Jó 36
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Stuttgartensia - Delitzsch |
|---|---|
| 1 Addens quoque Eliu, hæc locutus est : | 1 וַיֹּסֶף אֱלִיהוּא וַיֹּאמַר |
| 2 Sustine me paululum, et indicabo tibi : adhuc enim habeo quod pro Deo loquar. | 2 כַּתַּר־לִי זְעֵיר וַאֲחַוֶּךָּ כִּי עֹוד לֶאֱלֹוהַּ מִלִּים |
| 3 Repetam scientiam meam a principio, et operatorem meum probabo justum. | 3 אֶשָּׂא דֵעִי לְמֵרָחֹוק וּלְפֹעֲלִי אֶתֵּן־צֶדֶק |
| 4 Vere enim absque mendacio sermones mei, et perfecta scientia probabitur tibi. | 4 כִּי־אָמְנָם לֹא־שֶׁקֶר מִלָּי תְּמִים דֵּעֹות עִמָּךְ |
| 5 Deus potentes non abjicit, cum et ipse sit potens : | 5 הֶן־אֵל כַּבִּיר וְלֹא יִמְאָס כַּבִּיר כֹּחַ לֵב |
| 6 sed non salvat impios, et judicium pauperibus tribuit. | 6 לֹא־יְחַיֶּה רָשָׁע וּמִשְׁפַּט עֲנִיִּים יִתֵּן |
| 7 Non auferet a justo oculos suos : et reges in solio collocat in perpetuum, et illi eriguntur. | 7 לֹא־יִגְרַע מִצַּדִּיק עֵינָיו וְאֶת־מְלָכִים לַכִּסֵּא וַיֹּשִׁיבֵם לָנֶצַח וַיִּגְבָּהוּ |
| 8 Et si fuerint in catenis, et vinciantur funibus paupertatis, | 8 וְאִם־אֲסוּרִים בַּזִּקִּים יִלָּכְדוּן בְּחַבְלֵי־עֹנִי |
| 9 indicabit eis opera eorum, et scelera eorum, quia violenti fuerunt. | 9 וַיַּגֵּד לָהֶם פָּעֳלָם וּפִשְׁעֵיהֶם כִּי יִתְגַּבָּרוּ |
| 10 Revelabit quoque aurem eorum, ut corripiat : et loquetur, ut revertantur ab iniquitate. | 10 וַיִּגֶל אָזְנָם לַמּוּסָר וַיֹּאמֶר כִּי־יְשֻׁבוּן מֵאָוֶן |
| 11 Si audierint et observaverint, complebunt dies suos in bono, et annos suos in gloria : | 11 אִם־יִשְׁמְעוּ וְיַעֲבֹדוּ יְכַלּוּ יְמֵיהֶם בַּטֹּוב וּשְׁנֵיהֶם בַּנְּעִימִים |
| 12 si autem non audierint, transibunt per gladium, et consumentur in stultitia. | 12 וְאִם־לֹא יִשְׁמְעוּ בְּשֶׁלַח יַעֲבֹרוּ וְיִגְוְעוּ כִּבְלִי־דָעַת |
| 13 Simulatores et callidi provocant iram Dei, neque clamabunt cum vincti fuerint. | 13 וְחַנְפֵי־לֵב יָשִׂימוּ אָף לֹא יְשַׁוְּעוּ כִּי אֲסָרָם |
| 14 Morietur in tempestate anima eorum, et vita eorum inter effeminatos. | 14 תָּמֹת בַּנֹּעַר נַפְשָׁם וְחַיָּתָם בַּקְּדֵשִׁים |
| 15 Eripiet de angustia sua pauperem, et revelabit in tribulatione aurem ejus. | 15 יְחַלֵּץ עָנִי בְעָנְיֹו וְיִגֶל בַּלַּחַץ אָזְנָם |
| 16 Igitur salvabit te de ore angusto latissime, et non habente fundamentum subter se : requies autem mensæ tuæ erit plena pinguedine. | 16 וְאַף הֲסִיתְךָ ׀ מִפִּי־צָר רַחַב לֹא־מוּצָק תַּחְתֶּיהָ וְנַחַת לְחָנְךָ מָלֵא דָשֶׁן |
