Psalmen 56

Einheitsübersetzung	Tysiąclecia
¹ [Für den Chormeister. Nach der Weise «Stumme Taube der Ferne». Ein Lied Davids. Aus der Zeit, als die Philister ihn in Gat ergriffen.]	¹ Kierownikowi chóru. Na melodię: Gołębica dalekich terebintów. Dawidowy. Miktam. Gdy go Filistyni zatrzymali w Gat.
² Sei mir gnädig, Gott, denn Menschen stellen mir nach; meine Feinde bedrängen mich Tag für Tag.	² Zmiłuj się nade mną, Boże, bo czyha na mnie człowiek, uciska mnie w nieustannej walce.
³ Täglich stellen meine Gegner mir nach; ja, es sind viele, die mich voll Hochmut bekämpfen.	³ Wrogowie moi nieustannie czyhają na mnie, tak wielu przeciw mnie walczy. Podnieś mnie,
⁴ An dem Tag, da ich mich fürchten muss, setze ich auf dich mein Vertrauen.	⁴ ilekroć mnie trwoga ogarnie, w Tobie pokładam nadzieję.
⁵ Ich preise Gottes Wort. Ich vertraue auf Gott und fürchte mich nicht. Was können Menschen mir antun?	⁵ W Bogu uwielbiam Jego słowo, Bogu ufam, nie będę się lękał: cóż może mi uczynić człowiek?
⁶ Sie verdrehen meine Worte den ganzen Tag; auf mein Verderben geht ihr ganzes Sinnen.	⁶ Przez cały dzień mi uwłaczają, przeciw mnie obracają wszystkie swe zamysły. Ku [mojej] zgubie
⁷ Sie lauern und spähen und beobachten genau meine Schritte; denn sie trachten mir nach dem Leben.	⁷ się schodzą, śledzą moje kroki, godzą na moje życie.
⁸ Sie haben gefrevelt; es gibt für sie kein Entrinnen. In deinem Zorn, o Gott, wirf die Völker zu Boden!	⁸ Za niegodziwość - pomoc dla nich? Boże, powal w gniewie narody!
⁹ Mein Elend ist aufgezeichnet bei dir. Sammle meine Tränen in einem Krug, zeichne sie auf in deinem Buch!	⁹ Ty zapisałeś moje życie tułacze; przechowałeś Ty łzy moje w swoim bukłaku: " czyż nie są spisane w Twej księdze? "
¹⁰ Dann weichen die Feinde zurück an dem Tag, da ich rufe. Ich habe erkannt: Mir steht Gott zur Seite.	¹⁰ Wtedy wrogowie moi odstąpią w dniu, gdy Cię wezwę: po tym poznam, że Bóg jest ze mną.
¹¹ Ich preise Gottes Wort, ich preise das Wort des Herrn.	¹¹ W Bogu uwielbiam Jego słowo, wielbię słowo Pana.
¹² Ich vertraue auf Gott und fürchte mich nicht. Was können Menschen mir antun?	¹² Bogu ufam, nie będę się lękał: cóż może mi uczynić człowiek?
¹³ Ich schulde dir die Erfüllung meiner Gelübde, o Gott; ich will dir Dankopfer weihen.	¹³ Wiążą mnie, Boże, śluby, które Ci złożyłem, Tobie oddam ofiary pochwalne,
¹⁴ Denn du hast mein Leben dem Tod entrissen, meine Füße bewahrt vor dem Fall. So gehe ich vor Gott meinen Weg im Licht der Lebenden.	¹⁴ bo ocaliłeś moje życie od śmierci "i moje nogi od upadku", abym chodził przed Bogiem w światłości życia.