| 1 Quando divenne re Akhaz aveva vent'anni e regnò sedici a Gerusalemme. Egli non fece ciò che è retto agli occhi di Jahvè come David suo padre, | 1 Viginti annorum erat Achaz cum regnare cœpisset, et sedecim annis regnavit in Jerusalem. Non fecit rectum in conspectu Domini sicut David pater ejus, |
| 2 ma camminò per le vie dei re di Israele e fece perfino fondere statue per i Baal. | 2 sed ambulavit in viis regum Israël, insuper et statuas fudit Baalim. |
| 3 Offrì profumi nella valle di Ben-Hinnom e bruciò nel fuoco i suoi figli sull’esempio degli abomini delle genti che Jahvè aveva cacciato innanzi ai figli di Israele. | 3 Ipse est qui adolevit incensum in valle Benennom, et lustravit filios suos in igne juxta ritum gentium quas interfecit Dominus in adventu filiorum Israël. |
| 4 Egli sacrificava e offriva profumi sulle alture, sui colli e sotto ogni albero frondoso. | 4 Sacrificabat quoque, et thymiama succendebat in excelsis, et in collibus, et sub omni ligno frondoso. |
| 5 Perciò Jahvè suo Dio lo mise in potere del re degli Aramei. Questi lo sconfissero e, fatta una grande quantità di prigionieri, li trasferirono a Damasco. Egli venne messo in potere anche del re di Israele, che gli inflisse un terribile colpo. | 5 Tradiditque eum Dominus Deus ejus in manu regis Syriæ, qui percussit eum, magnamque prædam cepit de ejus imperio, et adduxit in Damascum : manibus quoque regis Israël traditus est, et percussus plaga grandi. |
| 6 Pekhakh figlio di Remalia uccise in Giuda, in un sol giorno, centoventimila uomini, tutta gente di valore, perché essi avevano abbandonato Jahvè Dio dei loro padri. | 6 Occiditque Phacee filius Romeliæ, de Juda centum viginti millia in die uno, omnes viros bellatores : eo quod reliquissent Dominum Deum patrum suorum. |
| 7 Zichri, un prode di Efraim, uccise Maaseia {glio del re, Azrikam principe della reggia ed Elkana il secondo dopo il re. | 7 Eodem tempore occidit Zechri, vir potens ex Ephraim, Maasiam filium regis, et Ezricam ducem domus ejus, Elcanam quoque secundum a rege. |
| 8 I figli di Israele fecero prigionieri dei loro fratelli duecentomila fra donne, figli e figlie. Strapparono loro anche un pingue Coltino e lo portarono a Samaria. | 8 Ceperuntque filii Israël de fratribus suis ducenta millia mulierum, puerorum, et puellarum, et infinitam prædam : pertuleruntque eam in Samariam. |
| 9 Qui però c’era un profeta di Jahvè, chiamato Ode. Questi usci incontro all’esercito che ritornava a Samaria e parlò loro: «Ecco, Jahvè, Dio dei vostri padri, ui stesso, nella sua collera contro Giuda, ve li ha messi in potere e voi li avete uccisi con una frenesia che raggiunge il cielo. | 9 Ea tempestate erat ibi propheta Domini, nomine Oded : qui egressus obviam exercitui venienti in Samariam, dixit eis : Ecce iratus Dominus Deus patrum vestrorum contra Juda, tradidit eos in manibus vestris, et occidistis eos atrociter, ita ut ad cælum pertingeret vestra crudelitas. |
| 10 E ora pensate di sottomettervi come schiavi e schiave dei figli di Giuda e di Gerusalemme! Non è vero dunque che proprio solo presso di voi ci sono colpe verso Jahvè vostro Dio? | 10 Insuper filios Juda et Jerusalem vultis vobis subjicere in servos et ancillas : quod nequaquam facto opus est : peccastis enim super hoc Domino Deo vestro. |
| 11 Ascoltatemi adesso: rimandate i vostri fratelli prigionieri che avete catturato, altrimenti l’ira ardente di Jahvè piomberà o di voi!» | 11 Sed audite consilium meum, et reducite captivos quos adduxistis de fratribus vestris, quia magnus furor Domini imminet vobis. |
| 12 Allora alcuni capi dei figli di Efraim, e cioè Azaria figlio di Jokhanan, Berechia figlio di Meshillemot, Ezechia figlio di Shallum, e Amasia figlio di Khadlai si alzarono di fronte a coloro che ritornavano dalla guerra | 12 Steterunt itaque viri de principibus filiorum Ephraim, Azarias filius Johanan, Barachias filius Mosollamoth, Ezechias filius Sellum, et Amasa filius Adali, contra eos qui veniebant de prælio, |
| 13 e parlarono loro: «Non «porre dentro i prigionieri! Oltre alla colpa che già pesa su di noi di fronte a Jahvè, voi cercate di aumentare i nostri peccati e i nostri debiti. Noi siamo già rei di una grave mancanza e un’ira ardente grava su Israele!» | 13 et dixerunt eis : Non introducetis huc captivos, ne peccemus Domino. Quare vultis adjicere super peccata nostra, et vetera cumulare delicta ? grande quippe peccatum est, et ira furoris Domini imminet super Israël. |
| 14 Gli armati lasciarono liberi i prigionieri e il bottino di fronte ai capi e a tutta l’assemblea. | 14 Dimiseruntque viri bellatores prædam, et universa quæ ceperant, coram principibus, et omni multitudine. |
| 15 Poi si fecero innanzi gli uomini che erano stati fissati per nome: accolsero i prigionieri e vestirono con la preda tutti coloro che erano nudi. Li rivestirono e li calzarono, diedero loro da mangiare e da bere; li unsero e trasportarono sugli asini chiunque incespicasse per debolezza; così li condussero presso i loro fratelli a Gerico, la città delle palme. Quindi fecero ritorno a Samaria. | 15 Steteruntque viri quos supra memoravimus, et apprehendentes captivos, omnesque qui nudi erant, vestierunt de spoliis : cumque vestissent eos, et calceassent, et refecissent cibo ac potu, unxissentque propter laborem, et adhibuissent eis curam : quicumque ambulare non poterant, et erant imbecillo corpore, imposuerunt eos jumentis, et adduxerunt Jericho civitatem palmarum ad fratres eorum, ipsique reversi sunt in Samariam.