| 17 Causa tua quasi impii judicata est : causam judiciumque recipies. | 17 וְדִין־רָשָׁע מָלֵאתָ דִּין וּמִשְׁפָּט יִתְמֹכוּ |
| 18 Non te ergo superet ira ut aliquem opprimas : nec multitudo donorum inclinet te. | 18 כִּי־חֵמָה פֶּן־יְסִיתְךָ בְסָפֶק וְרָב־כֹּפֶר אַל־יַטֶּךָּ |
| 19 Depone magnitudinem tuam absque tribulatione, et omnes robustos fortitudine. | 19 הֲיַעֲרֹךְ שׁוּעֲךָ לֹא בְצָר וְכֹל מַאֲמַצֵּי־כֹחַ |
| 20 Ne protrahas noctem, ut ascendant populi pro eis. | 20 אַל־תִּשְׁאַף הַלָּיְלָה לַעֲלֹות עַמִּים תַּחְתָּם |
| 21 Cave ne declines ad iniquitatem : hanc enim cœpisti sequi post miseriam. | 21 הִשָּׁמֶר אַל־תֵּפֶן אֶל־אָוֶן כִּי־עַל־זֶה בָּחַרְתָּ מֵעֹנִי |
| 22 Ecce Deus excelsus in fortitudine sua, et nullus ei similis in legislatoribus. | 22 הֶן־אֵל יַשְׂגִּיב בְּכֹחֹו מִי כָמֹהוּ מֹורֶה |
| 23 Quis poterit scrutari vias ejus ? aut quis potest ei dicere : Operatus es iniquitatem ? | 23 מִי־פָקַד עָלָיו דַּרְכֹּו וּמִי־אָמַר פָּעַלְתָּ עַוְלָה |
| 24 Memento quod ignores opus ejus, de quo cecinerunt viri. | 24 זְכֹר כִּי־תַשְׂגִּיא פָעֳלֹו אֲשֶׁר שֹׁרְרוּ אֲנָשִׁים |
| 25 Omnes homines vident eum : unusquisque intuetur procul. | 25 כָּל־אָדָם חָזוּ־בֹו אֱנֹושׁ יַבִּיט מֵרָחֹוק |
| 26 Ecce Deus magnus vincens scientiam nostram : numerus annorum ejus inæstimabilis. | 26 הֶן־אֵל גִּיא וְלֹא נֵדָע מִסְפַּר שָׁנָיו וְלֹא־חֵקֶר |
| 27 Qui aufert stillas pluviæ, et effundit imbres ad instar gurgitum, | 27 כִּי יְגָרַע נִטְפֵי־מָיִם יָזֹקּוּ מָטָר לְאֵדֹו |
| 28 qui de nubibus fluunt quæ prætexunt cuncta desuper. | 28 אֲשֶׁר־יִזְּלוּ שְׁחָקִים יִרְעֲפוּ עֲלֵי ׀ אָדָם רָב |
| 29 Si voluerit extendere nubes quasi tentorium suum, | 29 אַף אִם־יָבִין מִפְרְשֵׂי־עָב תְּשֻׁאֹות סֻכָּתֹו |
| 30 et fulgurare lumine suo desuper, cardines quoque maris operiet. | 30 הֵן־פָּרַשׂ עָלָיו אֹורֹו וְשָׁרְשֵׁי הַיָּם כִּסָּה |
| 31 Per hæc enim judicat populos, et dat escas multis mortalibus. | 31 כִּי־בָם יָדִין עַמִּים יִתֶּן־אֹכֶל לְמַכְבִּיר |
| 32 In manibus abscondit lucem, et præcepit ei ut rursus adveniat. | 32 עַל־כַּפַּיִם כִּסָּה־אֹור וַיְצַו עָלֶיהָ בְמַפְגִּיעַ |
| 33 Annuntiat de ea amico suo, quod possessio ejus sit, et ad eam possit ascendere. | 33 יַגִּיד עָלָיו רֵעֹו מִקְנֶה אַף עַל־עֹולֶה |