Jesus Sirach 18
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Einheitsübersetzung | Modern Greek Bible |
|---|---|
| 1 Der Herr, der in Ewigkeit lebt, hat alles insgesamt erschaffen, der Herr allein erweist sich als gerecht. | 1 ο ζων εις τον αιωνα εκτισεν τα παντα κοινη |
| 2 [] | 2 κυριος μονος δικαιωθησεται |
| 3 [] | 3 - |
| 4 Keiner vermag seine Werke zu verkünden. Wer ergründet seine großen Taten? | 4 ουθενι εξεποιησεν εξαγγειλαι τα εργα αυτου και τις εξιχνευσει τα μεγαλεια αυτου |
| 5 Wer kann seine gewaltige Größe beschreiben und seine großen Taten aufzählen bis zum Ende? | 5 κρατος μεγαλωσυνης αυτου τις εξαριθμησεται και τις προσθησει εκδιηγησασθαι τα ελεη αυτου |
| 6 Man kann nichts wegnehmen und nichts hinzutun, unmöglich ist es, die Wunder des Herrn zu ergründen. | 6 ουκ εστιν ελαττωσαι ουδε προσθειναι και ουκ εστιν εξιχνιασαι τα θαυμασια του κυριου |
| 7 Ist der Mensch am Ende angelangt, steht er noch am Anfang, wenn er es aufgibt, ist er ratlos. | 7 οταν συντελεση ανθρωπος τοτε αρχεται και οταν παυσηται τοτε απορηθησεται |
| 8 Was ist der Mensch und wozu nützt er? Was ist gut an ihm und was ist schlecht? | 8 τι ανθρωπος και τι η χρησις αυτου τι το αγαθον αυτου και τι το κακον αυτου |
| 9 Das Leben eines Menschen dauert höchstens hundert Jahre. | 9 αριθμος ημερων ανθρωπου πολλα ετη εκατον |
| 10 Wie ein Wassertropfen im Meer und wie ein Körnchen im Sand, so verhalten sich die wenigen Jahre zu der Zeit der Ewigkeit. | 10 ως σταγων υδατος απο θαλασσης και ψηφος αμμου ουτως ολιγα ετη εν ημερα αιωνος |
| 11 Darum hat der Herr mit ihnen Geduld und er gießt über sie sein Erbarmen aus. | 11 δια τουτο εμακροθυμησεν κυριος επ' αυτοις και εξεχεεν επ' αυτους το ελεος αυτου |
| 12 Er sieht und weiß, dass ihr Ende schlimm ist; darum hat er so viel Nachsicht mit ihnen. | 12 ειδεν και επεγνω την καταστροφην αυτων οτι πονηρα δια τουτο επληθυνεν τον εξιλασμον αυτου |
| 13 Das Erbarmen des Menschen gilt nur seinem Nächsten, das Erbarmen des Herrn allen Menschen. Er weist zurecht, erzieht und belehrt und führt wie ein Hirt seine Herde zurück. | 13 ελεος ανθρωπου επι τον πλησιον αυτου ελεος δε κυριου επι πασαν σαρκα ελεγχων και παιδευων και διδασκων και επιστρεφων ως ποιμην το ποιμνιον αυτου |
| 14 Glücklich alle, die auf sein Erbarmen hoffen und seine Gebote annehmen. | 14 τους εκδεχομενους παιδειαν ελεα και τους κατασπευδοντας επι τα κριματα αυτου |
| 15 Mein Sohn, bring keinen Makel auf deine Wohltaten und füg zu keiner Gabe kränkende Worte! | 15 τεκνον εν αγαθοις μη δως μωμον και εν παση δοσει λυπην λογων |
| 16 Vertreibt nicht der Tau die Hitze? So ist das Wort mehr als die Gabe. | 16 ουχι καυσωνα αναπαυσει δροσος ουτως κρεισσων λογος η δοσις |
| 17 Ist das Wort nicht mehr wert als die Gabe? Dem Gütigen steht beides wohl an. | 17 ουκ ιδου λογος υπερ δομα αγαθον και αμφοτερα παρα ανδρι κεχαριτωμενω |