|
| 16 In quel tempo il re Akhaz mandò a chiedere aiuto al re di Assiria. | 16 Tempore illo misit rex Achaz ad regem Assyriorum, postulans auxilium. |
| 17 Anche gli Idumei erano giunti e, sconfitto Giuda, avevano fatto dei prigionieri. | 17 Veneruntque Idumæi, et percusserunt multos ex Juda, et ceperunt prædam magnam. |
| 18 I Filistei poi avevano saccheggiato le città della Shefela e del Negheb di Giuda; avevano conquistato Bet-Shemesh, Aialon, Ghederot, Soco con le dipendenze, Timna con le dipendenze, Ghimzo con le dipendenze e vi si erano stabiliti. | 18 Philisthiim quoque diffusi sunt per urbes campestres, et ad meridiem Juda : ceperuntque Bethsames, et Ajalon, et Gaderoth, Socho quoque, et Thamnan, et Gamzo, cum viculis suis, et habitaverunt in eis. |
| 19 Tutto ciò avvenne perché Jahvè aveva voluto umiliare Giuda; la causa era stato Akhaz re di Giuda, il quale aveva fomentato la scostumatezza in Giuda ed era diventato infedele a Jahvè. i | 19 Humiliaverat enim Dominus Judam propter Achaz regem Juda, eo quod nudasset eum auxilio, et contemptui habuisset Dominum. |
| 20 Poi venne contro di lui Tiglat-Pileser re di Assiria. Questi gli fu d’aggravio anziché di vantaggio. | 20 Adduxitque contra eum Thelgathphalnasar regem Assyriorum, qui et afflixit eum, et nullo resistente vastavit. |
| 21 Akhaz infatti dovette sottrarre parte dei beni del tempio di Jahvè, della reggia e della casa dei capi per consegnarla al re di Assiria. Ma non ricevette aiuti! | 21 Igitur Achaz, spoliata domo Domini, et domo regum ac principum, dedit regi Assyriorum munera, et tamen nihil ei profuit. |
| 22 Eppure anche quando fu oppresso, il re Akhaz continuò nella sua infedeltà a Jahvè | 22 Insuper et tempore angustiæ suæ auxit contemptum in Dominum, ipse per se rex Achaz, |
| 23 e offrì sacrifici agli dèi di Damasco, che lo avevano sconfitto. Egli nutriva questo pensiero: «Le divinità: dei re di Aram hanno portato loro aiuto; io pure sacrificherò loro ed esse mi aiuteranno!» Ma quelle furono solo di rovina per lui e per tutto Israele. | 23 immolavit diis Damasci victimas percussoribus suis, et dixit : Dii regum Syriæ auxiliantur eis, quos ego placabo hostiis, et aderunt mihi : cum e contrario ipsi fuerint ruinæ ei, et universo Israël. |
| 24 Akhaz mise insieme le suppellettili del tempio di Dio e le frantumò. Chiuse le porte del tempio di Jahvè e si costruì altari in ogni angolo di Gerusalemme. | 24 Direptis itaque Achaz omnibus vasis domus Dei, atque confractis, clausit januas templi Dei, et fecit sibi altaria in universis angulis Jerusalem. |
| 25 In ogni città di Giuda eresse alture per offrire sacrifici agli dèi stranieri e irritò Jahvè, Dio dei suoi padri. | 25 In omnibus quoque urbibus Juda exstruxit aras ad cremandum thus, atque ad iracundiam provocavit Dominum Deum patrum suorum. |
| 26 Il resto dei suoi atti e tutte le sue imprese, le prime e le ultime, sono cose scritte nel Libro dei Re di Giuda e di Israele. | 26 Reliqua autem sermonum ejus, et omnium operum suorum priorum et novissimorum, scripta sunt in libro regum Juda et Israël. |
| 27 Akhaz si addormentò con i suoi padri e fu sepolto in città, a Gerusalemme, ma non fu sepolto nella tomba dei re di Giuda. Ezechia suo figlio regnò al suo posto. | 27 Dormivitque Achaz cum patribus suis, et sepelierunt eum in civitate Jerusalem : neque enim receperunt eum in sepulchra regum Israël. Regnavitque Ezechias filius ejus pro eo. |