Ad Corinthios I 13

¹Si linguis hominum loquar et angelorum, caritatem au tem non habeam,factus sum velut aes sonans aut cymbalum tinniens.
²Et si habuero prophetiam et noverim mysteria omnia et omnem scientiam, et sihabuero omnem fidem, ita ut montes transferam, caritatem autem non habuero,nihil sum.
³Et si distribuero in cibos omnes facultates meas et si tradidero corpus meum,ut glorier, caritatem autem non habuero, nihil mihi prodest.
⁴Caritas patiens est, benigna est caritas, non aemulatur, non agit superbe, noninflatur,⁵non est ambitiosa, non quaerit, quae sua sunt, non irritatur, noncogitat malum,⁶non gaudet super iniquitatem, congaudet autem veritati;⁷omniasuffert, omnia credit, omnia sperat, omnia sustinet.
⁸Caritas numquam excidit. Sive prophetiae, evacuabuntur; sive linguae,cessabunt; sive scientia, destruetur.⁹Ex parte enim cognoscimus et ex parteprophetamus;¹⁰cum autem venerit, quod perfectum est, evacuabitur, quod exparte est.¹¹Cum essem parvulus, loquebar ut parvulus, sapiebam ut parvulus,cogitabam ut parvulus; quando factus sum vir, evacuavi, quae erant parvuli.¹²Videmus enim nunc per speculum in aenigmate, tunc autem facie ad faciem; nunccognosco ex parte, tunc autem cognoscam, sicut et cognitus sum.
¹³Nunc autem manet fides, spes, caritas, tria haec; maior autem ex his estcaritas.

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati