| 1 In seguito i figli di Moab, i figli di Ammon e, con loro, parte dei Meuniti scesero in campo contro Joshafat. | 1 Post haec congregati sunt filii Moab et filii Ammon et cum eis de Meunitis ad Iosaphat, ut pugnarent contra eum. |
| 2 Fu annunciato a Joshafat: «Un grande esercito muove contro di te dal di là del mare, da Edom, e ora si trova a Khazazon-Tamar», cioè a Engaddi. | 2 Veneruntque nuntii et indicaverunt Iosaphat dicentes: “ Venit contra te multitudo magna de his locis, quae trans mare sunt, de Edom, et ecce consistunt in Asasonthamar, quae est Engaddi ”.
|
| 3 Joshafat spaventato si diede a cercare Jahvè e bandì un digiuno per tutto Giuda. | 3 Iosaphat autem timore perterritus totum se contulit ad rogandum Dominum et praedicavit ieiunium universo Iudae. |
| 4 Giuda si raccolse per implorare aiuto da Jahvè e da tutte le città di Giuda la gente venne per supplicare Jahvè. | 4 Congregatusque est Iuda ad precandum Dominum; sed et de omnibus urbibus suis venerunt ad obsecrandum eum.
|
| 5 Joshafat si presentò all’assemblea di Giuda e di Gerusalemme, nel tempio di Jahvè, di fronte al cortile nuovo, | 5 Cumque stetisset Iosaphat in medio coetu Iudae et Ierusalem in domo Domini ante atrium novum, |
| 6 e disse: «Jahvè Dio dei nostri padri non sei tu il Dio che sta nei cieli? e non domini tu su tutti i regni delle genti? Nella tua mano ci sono forza e potenza tali che nessuno può misurarsi con te. | 6 ait: “ Domine, Deus patrum nostrorum, tu es Deus in caelo et dominaris cunctis regnis gentium; in manu tua est fortitudo et potentia, nec quisquam tibi potest resistere. |
| 7 Non sei tu nostro Dio, che hai cacciato innanzi al tuo popolo Israele gli abitanti di questo paese e lo hai concesso per sempre alla discendenza di Abramo tuo amico? | 7 Nonne tu, Deus noster, expulisti habitatores terrae huius coram populo tuo Israel et dedisti eam semini Abraham amici tui in sempiternum? |
| 8 Essi vi hanno abitato e vi hanno costruito un santuario al tuo nome, con questa preghiera: | 8 Habitaveruntque in ea et exstruxerunt in illa sanctuarium nomini tuo dicentes: |
| 9 “Quando piomberanno su di noi la sventura, ja spada, l’inondazione, la peste e la carestia, ci presenteremo dinanzi a questo tempio e dinanzi a te, perché il tuo nome dimora in questa casa, Così noi grideremo a te dalla nostra tribolazione e tu, udendo, verrai in aiuto. | 9 “Si irruerint super nos mala, gladius iudicii, pestilentia et fames, stabimus coram domo hac in conspectu tuo, quia nomen tuum est in domo hac, et clamabimus ad te in tribulationibus nostris, et exaudies salvosque facies”. |
| 10 Ebbene, ecco i figli di Ammon e di: Moab'e della montagna di Seir, in mezzo ai quali tu non hai concesso Israele di passare, quando uscì dalla terra di Egitto, e perciò esso si tenne lontano da loro e non li distrusse, | 10 Nunc igitur ecce filii Ammon et Moab et mons Seir, per quos non concessisti Israeli ut transirent, quando egrediebantur de Aegypto, sed declinaverunt ab eis et non interfecerunt illos, |
| 11 ecco, Costoro ci ripagano è avanzano per cacciarci dalla eredità:che tu ci hai concesso! | 11 e contrario agunt et nituntur eicere nos de possessione tua, quam tradidisti nobis. |
| 12 Nostro Dio, non votrai tu fare giustizia di loro? Noi siamo infatti senza forza dinanzi a questa grande moltitudine che muove contro di noi; e neppure noi sappiamo che. cosa fare, Abbiamo solo i nostri occhi rivolti verso di te!”. | 12 Deus noster, ergo non iudicabis eos? In nobis quidem non tanta est fortitudo, ut possimus huic multitudini resistere, quae irruit super nos; sed, cum ignoremus quid agere debeamus, hoc solum habemus residui, ut oculos nostros dirigamus ad te ”. |
| 13 Mentre tutto Giuda con i bimbi, le donne e i figli stava in piedi dinanzi a Jahvè, | 13 Omnis vero Iuda stabat coram Domino cum parvulis et uxoribus et liberis suis.
|
| 14 lo spirito di Jahvè in mezzo alla folla fu su Jakhazie figlio di Zaccaria, figlio di Benaia, figlio di Jeiel figlio di Mattania, un Levita dei figli di Asaf | 14 Erat autem Iahaziel filius Zachariae filii Banaiae filii Iehiel filii Matthaniae Levites de filiis Asaph, super quem factus est spiritus Domini in medio congregationis, |
| 15 Questi allora si mise a gridare: «Voi tutti di Giuda, abitanti di Gerusalemme e tu, re Joshafat, ascoltate! Così vi dice Jahvè: “Non temete e non lasciatevi impaurire dinanzi a questa grande moltitudine; infatti non combatterete voi ma Dio”. | 15 et ait: “ Attendite, omnis Iuda et qui habitatis Ierusalem et tu rex Iosaphat: Haec dicit Dominus vobis: Nolite timere nec paveatis hanc multitudinem magnam; non est enim vestra pugna sed Dei. |
| 16 Domani scendete loro incontro: ecco, essi saliranno per la salita di Hazziz e voi li incontrerete al termine della valle, di fronte al deserto di Jeruel. | 16 Cras descendetis contra eos; ascensuri enim sunt per clivum nomine Sis, et invenietis illos in summitate torrentis, qui est contra solitudinem Ieruel. |
| 17 Non toccherà però a voi di combattere; solo disponetevi là, rimanete fermi e contemplerete la vittoria che Jahvè procurerà a voi, Giuda e Gerusalemme. Non temete né lasciatevi impaurire; domani muovete loro incontro e Jahvè sarà con voi». | 17 Non eritis vos, qui dimicabitis; sed tantummodo confidenter state et videbitis auxilium Domini super vos, o Iuda et Ierusalem. Nolite timere nec paveatis; cras egredimini contra eos, et Dominus erit vobiscum ”. |
| 18 Allora Joshafat chinò la faccia a terra e così pure tutto Giuda, insieme con gli abitanti di Gerusalemme, si prostrò innanzi a Jahvè per adorarlo. | 18 Iosaphat ergo inclinavit se super faciem suam in terra, et omnis Iuda et habitatores Ierusalem ceciderunt coram Domino et adoraverunt eum. |
| 19 Poi i Leviti dei figli di Khehat e precisamente dei figli di Korakh si alzarono per celebrare a voce altissima Jahvè Dio di Israele. | 19 Porro Levitae de filiis Caath, de filiis Core scilicet, surrexerunt et laudabant Dominum, Deum Israel, voce magna in excelsum.
|
| 20 Di buon mattino, si misero in viaggio verso il deserto di Tekoa. Alla loro partenza, Joshafat si presentò e parlò: «Voi di Giuda e voi, abitanti di Gerusalemme, ascoltatemi! Abbiate fiducia in Jahvè nostro Dio e potrete sussistere; abbiate fiducia nei suoi profeti e riporterete vittoria!» | 20 Cumque mane surrexissent, egressi sunt ad desertum Thecue; profectisque eis, stans Iosaphat in medio eorum dixit: “ Audite me, Iuda et habitatores Ierusalem! Credite in Domino Deo vestro et permanebitis; credite prophetis eius, et cuncta evenient vobis prospera ”. |
| 21 Quindi, preso consiglio con il popolo, fissò dei cantori di Jahvè perché lo lodassero, ammantati delle sacre vesti. Precedendo l’esercito, pronto per la battaglia, essi dovevano gridare: «Celebrate Jahvè, perché per sempre dura la sua clemenza!» | 21 Habuitque consilium cum populo et statuit cantores Domini, ut laudarent eum in ornatu sancto et antecederent exercitum ac voce consona dicerent: “ Confitemini Domino, quoniam in aeternum misericordia eius ”.
|
| 22 Come ebbero incominciato il giubilo e la lode, Jahvè dispose un agguato contro i figli di Ammon, di Moab e della montagna di Seir, che avevano avanzato contro Giuda: costoro furono battuti. | 22 Cumque coepissent laudes canere, vertit Dominus insidias eorum contra filios Ammon et Moab et montem Seir, qui egressi fuerant, ut pugnarent contra Iudam, et percussi sunt. |
| 23 I figli di Ammon infatti e di Moab si sollevarono contro gli abitanti della montagna di Seir per distruggerli e sterminarli; quindi, dopo avere finito con questi, si.aiutarono a disfarsi a vicenda. | 23 Et filii Ammon et Moab consurrexerunt adversum habitatores montis Seir, ut interficerent et delerent eos; cumque hoc opere perpetrassent, etiam in semetipsos versi mutuis concidere vulneribus.
