Jó 6
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Smith Van Dyke |
|---|---|
| 1 Respondens autem Job, dixit : | 1 فاجاب ايوب وقال |
| 2 Utinam appenderentur peccata mea quibus iram merui, et calamitas quam patior, in statera ! | 2 ليت كربي وزن ومصيبتي رفعت في الموازين جميعها. |
| 3 Quasi arena maris hæc gravior appareret ; unde et verba mea dolore sunt plena : | 3 لانها الآن اثقل من رمل البحر. من اجل ذلك لغا كلامي. |
| 4 quia sagittæ Domini in me sunt, quarum indignatio ebibit spiritum meum ; et terrores Domini militant contra me. | 4 لان سهام القدير فيّ وحمتها شاربة روحي. اهوال الله مصطفة ضدي. |
| 5 Numquid rugiet onager cum habuerit herbam ? aut mugiet bos cum ante præsepe plenum steterit ? | 5 هل ينهق الفراء على العشب او يخور الثور على علفه. |
| 6 aut poterit comedi insulsum, quod non est sale conditum ? aut potest aliquis gustare quod gustatum affert mortem ? | 6 هل يؤكل المسيخ بلا ملح او يوجد طعم في مرق البقلة. |
| 7 Quæ prius nolebat tangere anima mea, nunc, præ angustia, cibi mei sunt. | 7 ما عافت نفسي ان تمسّها هذه صارت مثل خبزي الكريه |
| 8 Quis det ut veniat petitio mea, et quod expecto tribuat mihi Deus ? | 8 يا ليت طلبتي تاتي ويعطيني الله رجائي. |
| 9 et qui cœpit, ipse me conterat ; solvat manum suam, et succidat me ? | 9 ان يرضى الله بان يسحقني ويطلق يده فيقطعني. |
| 10 Et hæc mihi sit consolatio, ut affligens me dolore, non parcat, nec contradicam sermonibus Sancti. | 10 فلا تزال تعزيتي وابتهاجي في عذاب لا يشفق اني لم اجحد كلام القدوس. |
| 11 Quæ est enim fortitudo mea, ut sustineam ? aut quis finis meus, ut patienter agam ? | 11 ما هي قوتي حتى انتظر وما هي نهايتي حتى اصبّر نفسي. |
| 12 Nec fortitudo lapidum fortitudo mea, nec caro mea ænea est. | 12 هل قوتي قوة الحجارة. هل لحمي نحاس. |
| 13 Ecce non est auxilium mihi in me, et necessarii quoque mei recesserunt a me. | 13 ألا انه ليست فيّ معونتي والمساعدة مطرودة عني |
| 14 Qui tollit ab amico suo misericordiam, timorem Domini derelinquit. | 14 حق المحزون معروف من صاحبه وان ترك خشية القدير. |
| 15 Fratres mei præterierunt me, sicut torrens qui raptim transit in convallibus. | 15 اما اخواني فقد غدروا مثل الغدير. مثل ساقية الوديان يعبرون. |
| 16 Qui timent pruinam, irruet super eos nix. | 16 التي هي عكرة من البرد ويختفي فيها الجليد. |
| 17 Tempore quo fuerint dissipati, peribunt ; et ut incaluerit, solventur de loco suo. | 17 اذا جرت انقطعت. اذا حميت جفت من مكانها. |
| 18 Involutæ sunt semitæ gressuum eorum ; ambulabunt in vacuum, et peribunt. | 18 يعرّج السّفر عن طريقهم يدخلون التيه فيهلكون. |
| 19 Considerate semitas Thema, itinera Saba, et expectate paulisper. | 19 نظرت قوافل تيماء. سيارة سبأ رجوها. |
| 20 Confusi sunt, quia speravi : venerunt quoque usque ad me, et pudore cooperti sunt. | 20 خزوا في ما كانوا مطمئنين. جاءوا اليها فخجلوا. |
| 21 Nunc venistis ; et modo videntes plagam meam, timetis. | 21 فالآن قد صرتم مثلها. رايتم ضربة ففزعتم. |
| 22 Numquid dixi : Afferte mihi, et de substantia vestra donate mihi ? | 22 هل قلت اعطوني شيئا او من مالكم ارشوا من اجلي. |
| 23 vel : Liberate me de manu hostis, et de manu robustorum eruite me ? | 23 او نجوني من يد الخصم او من يد العتاة افدوني. |
| 24 Docete me, et ego tacebo : et si quid forte ignoravi, instruite me. | 24 علموني فانا اسكت. وفهموني في اي شيء ضللت. |
| 25 Quare detraxistis sermonibus veritatis, cum e vobis nullus sit qui possit arguere me ? | 25 ما اشد الكلام المستقيم واما التوبيخ منكم فعلى ماذا يبرهن. |
| 26 Ad increpandum tantum eloquia concinnatis, et in ventum verba profertis. | 26 هل تحسبون ان توبخوا كلمات. وكلام اليائس للريح. |
| 27 Super pupillum irruitis, et subvertere nitimini amicum vestrum. | 27 بل تلقون على اليتيم وتحفرون حفرة لصاحبكم. |
| 28 Verumtamen quod cœpistis explete : præbete aurem, et videte an mentiar. | 28 والآن تفرسوا فيّ. فاني على وجوهكم لا اكذب. |
| 29 Respondete, obsecro, absque contentione ; et loquentes id quod justum est, judicate. | 29 ارجعوا. لا يكوننّ ظلم. ارجعوا ايضا. فيه حقي. |
| 30 Et non invenietis in lingua mea iniquitatem, nec in faucibus meis stultitia personabit. | 30 هل في لساني ظلم ام حنكي لا يميّز فسادا |