Ijob 21

Torna indietro

Einheitsübersetzung	Tysiąclecia
¹ Da antwortete Ijob und sprach:	¹ Hiob na to odpowiedział, i rzekł:
² Hört, hört doch auf mein Wort, das wäre mir schon Trost von euch.	² Słuchajcie, słuchajcie mej mowy, może mnie tym pocieszycie.
³ Ertragt mich, sodass ich reden kann. Habe ich geredet, dann könnt ihr spotten.	³ Dopuśćcie i mnie też do słowa, potem pozwalam wam szydzić.
⁴ Richt ich an Menschen meine Klage, hab ich nicht Grund zur Ungeduld?	⁴ A czyż ja do ludzi mam żal? Czy niesłusznie duch mój jest wzburzony?
⁵ Wendet euch mir zu und erstarrt und legt die Hand auf den Mund!	⁵ Spójrzcie na mnie, zdziwieni, i ręką przymknijcie swe usta!
⁶ Denk ich daran, bin ich erschreckt und Schauder packt meinen Leib.	⁶ Jest myśl, co mnie tak przeraża, że drżę na całym ciele:
⁷ Warum bleiben Frevler am Leben, werden alt und stark an Kraft?	⁷ Czemuż to żyją grzesznicy? Wiekowi są i potężni.
⁸ Ihre Nachkommen stehen fest vor ihnen, ihre Sprösslinge vor ihren Augen.	⁸ Trwałe jest u nich potomstwo i dano oglądać im wnuki.
⁹ Ihre Häuser sind in Frieden, ohne Schreck, die Rute Gottes trifft sie nicht.	⁹ Ich domy są bezpieczne, bez strachu, gdyż nie sięga ich Boża rózga.
¹⁰ Ihr Stier bespringt und fehlt nicht, die Kühe kalben und verwerfen nicht.	¹⁰ Ich buhaj jest zawsze płodny, krowa im rodzi, nie roni.
¹¹ Wie Schafe treiben sie ihre Kinder aus, ihre Kleinen tanzen und springen.	¹¹ Swych chłopców puszczają jak owce: niech dzieci biegają radośnie,
¹² Sie singen zu Pauke und Harfe, erfreuen sich am Klang der Flöte,	¹² chwytają za miecz i harfę i tańczą do wtóru piszczałki.
¹³ verbrauchen ihre Tage im Glück und fahren voll Ruhe ins Totenreich.	¹³ Pędzą swe dni w dobrobycie, w spokoju zstępują do Szeolu.
¹⁴ Und doch sagten sie zu Gott: Weiche von uns! Deine Wege wollen wir nicht kennen.	¹⁴ Oddal się - mówili do Boga - nie chcemy znać Twoich dróg.
¹⁵ Was ist der Allmächtige, dass wir ihm dienen, was nützt es uns, wenn wir ihn angehen?	¹⁵ Po cóż służyć Wszechmogącemu? Co da nam modlitwa do Niego?
¹⁶ Doch in ihrer Hand liegt nicht das Glück; der Frevler Denkart ist mir fern.	¹⁶ Czyż w ich rękach nie ma szczęścia, choć ich myśli od Niego daleko?
¹⁷ Wie oft erlischt der Frevler Lampe, kommt Unheil über sie, teilt er Verderben zu in seinem Zorn?	¹⁷ Czy często gaśnie lampa niewiernych, czy na nich klęska spada? Gniew Boży rujnuje nieprawych?
¹⁸ Wie oft werden sie wie Stroh vor dem Wind, wie Spreu, die der Sturm entführt?	¹⁸ Czyż są podobni do słomy na wietrze lub do plew pędzonych przez wicher?
¹⁹ Nicht dessen Kindern spare Gott sein Unheil auf, ihm selbst vergelte er, sodass er es spürt.	¹⁹ Bóg chowa cierpienia dla synów. Trzeba je zadać samemu, niech pozna,
²⁰ Mit eigenen Augen soll er sein Unglück schauen, vom Grimm des Allmächtigen soll er trinken.	²⁰ niech ujrzy oczami swą klęskę, niech gniew Wszechmocnego wypije!
²¹ Denn was kümmert ihn sein Haus, wenn er dahin ist, wenn abgeschnitten seiner Monde Z	²¹ Czy mu po śmierci zależy na domu, gdy liczba miesięcy skończona?
²² Darf man Gott Erkenntnis lehren, ihn, der die Erhabenen richtet?	²² Czy Boga chcesz uczyć mądrości, Tego, co sądzi mocarzy?
²³ Der eine stirbt in vollem Glück, ist ganz in Frieden, sorgenfrei.	²³ Jeden umiera szczęśliwy, ze wszech miar bezpieczny, beztroski.
²⁴ Seine Schenkel sind voll von Fett, getränkt mit Mark sind seine Knochen.	²⁴ Naczynia ma pełne mleka, szpik jego kości jest świeży.
²⁵ Der andere stirbt mit bitterer Seele und hat kein Glück genossen.	²⁵ Drugi zaś kończy w boleści i szczęścia nigdy nie zaznał.
²⁶ Zusammen liegen sie im Staub und Gewürm deckt beide zu.	²⁶ A w ziemi leżą razem, obydwu pokrywa robactwo.
²⁷ Ja, euer Denken kenn ich wohl, die Ränke, die ihr sinnt gegen mich.	²⁷ Wasze myśli są mi już znane i plany, jak chcecie mnie dręczyć.
²⁸ Ihr sagt: Wo ist das Haus des Edlen und wo das Zelt, in dem Frevler wohnen?	²⁸ Mówicie: A gdzie dom bogacza lub namiot mieszkalny złoczyńców?
²⁹ Habt ihr nie die fahrenden Leute befragt und ihre Zeichen genau beachtet?	²⁹ Czy nie pytacie podróżnych? Co mówią - nie wiecie dokładnie?
³⁰ Dass am Unglückstag der Böse verschont wird, weggebracht am Tag des Zorns.	³⁰ Grzesznik ocalał w dni grozy i w czasie, gdy nadciąga kara.
³¹ Wer hält ihm seinen Lebenswandel vor, was er getan hat, wer vergilt es ihm?	³¹ Więc kto mu wypomni złe życie i któż zapłaci za czyny?
³² Er aber wird zur Gruft geleitet, bei seinem Grab hält man die Wacht.	³² Takiego grzebią uroczyście i straże stawiają przy grobie.
³³ Ein Labsal sind für ihn die Schollen des Schachts, hinter ihm her zieht alle Welt, vor ihm die Menge ohne Zahl.	³³ Toteż przyjemne są mu grudy ziemi, bo tłum ludzi jest za nim, jak i przed nim bez liku.
³⁴ Wie wollt ihr mich mit Nichtigem trösten? Eure Antworten bleiben Betrug.	³⁴ Więc czemu mnie próżno cieszycie, gdy prawdzie odpowiedź zaprzecza?

Altes Testament

Neues Testament

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati