Lucas 15

¹Erant autem appropinquan tes ei omnes publicani et pec catores, utaudirent illum.²Et murmurabant pharisaei et scribae dicentes: “ Hicpeccatores recipit et manducat cum illis ”.³Et ait ad illos parabolam istamdicens:⁴“ Quis ex vobis homo, qui habet centum oves et si perdiderit unam exillis, nonne dimittit nonaginta novem in deserto et vadit ad illam, quaeperierat, donec inveniat illam?⁵Et cum invenerit eam, imponit in umeros suosgaudens⁶et veniens domum convocat amicos et vicinos dicens illis: “Congratulaminimihi, quia inveni ovem meam, quae perierat”.⁷Dico vobis: Ita gaudium erit incaelo super uno peccatore paenitentiam agente quam super nonaginta novem iustis,qui non indigent paenitentia.
⁸Aut quae mulier habens drachmas decem, si perdiderit drachmam unam, nonneaccendit lucernam et everrit domum et quaerit diligenter, donec inveniat?⁹Etcum invenerit, convocat amicas et vicinas dicens: “Congratulamini mihi, quiainveni drachmam, quam perdideram”.¹⁰Ita dico vobis: Gaudium fit coramangelis Dei super uno peccatore paenitentiam agente ”.
¹¹Ait autem: “ Homo quidam habebat duos filios.¹²Et dixit adulescentior exillis patri: “Pater, da mihi portionem substantiae, quae me contingit”. Etdivisit illis substantiam.¹³Et non post multos dies, congregatis omnibus,adulescentior filius peregre profectus est in regionem longinquam et ibidissipavit substantiam suam vivendo luxuriose.¹⁴Et postquam omniaconsummasset, facta est fames valida in regione illa, et ipse coepit egere.¹⁵Et abiit et adhaesit uni civium regionis illius, et misit illum in villam suam,ut pasceret porcos;¹⁶et cupiebat saturari de siliquis, quas porci manducabant,et nemo illi dabat.¹⁷In se autem reversus dixit: “Quanti mercennarii patrismei abundant panibus, ego autem hic fame pereo.¹⁸Surgam et ibo ad patrem meumet dicam illi: Pater, peccavi in caelum et coram te¹⁹et iam non sum dignusvocari filius tuus; fac me sicut unum de mercennariis tuis”.²⁰Et surgensvenit ad patrem suum.
Cum autem adhuc longe esset, vidit illum pater ipsius et misericordia motus estet accurrens cecidit supra collum eius et osculatus est illum.²¹Dixitque eifilius: “Pater, peccavi in caelum et coram te; iam non sum dignus vocarifilius tuus”.²²Dixit autem pater ad servos suos: “Cito proferte stolamprimam et induite illum et date anulum in manum eius et calceamenta in pedes²³et adducite vitulum saginatum, occidite et manducemus et epulemur,²⁴quia hicfilius meus mortuus erat et revixit, perierat et inventus est”. Et coeperuntepulari.
²⁵Erat autem filius eius senior in agro et, cum veniret et appropinquaretdomui, audivit symphoniam et choros²⁶et vocavit unum de servis et interrogavitquae haec essent.²⁷Isque dixit illi: “Frater tuus venit, et occidit patertuus vitulum saginatum, quia salvum illum recepit”.²⁸Indignatus est autem etnolebat introire. Pater ergo illius egressus coepit rogare illum.²⁹At illerespondens dixit patri suo: “Ecce tot annis servio tibi et numquam mandatumtuum praeterii, et numquam dedisti mihi haedum, ut cum amicis meis epularer;³⁰sed postquam filius tuus hic, qui devoravit substantiam tuam cum meretricibus,venit, occidisti illi vitulum saginatum”.
³¹At ipse dixit illi: “Fili, tu semper mecum es, et omnia mea tua sunt;³²epulari autem et gaudere oportebat, quia frater tuus hic mortuus erat etrevixit, perierat et inventus est” ”.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati