uno ore bona regi annuntiant; quaeso ergo te, ut et sermo tuus ab eis non dissentiat, loquarisque prospera ”. |
| 13 Michea però rispose: «Per la vita di Jahvè, io Pproferirò solo ciò che Dio: mi suggerirà». | 13 Cui respondit Michaeas: “ Vivit Dominus, quia, quodcumque dixerit Deus meus, hoc loquar! ”. |
| 14 Quindi si portò dal re e il re gli chiese: «Michea, andremo in battaglia contro Ramot: di Galaad oppure rinunceremo?» Gli rispose: «Muovete pure, perché sarete vittoriosi e quelli verranno consegnati nelle vostre mani». | 14 Venit ergo ad regem. Cui rex ait: “ Michaea, ire debemus in Ramoth Galaad ad bellandum an quiescere? ”. Cui ille respondit: “ Ascendite et prosperamini, ut tradantur hostes in manus vestras ”. |
| 15 Ma il re gli replicò: «Quante volte devo scongiurarti di non dirmi che la pura verità nel nome di Jahvè?» | 15 Dixitque rex: “ Iterum atque iterum te adiuro, ut non mihi loquaris nisi, quod verum est, in nomine Domini ”. |
| 16 Quegli disse: «Ho visto tutto Israele disperso sui monti, come pecore senza pastore. E Jahvè ha detto:“Essi non hanno padrone: ciascuno in pace a casa ritorni!”», | 16 At ille ait: “ Vidi universum Israel dispersum in montibus sicut oves absque pastore. Et dixit Dominus: “Non habent isti dominum; revertatur unusquisque in domum suam in pace” ”. |
| 17 Allora il re di Israele fece osservare a Joshafat: «Non ti avevo detto che costui non mi avrebbe predetto del bene ma solo del male?» | 17 Et ait rex Israel ad Iosaphat: “ Nonne dixi tibi quod non prophetaret iste mihi quidquam boni sed ea, quae mala sunt? ”. |
| 18 Il profeta però soggiunse: «Non è vero! Ascoltate la parola di Jahvè: ho visto Jahvè seduto sul trono, mentre tutto l’esercito del cielo stava in piedi, alla destra di lui e alla sinistra. | 18 At ille idcirco ait: “ Audite verbum Domini: Vidi Dominum sedentem in solio suo et omnem exercitum caeli assistentem ei a dextris et sinistris. |
| 19 E Jahvè parlò: “Chi vuole sedurre Akhab re di Israele, perché muova contro Ramot di Galaad?”. Uno, rispondendo, diceva in un modo, l’altro in un altro. | 19 Et dixit Dominus: “Quis decipiet Achab regem Israel, ut ascendat et corruat in Ramoth Galaad?”. Cumque diceret unus hoc modo et alter alio, |
| 20 Finalmente uscì lo spirito il quale, ritto al cospetto di Jahvè, parlò: “Io lo voglio sedurre!”. Jahvè gli domandò: “Come farai?”. | 20 processit spiritus et stetit coram Domino et ait: “Ego decipiam eum”. Cui Dominus: “In quo, inquit, decipies?”. |
| 21 Quegli rispose: “Io partirò e diventerò uno spirito menzognero in bocca dei suoi profeti”. Jahvè gli confermò: “Tu lo sedurrai, ne sei anche capace. Parti e agisci in tale modo!”. | 21 At ille respondit: “Egrediar et ero spiritus mendax in ore omnium prophetarum eius”. Dixitque Dominus: “Decipies et praevalebis; egredere et fac ita”. |
| 22 Ebbene, ecco Jahvè ha posto uno spirito menzognero sulla bocca di questi tuoi profeti, poiché Jahvè ha deciso una sciagura contro di te». | 22 Nunc igitur, ecce dedit Dominus spiritum mendacii in ore omnium prophetarum tuorum et Dominus locutus est de te mala ”. |
| 23 Allora Sedecia figlio di Chenaana, si avvicinò e colpì Michea sulla guancia dicendo: «Per quale via dunque lo spirito di Jahvè si è allontanato da me per parlare con te?» | 23 Accessit autem Sedecias filius Chanaana et percussit Michaeae maxillam et ait: “ Per quam viam transivit spiritus Domini a me, ut loqueretur tibi? ”. |
