Jó 8

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Bibbia Vulgata Clementina La Biblia
1 Respondens autem Baldad Suhites, dixit :1 Bildad de Súaj respondió así:
2 Usquequo loqueris talia,
et spiritus multiplex sermones oris tui ?
2 «¿Hasta cuándo hablarás de ese modo, | con el fuerte viento de tus palabras?
3 Numquid Deus supplantat judicium ?
aut Omnipotens subvertit quod justum est ?
3 ¿Puede Dios retorcer el derecho, | el Todopoderoso pervertir la justicia?
4 Etiam si filii tui peccaverunt ei,
et dimisit eos in manu iniquitatis suæ :
4 Si tus hijos pecaron contra él, | ya los ha entregado en manos de su delito.
5 tu tamen si diluculo consurrexeris ad Deum,
et Omnipotentem fueris deprecatus ;
5 Mas si madrugas y buscas a Dios, | si diriges tu súplica al Todopoderoso,
6 si mundus et rectus incesseris :
statim evigilabit ad te,
et pacatum reddet habitaculum justitiæ tuæ,
6 si eres intachable y recto, | entonces velará por ti, | te devolverá tu legítima morada.
7 in tantum ut si priora tua fuerint parva,
et novissima tua multiplicentur nimis.
7 Tu pasado será una miseria | si lo comparas con tu espléndido futuro.
8 Interroga enim generationem pristinam,
et diligenter investiga patrum memoriam
8 Anda, y pregunta a pasadas generaciones, | medita en lo que descubrieron sus padres;
9 (hesterni quippe sumus, et ignoramus,
quoniam sicut umbra dies nostri sunt super terram),
9 ayer nacimos, nada sabemos; | nuestra vida en la tierra es una sombra.
10 et ipsi docebunt te, loquentur tibi,
et de corde suo proferent eloquia.
10 Pero ellos te instruirán, te informarán | con palabras que manan de su reflexión.
11 Numquid vivere potest scirpus absque humore ?
aut crescere carectum sine aqua ?
11 ¿Brota el papiro donde no hay marisma?, | ¿prosperan los juncos fuera del agua?
12 Cum adhuc sit in flore, nec carpatur manu,
ante omnes herbas arescit.
12 Todavía verde, sin ser cortado, | puede amustiarse antes que otra planta.
13 Sic viæ omnium qui obliviscuntur Deum,
et spes hypocritæ peribit.
13 Así termina quien olvida a Dios; | en esto acaba la esperanza del impío.
14 Non ei placebit vecordia sua,
et sicut tela aranearum fiducia ejus.
14 Su confianza solo es un hilo, | tan segura como una telaraña;
15 Innitetur super domum suam, et non stabit ;
fulciet eam, et non consurget.
15 se apoya en ella y no se sostiene, | se agarra a ella y no se levanta.
16 Humectus videtur antequam veniat sol,
et in ortu suo germen ejus egredietur.
16 Planta lozana a pleno sol, | sus brotes llenaban el jardín;
17 Super acervum petrarum radices ejus densabuntur,
et inter lapides commorabitur.
17 sus raíces subían por el muro, | se adherían firmes entre piedras.
18 Si absorbuerit eum de loco suo,
negabit eum, et dicet : Non novi te.
18 Pero si es arrancada de su sitio, | este reniega de ella: “Nunca te he visto”.
19 Hæc est enim lætitia viæ ejus,
ut rursum de terra alii germinentur.
19 Así acabará su vida, | otros brotarán en su lugar.
20 Deus non projiciet simplicem,
nec porriget manum malignis,
20 Pero Dios no rechaza al honrado, | ni sostiene de la mano al malvado.
21 donec impleatur risu os tuum,
et labia tua jubilo.
21 Volverá a llenar tu boca de risas, | tus labios lanzarán gritos de alegría.
22 Qui oderunt te induentur confusione,
et tabernaculum impiorum non subsistet.
22 Tus enemigos quedarán confundidos, | la tienda del malvado ya no existirá».