Isaiæ 58
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| NOVA VULGATA | Biblia Sagrada |
|---|---|
| 1 Clama fortiter, ne cesses; quasi tuba exalta vocem tuam et annuntia populo meo scelera eorum et domui Iacob peccata eorum. | 1 Grita a pleno pulmón, no te contengas; | alza la voz como una trompeta, | denuncia a mi pueblo sus delitos, | a la casa de Jacob sus pecados. |
| 2 Me etenim de die in diem quaerunt et scire vias meas volunt, quasi gens, quae iustitiam fecerit et iudicium Dei sui non dereliquerit. Rogant me iudicia iustitiae, appropinquare Deum volunt. | 2 Consultan mi oráculo a diario, | desean conocer mi voluntad. | Como si fuera un pueblo que practica la justicia | y no descuida el mandato de su Dios, | me piden sentencias justas, | quieren acercarse a Dios. |
| 3 “ Quare ieiunavimus, et non aspexisti, humiliavimus animam nostram, et nescisti? ”. Ecce, in die ieiunii vestri agitis negotia et omnes operarios vestros opprimitis. | 3 «¿Para qué ayunar, si no haces caso; | mortificarnos, si no te enteras?» | En realidad, el día de ayuno hacéis vuestros negocios | y apremiáis a vuestros servidores; |
| 4 Ecce, ad lites et contentiones ieiunatis et percutitis pugno impie. Nolite ieiunare sicut hodie, ut audiatur in excelso clamor vester. | 4 ayunáis para querellas y litigios, | y herís con furibundos puñetazos. | No ayunéis de este modo, | si queréis que se oiga vuestra voz en el cielo. |
| 5 Numquid tale est ieiunium, quod elegi, dies, quo homo affligit animam suam? Numquid contorquere quasi iuncum caput suum et saccum et cinerem sternere? Numquid istud vocabis ieiunium et diem acceptabilem Domino? | 5 ¿Es ese el ayuno que deseo | en el día de la penitencia: | inclinar la cabeza como un junco, | acostarse sobre saco y ceniza? | ¿A eso llamáis ayuno, | día agradable al Señor? |
| 6 Nonne hoc est ieiunium, quod elegi: dissolvere vincula iniqua, solvere funes iugi, dimittere eos, qui confracti sunt, liberos, et omne iugum dirumpere? | 6 Este es el ayuno que yo quiero: | soltar las cadenas injustas, | desatar las correas del yugo, | liberar a los oprimidos, | quebrar todos los yugos, |
| 7 Nonne frangere esurienti panem tuum, et egenos, vagos inducere in domum? Cum videris nudum, operi eum et carnem tuam ne despexeris. | 7 partir tu pan con el hambriento, | hospedar a los pobres sin techo, | cubrir a quien ves desnudo | y no desentenderte de los tuyos. |
| 8 Tunc erumpet quasi aurora lumen tuum, et sanatio tua citius orietur; et anteibit faciem tuam iustitia tua, et gloria Domini colliget te. | 8 Entonces surgirá tu luz como la aurora, | enseguida se curarán tus heridas, | ante ti marchará la justicia, | detrás de ti la gloria del Señor. |
| 9 Tunc invocabis, et Dominus exaudiet; clamabis, et dicet: “ Ecce adsum ”. Si abstuleris de medio tui iugum et desieris extendere digitum et loqui iniquitatem; | 9 Entonces clamarás al Señor y te responderá; | pedirás ayuda y te dirá: «Aquí estoy». | Cuando alejes de ti la opresión, | el dedo acusador y la calumnia, |
| 10 si effuderis esurienti animam tuam et animam afflictam satiaveris, orietur in tenebris lux tua, et caligo tua erit sicut meridies. | 10 cuando ofrezcas al hambriento de lo tuyo | y sacies al alma afligida, | brillará tu luz en las tinieblas, | tu oscuridad como el mediodía. |
| 11 Et te ducet Dominus semper, et satiabit in locis aridis animam tuam et ossa tua firmabit; et eris quasi hortus irriguus et sicut fons aquarum, cuius non deficient aquae. | 11 El Señor te guiará siempre, | hartará tu alma en tierra abrasada, | dará vigor a tus huesos. | Serás un huerto bien regado, | un manantial de aguas que no engañan. |
| 12 Et reaedificabit gens tua ruinas antiquas; fundamenta generationis et generationis suscitabis: et vocaberis restitutor ruinarum, instaurator viarum, ut habitentur. | 12 Tu gente reconstruirá las ruinas antiguas, | volverás a levantar los cimientos de otros tiempos; | te llamarán «reparador de brechas», | «restaurador de senderos», | para hacer habitable el país. |
| 13 Si averteris a sabbato pedem tuum, facere negotia tua in die sancto meo, et vocaveris sabbatum delicias et diem Domino sacrum gloriosum; et glorificaveris eum relinquens vias tuas et negotia tua et sermones tuos, | 13 Si detienes tus pasos el sábado, | para no hacer negocios en mi día santo, | y llamas al sábado «mi delicia» | y lo consagras a la gloria del Señor; | si lo honras, evitando viajes, | dejando de hacer tus negocios y de discutir tus asuntos, |
| 14 tunc delectaberis super Domino; et vehi te faciam super altitudines terrae et cibabo te hereditate Iacob patris tui. Os enim Domini locutum est. | 14 entonces encontrarás tu delicia en el Señor. | Te conduciré sobre las alturas del país | y gozarás del patrimonio de Jacob, tu padre. | Ha hablado la boca del Señor. |