| 1 Allora il popolo della terra prese Joakhaz figlio di Giosia e lo fece regnare a Gerusalemme al posto di suo padre. | 1 Tulit ergo populus terræ Joachaz filium Josiæ, et constituit regem pro patre suo in Jerusalem. |
| 2 Quando divenne re Joakhaz aveva ventitrè anni e regnò tre mesi a, Gerusalemme. | 2 Viginti trium annorum erat Joachaz cum regnare cœpisset, et tribus mensibus regnavit in Jerusalem. |
| 3 Il re d’Egitto lo destituì dal regno a Gerusalemme, aggravando inoltre il paese di un tributo di cento talenti d’argento e di un talento d’oro. | 3 Amovit autem eum rex Ægypti cum venisset in Jerusalem, et condemnavit terram centum talentis argenti, et talento auri. |
| 4 Quindi il re d’Egitto fece regnare su Giuda e Gerusalemme suo fratello Eliakim e gli cambiò il nome in Joakim. Nechao prese invece Joakhaz suo fratello e lo condusse in Egitto. | 4 Constituitque pro eo regem Eliakim fratrem ejus super Judam et Jerusalem, et vertit nomen ejus Joakim : ipsum vero Joachaz tulit secum, et abduxit in Ægyptum.
|
| 5 Quando divenne re, Joakim aveva venticinque anni e regnò undici anni a Gerusalemme. Egli fece ciò che è male agli occhi di Jahvè suo Dio. | 5 Viginti quinque annorum erat Joakim cum regnare cœpisset, et undecim annis regnavit in Jerusalem : fecitque malum coram Domino Deo suo. |
| 6 Nabucodonosor re di Babilonia mosse contro di lui e lo legò con catene di bronzo per condurlo a Babilonia. | 6 Contra hunc ascendit Nabuchodonosor rex Chaldæorum, et vinctum catenis duxit in Babylonem. |
| 7 Nabucodonosor asportò a Babilonia anche una parte delle suppellettili del tempio di Jahvè e le depose nella sua reggia. | 7 Ad quam et vasa Domini transtulit, et posuit ea in templo suo. |
| 8 Il resto degli atti di Joakim, gli abomini che ha commesso e quanto rimane a suo riguardo, sono cose scritte nel Libro dei Re di Israele e di Giuda. Suo figlio Joachin regnò al suo posto. | 8 Reliqua autem verborum Joakim, et abominationum ejus quas operatus est, et quæ inventa sunt in eo, continentur in libro regum Juda et Israël. Regnavit autem Joachin filius ejus pro eo.
|
| 9 Quando divenne re, Joachin aveva diciotto anni e regnò tre mesi e dieci giorni a Gerusalemme. Egli fece ciò che è male agli occhi di Jahvè. | 9 Octo annorum erat Joachin cum regnare cœpisset, et tribus mensibus ac decem diebus regnavit in Jerusalem : fecitque malum in conspectu Domini. |
| 10 Al volgere dell’anno, il re Nabucodonosor lo fece condurre a Babilonia insieme con le suppellettili preziose del tempio di Jahvè e fece regnare su Giuda e su Gerusalemme Sedecia suo fratello. | 10 Cumque anni circulus volveretur, misit Nabuchodonosor rex, qui adduxerunt eum in Babylonem, asportatis simul pretiosissimis vasis domus Domini. Regem vero constituit Sedeciam patruum ejus super Judam et Jerusalem.