|
| 24 Quando Giuda giunse dove si scorge il deserto, avendo volto lo sguardo verso la moltitudine, ecco null’altro che cadaveri prostrati al suolo. Nessuno era sfuggito! | 24 Porro Iuda, cum venisset ad speculam, quae respicit solitudinem, vidit procul omnem late regionem plenam cadaveribus, nec superesse quemquam, qui necem potuisset evadere. |
| 25 Allora Joshafat con l’esercito sì mosse per depredarne il bottino ed essi Vi trovarono bestiame in abbondanza, averi, indumenti e oggetti preziosi. Presero tanta roba da non poterla trasportare. Essi avevano infatti depredato per tre giorni, così grande era stato il bottino. | 25 Venit ergo Iosaphat et omnis populus cum eo ad detrahenda spolia mortuorum inveneruntque iumenta multa et supellectilem, vestes quoque et vasa pretiosissima et diripuerunt, ita ut omnia portare non possent, et per tres dies spolia auferebant pro praedae magnitudine. |
| 26 Il quarto giorno si adunarono nella valle di Beracha; qui benedissero appunto Jahvè e perciò quel luogo fu chiamato valle della Benedizione fino a oggi. | 26 Die autem quarto congregati sunt in valle Baracha; etenim, quoniam ibi benedixerant Domino, vocaverunt locum illum vallis Benedictionis usque in praesentem diem. |
| 27 Quindi tutti gli uomini di Giuda e di Gerusalemme, con Joshafat alla testa, presero la via del ritorno verso Gerusalemme, pieni di gioia perché Jahvè li aveva fatti gioire dei loro nemici. | 27 Reversusque est omnis vir Iudae et Ierusalem et Iosaphat ante eos in Ierusalem cum laetitia magna, eo quod dedisset eis Dominus gaudium de inimicis suis; |
| 28 Essi vennero a Gerusalemme nel tempio di Jahvè, al suono delle arpe, delle cetre e delle trombe. | 28 ingressique sunt Ierusalem cum psalteriis et citharis et tubis in domum Domini. |
| 29 Frattanto il terrore di Dio assalì tutti i regni delle varie regioni, da quando seppero che Jahvè aveva combattuto contro i nemici di Israele. | 29 Irruit autem pavor Dei super universa regna terrarum, cum audissent quod pugnasset Dominus contra inimicos Israel. |
| 30 Così il regno di Joshafat ebbe riposo, poiché il suo Dio gli aveva concesso pace all’intorno. | 30 Quievitque regnum Iosaphat, et praebuit ei Deus eius pacem per circuitum.
|
| 31 Joshafat fu dunque re di Giuda; all’inizio del regno aveva trentacinque anni e regnò venticinque anni a Gerusalemme. Sua madre si chiamava Azuba figlia di Shilkhi. | 31 Regnavit igitur Iosaphat super Iudam. Et erat triginta quinque annorum, cum regnare coepisset; viginti autem et quinque annis regnavit in Ierusalem. Nomen matris eius Azuba filia Selachi. |
| 32 Camminò per la via di suo padre Asa né se ne allontanò; facendo ciò che è retto agli occhi di Jahvè. | 32 Et ambulavit in via patris sui Asa nec declinavit ab ea, faciens quod rectum erat coram Domino. |
| 33 Le alture tuttavia non scomparvero e il popolo non diresse ancora fermamente il cuore al Dio dei suoi padri. | 33 Verumtamen excelsa non ablata sunt; et adhuc populus non direxerat cor suum ad Deum patrum suorum.
|
| 34 Il resto degli atti di Joshafat, i primi e gli ultimi, sono cose scritte negli Atti di Jehu figlio di Khanani, che sono stati inseriti nel Libro dei Re di Israele. | 34 Reliqua autem gestorum Iosaphat, priorum et novissimorum, scripta sunt in verbis Iehu filii Hanani, quae digesta sunt in libros regum Israel.
|
| 35 Joshafat re di Giuda in seguito si unì con Okhozia re di Israele. Ora costui agiva da empio. | 35 Post haec iniit amicitias Iosaphat rex Iudae cum Ochozia rege Israel, cuius opera fuerunt impiissima, |
| 36 Egli si associò a lui per costruire navi che dovevano andare a Tarsis; così allestirono navi a Ezion-Gheber. | 36 et particeps fuit, ut facerent naves, quae irent in Tharsis, feceruntque classem in Asiongaber. |
| 37 Ma Eliezer figlio di Dodau, da Maresha, profetò contro Joshafat: «Poiché ti sei unito con Okhozia, Jahvè distruggerà: i tuoi lavori». Le navi ii sfracellarono e non poterono andare a Tarsis. | 37 Prophetavit autem Eliezer filius Dodiae de Maresa contra Iosaphat dicens: “ Quia habuisti foedus cum Ochozia, percussit Dominus opera tua ”. Contritaeque sunt naves nec potuerunt ire in Tharsis.
|