Psalmen 58
Versetti esaminati
| Einheitsübersetzung | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 [Für den Chormeister. Nach der Weise «Zerstöre nicht!». Ein Lied Davids.] | 1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret. |
| 2 Sprecht ihr wirklich Recht, ihr Mächtigen? Richtet ihr die Menschen gerecht? | 2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me. |
| 3 Nein, ihr schaltet im Land nach Willkür, euer Herz ist voll Bosheit; eure Hände bahnen dem Unrecht den Weg. | 3 Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me. |
| 4 Vom Mutterschoß an sind die Frevler treulos, von Geburt an irren sie vom Weg ab und lügen. | 4 Quia ecce ceperunt animam meam ; irruerunt in me fortes. |
| 5 Ihr Gift ist wie das Gift der Schlange, wie das Gift der tauben Natter, die ihr Ohr verschließt, | 5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine ; sine iniquitate cucurri, et direxi. |
| 6 die nicht auf die Stimme des Beschwörers hört, der sich auf Zaubersprüche versteht. | 6 Exsurge in occursum meum, et vide : et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes : non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem. |
| 7 O Gott, zerbrich ihnen die Zähne im Mund! Zerschlage, Herr, das Gebiss der Löwen! | 7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem. |
| 8 Sie sollen vergehen wie verrinnendes Wasser, wie Gras, das verwelkt auf dem Weg, | 8 Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum : quoniam quis audivit ? |
| 9 wie die Schnecke, die sich auflöst in Schleim; wie eine Fehlgeburt sollen sie die Sonne nicht schauen. | 9 Et tu, Domine, deridebis eos ; ad nihilum deduces omnes gentes. |
| 10 Ehe eure Töpfe das Feuer des Dornstrauchs spüren, fege Gott die Feinde hinweg, ob frisch, ob verdorrt. | 10 Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es : |
| 11 Wenn er die Vergeltung sieht, freut sich der Gerechte; er badet seine Füße im Blut des Frevlers. | 11 Deus meus misericordia ejus præveniet me. |
| 12 Dann sagen die Menschen: «Der Gerechte erhält seinen Lohn; es gibt einen Gott, der auf Erden Gericht hält.» | 12 Deus ostendet mihi super inimicos meos : ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine : |
| 13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum ; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur | |
| 14 in consummatione : in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ. | |
| 15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem. | |
| 16 Ipsi dispergentur ad manducandum ; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt. | |
| 17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam : quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ. | |
| 18 Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es ; Deus meus, misericordia mea. |