|
| 11 Quando divenne re, Sedecia aveva ventun anno e regnò undici anni a Gerusalemme. | 11 Viginti et unius anni erat Sedecias cum regnare cœpisset, et undecim annis regnavit in Jerusalem : |
| 12 Egli fece ciò che è male agli occhi di Jahvè, senza umiliarsi dinanzi al profeta Geremia che gli parlava per bocca di Jahvè. | 12 fecitque malum in oculis Domini Dei sui, nec erubuit faciem Jeremiæ prophetæ, loquentis ad se ex ore Domini. |
| 13 Osò perfino ribellarsi contro il re Nabucodonosor, che gli aveva fatto giurare fedeltà in nome di Dio. Irrigidì la sua cervice e si ostinò nel cuore a non far ritorno a Jahvè Dio di Israele. | 13 A rege quoque Nabuchodonosor recessit, qui adjuraverat eum per Deum : et induravit cervicem suam et cor ut non reverteretur ad Dominum Deum Israël. |
| 14 Anche tutti i capi di Giuda, i sacerdoti e il popolo moltiplicarono le infedeltà, imitando qualsiasi abominio delle genti e profanando il tempio che Jahvè aveva consacrato a Gerusalemme. | 14 Sed et universi principes sacerdotum et populus prævaricati sunt inique juxta universas abominationes gentium, et polluerunt domum Domini quam sanctificaverat sibi in Jerusalem. |
| 15 Jahvè, Dio dei loro padri, mandò ad avvertirli senza posa per mezzo dei suoi messaggeri, poiché aveva avuto compassione del suo popolo e della sua dimora. | 15 Mittebat autem Dominus Deus patrum suorum ad illos per manum nuntiorum suorum de nocte consurgens, et quotidie commonens : eo quod parceret populo et habitaculo suo. |
| 16 Essi però si fecero beffe dei messaggeri di Dio e disprezzarono le sue parole e si urlarono dei suoi profeti, finché l’ira di Jahvè non salì contro il suo popolo a tal punto che non c’era più rimedio. | 16 At illi subsannabant nuntios Dei, et parvipendebant sermones ejus, illudebantque prophetis, donec ascenderet furor Domini in populum ejus, et esset nulla curatio. |
| 17 Allora egli fece salire contro di loro il re dei Caldei; “questi passò a fil di spada la loro gioventù, nella casa del loro santuario, e non risparmiò né giovane né fanciulla né vegliardo né decrepito. Jahvè mise ogni cosa in suo potere! | 17 Adduxit enim super eos regem Chaldæorum, et interfecit juvenes eorum gladio in domo sanctuarii sui : non est misertus adolescentis, et virginis, et senis, nec decrepiti quidem, sed omnes tradidit in manibus ejus. |
| 18 Tutte le suppellettili del tempio di Dio, grandi e piccole, i tesori del tempio di Jahvè, i tesori del re e dei suoi capi: tutto trasportò a Babilonia. | 18 Universaque vasa domus Domini, tam majora quam minora, et thesauros templi, et regis, et principum, transtulit in Babylonem. |
| 19 Quelli, di più, diedero alle fiamme il tempio di Dio, demolirono le mura di Gerusalemme i consumarono nel fuoco tutti i suoi palazzi e tutte le sue suppellettili preziose annientandoli completamente. | 19 Incenderunt hostes domum Dei, destruxeruntque murum Jerusalem : universas turres combusserunt, et quidquid pretiosum fuerat, demoliti sunt. |
| 20 Egli deportò a Babilonia chi era sopravvissuto alla spada; costoro servirono lui e i suoi figli finché il regno di Persia non ebbe il sopravvento. | 20 Si quis evaserat gladium, ductus in Babylonem servivit regi et filiis ejus, donec imperaret rex Persarum, |
| 21 Così si adempiva la parola di Jahvè proferita per bocca di Geremia. Il paese finché non ebbe scontato i suoi sabati, per tutto il tempo della sua desolazione fu in riposo, fino cioè al termine di settant’anni. | 21 et compleretur sermo Domini ex ore Jeremiæ, et celebraret terra sabbata sua : cunctis enim diebus desolationis egit sabbatum usque dum complerentur septuaginta anni.
|
| 22 Il primo anno di Ciro re di Persia, Jahvè, a compimento della sua parola predetta per bocca di Geremia, destò lo spirito di Ciro re di Persia Questi fece diramare un bando per tutto il regno insieme con questo scritto: | 22 Anno autem primo Cyri regis Persarum, ad explendum sermonem Domini quem locutus fuerat per os Jeremiæ, suscitavit Dominus spiritum Cyri regis Persarum : qui jussit prædicari in universo regno suo, etiam per scripturam, dicens : |
| 23 «Così dice Ciro re di Persia: “Jahvè, Dio del cielo, mi ha concesso tutti i regni della terra e mi ha comandato di edificargli una casa a Gerusalemme di Giuda. Chi fra di voi appartiene alla comunità del suo popolo? Jahvè suo Dio sia con lui e si metta pure in cammino!”». | 23 Hæc dicit Cyrus rex Persarum : Omnia regna terræ dedit mihi Dominus Deus cæli, et ipse præcepit mihi ut ædificarem ei domum in Jerusalem, quæ est in Judæa : quis ex vobis est in omni populo ejus ? sit Dominus Deus suus cum eo, et ascendat. |