Job 12

BIBLIA	Biblija Hrvatski
1 Job tomó la palabra y dijo:	1 Job progovori i reče:
2 En verdad, vosotros sois el pueblo, con vosotros la Sabiduría morirá.	2 »Uistinu, vi ste cvijet naroda, sa vama će izumrijeti mudrost.
3 Yo también sé pensar como vosotros, no os cedo en nada: ¿a quién se le ocultan esas cosas?	3 Al’ i ja znam k’o i vi misliti, ni u čemu od vas gori nisam: tko za stvari takve ne bi znao?
4 La irrisión de su amigo, eso soy yo, cuando grito hacia Dios para obtener repuesta. ¡Irrisión es el justo perfecto!	4 Prijateljima sam svojim ja na podsmijeh što zazivam Boga da mi odgovori! Na podsmijeh ja sam – pravednik neporočan!
5 «¡Al infortunio, el desprecio! - opinan los dichosos -; ¡un golpe más a quien vacila!»	5 Prezirat’ je nesretnika – sretni misle, udariti treba onog što posrće!
6 Mientras viven en paz las tiendas de los salteadores, en plena seguridad los que irritan a Dios, los que meten a Dios en su puño!	6 Dotle su na miru šatori pljačkaša, izazivači Boga žive bezbrižno kao da Boga u šaci svojoj drže!
7 Pero interroga a las bestias, que te instruyan, a las aves del cielo, que te informen.	7 Ali pitaj zvijeri, i poučit će te; ptice nebeske pitaj, i razjasnit će ti.
8 Te instruirán los reptiles de la tierra, te enseñarán los peces del mar.	8 Gušteri zemlje to će ti protumačit’, ribe u moru ispripovjedit će ti.
9 Pues entre todos ellos, ¿quién ignora que la mano de Dios ha hecho esto?	9 Od stvorenja sviju, koje ne bi znalo da je sve to Božja ruka učinila?!
10 El, que tiene en su mano el alma de todo ser viviente y el soplo de toda carne de hombre.	10 U ruci mu leži život svakog bića i dah životvorni svakog ljudskog tijela.
11 ¿No es el oído el que aprecia los discursos, como el paladar saborea los manjares?	11 Zar uhom mi ne sudimo besjedu k’o što kušamo nepcem okus jela?
12 ¿No está entre los ancianos el saber, en los muchos años la inteligencia?	12 Sjedine mudrost donose čovjeku, a s vijekom dugim umnost mu dolazi.
13 Pero con él sabiduría y poder, de él la inteligencia y el consejo.	13 Ali u Njemu mudrost je i snaga, u Njemu savjet je i sva razumnost.
14 Si él destruye, no se puede edificar; si a alguno encierra, no se puede abrir.	14 Što razgradi, sagradit neće nitko, kog zatvori, nitko ne oslobađa.
15 Si retiene las aguas, sobreviene sequía, si las suelta, avasallan la tierra.	15 Ustavi li vodu, suša nastaje; pusti li je, svu zemlju ispremetne.
16 Con él la fuerza y la agudeza; suyos son seducido y seductor.	16 Jer u njemu je snaga i sva mudrost, njegov je prevareni i varalica.
17 A los consejeros hace él andar descalzos, y entontece a los jueces.	17 On savjetnike lišava razbora, suce pametne udara bezumljem.
18 Desata la banda de los reyes y les pasa una soga por los lomos.	18 On otpasuje pojas kraljevima i užetom im vezuje bokove.
19 Hace andar descalzos a los sacerdotes y derriba a los que están más firmes.	19 On bosonoge tjera svećenike i mogućnike sa vlasti obara.
20 Quita el habla a los más hábiles y a los ancianos arrebata el juicio.	20 On diže riječ iz usta rječitima i starcima pravo rasuđivanje.
21 Sobre los nobles vierte el menosprecio y suelta la correa de los fuertes.	21 On sasiplje prezir po plemićima i junacima bedra raspasuje.
22 Revela la profundidad de las tinieblas, y saca a la luz la sombra.	22 On dubinama razotkriva tmine i sjenu smrtnu na svjetlo izvodi.
23 Levanta a las naciones y luego las destruye, ensancha a los pueblos y luego los suprime.	23 On diže narod pa ga uništava, umnoži ga a potom iskorijeni.
24 Quita el ánimo a los jefes del país, los hace vagar por desierto sin camino;	24 On zaluđuje vladare narodâ te po bespuću lutaju pustinjskom
25 y andan a tientas en tinieblas, sin luz, se tambalean como un ebrio.	25 i pipaju u tmini bez svjetlosti glavinjajući poput pijanaca.