| 24 Michea rispose: «Ecco, tu stesso lo sperimenterai in quel giorno, quando passerai di stanza in stanza per nasconderti». | 24 Dixitque Michaeas: “ Tu ipse videbis in die illo, quando ingressus fueris cubiculum intra cubiculum, ut abscondaris ”. |
| 25 Il re di Israele perciò ordinò: «Prendete Michea e conducetelo da Amon capo della città e da Joash figlio del re | 25 Praecepit autem rex Israel dicens: “ Tollite Michaeam et ducite eum ad Amon principem civitatis et ad Ioas filium regis |
| 26 e riferite: «“Così dice il re: Mettete costui in prigione e limitategli quanto più è possibile il pane e l’acqua, finché io non ritornerò sano e salvo». | 26 et dicetis: “Haec dicit rex: Mittite hunc in carcerem et date ei panis modicum et aquae pauxillum, donec revertar in pace” ”. |
| 27 Michea però soggiunse: «Se veramente tu ritornerai sano e salvo, Jahvè non ha parlato per mezzo mio!» | 27 Dixitque Michaeas: “ Si reversus fueris in pace, non est locutus Dominus in me ”. Et ait: “ Audite, populi omnes! ”. |
| 28 Il re di Israele e Joshafat re di Giuda mossero dunque contro Ramot di Galaad. | 28 Igitur ascenderunt rex Israel et Iosaphat rex Iudae in Ramoth Galaad. |
| 29 Qui il re di, Israele fece a Joshafat una proposta, di entrare lui stesso ‘in -battaglia travestito. «Tu però» soggiunse «rimani pure vestito dei tuoi abiti». Così il re di Israele si. travestì ed essi entrarono in battaglia. | 29 Dixitque rex Israel ad Iosaphat: “ Mutabo habitum et sic ad pugnam vadam; tu autem induere vestibus tuis ”. Mutatoque rex Israel habitu venit ad bellum. |
| 30 Ora il re di Aram avéva dato ai capi dei suoi carri questo ordine: «Non combattete contro alcuno, né contro il piccolo né contro il grande ma solo contro il re di Israele». | 30 Rex autem Syriae praeceperat ducibus curruum suorum dicens: “ Ne pugnetis contra minimum aut contra maximum, nisi contra solum regem Israel ”. |
| 31 Appena pertanto i capi dei carri scorsero Joshafat esclamarono: «È il re di Israele!» e lo circondarono per investirlo; ma Joshafat lanciò un grido. Jahvè gli venne allora in soccorso e Dio li allontanò da lui. | 31 Itaque, cum vidissent principes curruum Iosaphat, dixerunt: “ Rex Israel est iste! ”. Et circumdederunt eum dimicantes. At ille clamavit ad Dominum, et auxiliatus est ei atque avertit eos Deus ab illo. |
| 32 Accortisi perciò i capi dei carri che quegli non era il re di Israele, desistettero dall’inseguirlo. | 32 Cum enim vidissent duces curruum quod non esset rex Israel, reliquerunt eum. |
| 33 Ma un uomo, scoccata a caso una freccia dall’arco, colpì il re di Israele tra le maglie dell’armatura e la corazza. Allora questi ordinò all’auriga: «Gira con le mani e portami fuori della mischia, perché sto male». | 33 Accidit autem, ut unus e populo sagittam in incertum iaceret et percuteret regem Israel inter iuncturas et loricam. At ille aurigae suo ait: “ Converte manum tuam et educ me de acie, quia vulneratus sum ”. |
| 34 La battaglia infuriò tutto quel giorno e il re di Israele stette in piedi, ritto sul carro, di fronte ad Aram, fino alla sera. Morì al tramonto del sole. | 34 Et aggravata est pugna in die illo; porro rex Israel stabat in curru suo contra Syros usque ad vesperam et mortuus est occidente sole. |