| 18 Der Tor schmäht in liebloser Weise, die Gabe des Geizigen macht die Augen traurig. | 18 μωρος αχαριστως ονειδιει και δοσις βασκανου εκτηκει οφθαλμους |
| 19 Bevor du redest, unterrichte dich, und ehe du krank wirst, sorge für die Gesundheit! | 19 πριν η λαλησαι μανθανε και προ αρρωστιας θεραπευου |
| 20 Noch vor dem Gericht erforsche dich selbst, dann wird dir in der Stunde der Prüfung verziehen. | 20 προ κρισεως εξεταζε σεαυτον και εν ωρα επισκοπης ευρησεις εξιλασμον |
| 21 Demütige dich, ehe du zu Fall kommst; zur Zeit der Sünde lass Umkehr erkennen! | 21 πριν αρρωστησαι σε ταπεινωθητι και εν καιρω αμαρτηματων δειξον επιστροφην |
| 22 Säume nicht, ein Gelübde rechtzeitig einzulösen, warte nicht bis zum Tod, um davon frei zu werden. | 22 μη εμποδισθης του αποδουναι ευχην ευκαιρως και μη μεινης εως θανατου δικαιωθηναι |
| 23 Ehe du gelobst, überdenk dein Gelübde, sei nicht wie einer, der den Herrn versucht. | 23 πριν ευξασθαι ετοιμασον σεαυτον και μη γινου ως ανθρωπος πειραζων τον κυριον |
| 24 Denk an den Zorn am Ende der Tage, an die Zeit der Vergeltung, wenn er sein Gesicht abwendet. | 24 μνησθητι θυμου εν ημεραις τελευτης και καιρον εκδικησεως εν αποστροφη προσωπου |
| 25 Denk zur Zeit des Überflusses an die Zeit des Hungers, in den Tagen des Reichtums an Armut und Not! | 25 μνησθητι καιρον λιμου εν καιρω πλησμονης πτωχειαν και ενδειαν εν ημεραις πλουτου |
| 26 Vom Morgen zum Abend wechselt die Zeit, alles eilt dahin vor dem Herrn. | 26 απο πρωιθεν εως εσπερας μεταβαλλει καιρος και παντα εστιν ταχινα εναντι κυριου |
| 27 Ein Weiser nimmt sich immer in Acht, in Zeiten der Sünde hütet er sich vor Verfehlung. | 27 ανθρωπος σοφος εν παντι ευλαβηθησεται και εν ημεραις αμαρτιων προσεξει απο πλημμελειας |
| 28 Jeder Verständige soll Weisheit lehren; wer sie gefunden hat, soll ihr Lob verkünden. | 28 πας συνετος εγνω σοφιαν και τω ευροντι αυτην δωσει εξομολογησιν |
| 29 Wer klug zu reden vermag, ist selbst ein Weisheitslehrer und trägt in Bescheidenheit seine Sinnsprüche vor. | 29 συνετοι εν λογοις και αυτοι εσοφισαντο και ανωμβρησαν παροιμιας ακριβεις |
| 30 Folg nicht deinen Begierden, von deinen Gelüsten halte dich fern! | 30 οπισω των επιθυμιων σου μη πορευου και απο των ορεξεων σου κωλυου |
| 31 Wenn du erfüllst, was deine Seele begehrt, erfüllst du das Begehren deines Feindes. | 31 εαν χορηγησης τη ψυχη σου ευδοκιαν επιθυμιας ποιησει σε επιχαρμα των εχθρων σου |
| 32 Freu dich nicht über ein wenig Lust; doppelt so schwer wird dann die Armut sein. | 32 μη ευφραινου επι πολλη τρυφη μη προσδεθης συμβολη αυτης |
| 33 Sei kein Fresser und Säufer; denn sonst bleibt nichts im Beutel. | 33 μη γινου πτωχος συμβολοκοπων εκ δανεισμου και ουδεν σοι εστιν εν μαρσιππιω |