Jó 4

Torna indietro

Bibbia Vulgata Clementina Sacra Bibbia Garofalo
1 Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit :1 Allora Elifaz il Temanita prese la parola e disse:
2 Si cœperimus loqui tibi, forsitan moleste accipies ;
sed conceptum sermonem tenere quis poterit ?
2 «Ti offenderai se prendiamo a parlarti? ma chi potrebbe trattenere le parole?
3 Ecce docuisti multos,
et manus lassas roborasti ;
3 Ecco, tu hai istruito molti e rinvigorito le mani infiacchite;
4 vacillantes confirmaverunt sermones tui,
et genua trementia confortasti.
4 le tue parole sostenevano chi cadeva e tu rinvigorivi le ginocchia che piegavano.
5 Nunc autem venit super te plaga, et defecisti ;
tetigit te, et conturbatus es.
5 Ma, poiché è successo a te, ti abbatti, poiché è toccato a te, ne sei smarrito.
6 Ubi est timor tuus, fortitudo tua,
patientia tua, et perfectio viarum tuarum ?
6 La tua pietà non era la tua fiducia e la rettitudine delle tue vie la tua speranza?
7 Recordare, obsecro te, quis umquam innocens periit ?
aut quando recti deleti sunt ?
7 Ricorda: quale innocente perì mai e quando i retti furono sterminati?
8 Quin potius vidi eos qui operantur iniquitatem,
et seminant dolores, et metunt eos,
8 Come ho visto, coloro che arano iniquità e seminano perversità, le mietono.
9 flante Deo perisse,
et spiritu iræ ejus esse consumptos.
9 A un soffio di Dio periscono, allo spirare della sua ira sono consumati.
10 Rugitus leonis, et vox leænæ,
et dentes catulorum leonum contriti sunt.
10 Il ruggito del leone, la voce del leopardo e i denti dei leoncelli sono spezzati.
11 Tigris periit, eo quod non haberet prædam,
et catuli leonis dissipati sunt.
11 Perisce il leone per mancanza di preda e i figli della leonessa si disperdono.
12 Porro ad me dictum est verbum absconditum,
et quasi furtive suscepit auris mea venas susurri ejus.
12 Ora a me giunse furtivamente una parola e il mio orecchio ne percepì il bisbiglio:
13 In horrore visionis nocturnæ,
quando solet sopor occupare homines,
13 fra le fantasie delle visioni notturne, quando cade un torpore negli uomini,
14 pavor tenuit me, et tremor,
et omnia ossa mea perterrita sunt ;
14 mi sorprese un terrore e un tremito agitò tutte le mie ossa.
15 et cum spiritus, me præsente, transiret,
inhorruerunt pili carnis meæ.
15 Un soffio mi passa sulla faccia, mi rizza i peli della carne:
16 Stetit quidam, cujus non agnoscebam vultum,
imago coram oculis meis,
et vocem quasi auræ lenis audivi.
16 stava là uno, ma non riconobbi il suo aspetto, una figura era davanti ai miei occhi e intesi una voce sommessa:
17 Numquid homo, Dei comparatione, justificabitur ?
aut factore suo purior erit vir ?
17 “Il mortale è giusto davanti a Dio? o davanti al suo creatore è puro l’uomo?
18 Ecce qui serviunt ei, non sunt stabiles,
et in angelis suis reperit pravitatem ;
18 Se dei suoi servitori egli non si fida e nei suoi angeli trova difetti,
19 quanto magis hi qui habitant domos luteas,
qui terrenum habent fundamentum,
consumentur velut a tinea ?
19 quanto più in coloro che abitano case di fango, che nella polvere hanno le fondamenta e che si schiacciano come un tarlo?
20 De mane usque ad vesperam succidentur ;
et quia nullus intelligit, in æternum peribunt.
20 Fra la mattina e la sera sono falciati, nessuno se ne accorge, periscono per sempre;
21 Qui autem reliqui fuerint, auferentur ex eis ;
morientur, et non in sapientia.
21 la corda della loro tenda si stacca ed essi muoiono senza saper come”.