Ijob 21

EINHEITSUBERSETZUNG BIBEL	Biblia Tysiąclecia
1 Da antwortete Ijob und sprach:	1 Hiob na to odpowiedział, i rzekł:
2 Hört, hört doch auf mein Wort, das wäre mir schon Trost von euch.	2 Słuchajcie, słuchajcie mej mowy, może mnie tym pocieszycie.
3 Ertragt mich, sodass ich reden kann. Habe ich geredet, dann könnt ihr spotten.	3 Dopuśćcie i mnie też do słowa, potem pozwalam wam szydzić.
4 Richt ich an Menschen meine Klage, hab ich nicht Grund zur Ungeduld?	4 A czyż ja do ludzi mam żal? Czy niesłusznie duch mój jest wzburzony?
5 Wendet euch mir zu und erstarrt und legt die Hand auf den Mund!	5 Spójrzcie na mnie, zdziwieni, i ręką przymknijcie swe usta!
6 Denk ich daran, bin ich erschreckt und Schauder packt meinen Leib.	6 Jest myśl, co mnie tak przeraża, że drżę na całym ciele:
7 Warum bleiben Frevler am Leben, werden alt und stark an Kraft?	7 Czemuż to żyją grzesznicy? Wiekowi są i potężni.
8 Ihre Nachkommen stehen fest vor ihnen, ihre Sprösslinge vor ihren Augen.	8 Trwałe jest u nich potomstwo i dano oglądać im wnuki.
9 Ihre Häuser sind in Frieden, ohne Schreck, die Rute Gottes trifft sie nicht.	9 Ich domy są bezpieczne, bez strachu, gdyż nie sięga ich Boża rózga.
10 Ihr Stier bespringt und fehlt nicht, die Kühe kalben und verwerfen nicht.	10 Ich buhaj jest zawsze płodny, krowa im rodzi, nie roni.
11 Wie Schafe treiben sie ihre Kinder aus, ihre Kleinen tanzen und springen.	11 Swych chłopców puszczają jak owce: niech dzieci biegają radośnie,
12 Sie singen zu Pauke und Harfe, erfreuen sich am Klang der Flöte,	12 chwytają za miecz i harfę i tańczą do wtóru piszczałki.
13 verbrauchen ihre Tage im Glück und fahren voll Ruhe ins Totenreich.	13 Pędzą swe dni w dobrobycie, w spokoju zstępują do Szeolu.
14 Und doch sagten sie zu Gott: Weiche von uns! Deine Wege wollen wir nicht kennen.	14 Oddal się - mówili do Boga - nie chcemy znać Twoich dróg.
15 Was ist der Allmächtige, dass wir ihm dienen, was nützt es uns, wenn wir ihn angehen?	15 Po cóż służyć Wszechmogącemu? Co da nam modlitwa do Niego?
16 Doch in ihrer Hand liegt nicht das Glück; der Frevler Denkart ist mir fern.	16 Czyż w ich rękach nie ma szczęścia, choć ich myśli od Niego daleko?
17 Wie oft erlischt der Frevler Lampe, kommt Unheil über sie, teilt er Verderben zu in seinem Zorn?	17 Czy często gaśnie lampa niewiernych, czy na nich klęska spada? Gniew Boży rujnuje nieprawych?
18 Wie oft werden sie wie Stroh vor dem Wind, wie Spreu, die der Sturm entführt?	18 Czyż są podobni do słomy na wietrze lub do plew pędzonych przez wicher?
19 Nicht dessen Kindern spare Gott sein Unheil auf, ihm selbst vergelte er, sodass er es spürt.	19 Bóg chowa cierpienia dla synów. Trzeba je zadać samemu, niech pozna,
20 Mit eigenen Augen soll er sein Unglück schauen, vom Grimm des Allmächtigen soll er trinken.	20 niech ujrzy oczami swą klęskę, niech gniew Wszechmocnego wypije!
21 Denn was kümmert ihn sein Haus, wenn er dahin ist, wenn abgeschnitten seiner Monde Z	21 Czy mu po śmierci zależy na domu, gdy liczba miesięcy skończona?
22 Darf man Gott Erkenntnis lehren, ihn, der die Erhabenen richtet?	22 Czy Boga chcesz uczyć mądrości, Tego, co sądzi mocarzy?
23 Der eine stirbt in vollem Glück, ist ganz in Frieden, sorgenfrei.	23 Jeden umiera szczęśliwy, ze wszech miar bezpieczny, beztroski.
24 Seine Schenkel sind voll von Fett, getränkt mit Mark sind seine Knochen.	24 Naczynia ma pełne mleka, szpik jego kości jest świeży.
25 Der andere stirbt mit bitterer Seele und hat kein Glück genossen.	25 Drugi zaś kończy w boleści i szczęścia nigdy nie zaznał.
26 Zusammen liegen sie im Staub und Gewürm deckt beide zu.	26 A w ziemi leżą razem, obydwu pokrywa robactwo.
27 Ja, euer Denken kenn ich wohl, die Ränke, die ihr sinnt gegen mich.	27 Wasze myśli są mi już znane i plany, jak chcecie mnie dręczyć.
28 Ihr sagt: Wo ist das Haus des Edlen und wo das Zelt, in dem Frevler wohnen?	28 Mówicie: A gdzie dom bogacza lub namiot mieszkalny złoczyńców?
29 Habt ihr nie die fahrenden Leute befragt und ihre Zeichen genau beachtet?	29 Czy nie pytacie podróżnych? Co mówią - nie wiecie dokładnie?
30 Dass am Unglückstag der Böse verschont wird, weggebracht am Tag des Zorns.	30 Grzesznik ocalał w dni grozy i w czasie, gdy nadciąga kara.
31 Wer hält ihm seinen Lebenswandel vor, was er getan hat, wer vergilt es ihm?	31 Więc kto mu wypomni złe życie i któż zapłaci za czyny?
32 Er aber wird zur Gruft geleitet, bei seinem Grab hält man die Wacht.	32 Takiego grzebią uroczyście i straże stawiają przy grobie.
33 Ein Labsal sind für ihn die Schollen des Schachts, hinter ihm her zieht alle Welt, vor ihm die Menge ohne Zahl.	33 Toteż przyjemne są mu grudy ziemi, bo tłum ludzi jest za nim, jak i przed nim bez liku.
34 Wie wollt ihr mich mit Nichtigem trösten? Eure Antworten bleiben Betrug.	34 Więc czemu mnie próżno cieszycie, gdy prawdzie odpowiedź zaprzecza?