Genesis 25
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Nova Vulgata | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Abraham vero aliam duxit uxorem nomine Ceturam, | 1 Abramo prese un’altra moglie che si chiamava Ketura. |
| 2 quae peperit ei Zamran et Iecsan et Madan et Madian et Iesboc et Sue. | 2 Essa gli partorì Zimran, Jokshan, Medan, Madian, Jishbok e Shuakh. |
| 3 Iecsan quoque genuit Saba et Dedan. Filii Dedan fuerunt Assurim et Latusim et Loommim. | 3 Jokshan generò Saba e Dedan; i figli di Dedan furono gli Asshurim, i Letushim e i Leummim; |
| 4 At vero ex Madian ortus est Epha et Opher et Henoch et Abida et Eldaa. Omnes hi filii Ceturae. | 4 figli di Madian: Efa, Efer, Henoch, Abida ed Eldaa. Tutti questi sono i figli di Ketura. |
| 5 Deditque Abraham cuncta, quae possederat, Isaac; | 5 Abramo diede tutti i suoi beni a Isacco. |
| 6 filiis autem concubinarum suarum largitus est munera et separavit eos ab Isaac filio suo, dum adhuc ipse viveret, ad plagam orientalem. | 6 Quanto invece ai figli delle concubine che Abramo aveva avuto, Abramo diede loro dei doni, poi, mentre ancora era in vita, li mandò lontano da Isacco suo figlio verso oriente, nella terra d’oriente. |
| 7 Fuerunt autem dies vitae Abrahae centum septuaginta quinque anni. | 7 Questa è la durata degli anni della vita di Abramo: centosettantacinque anni. |
| 8 Et deficiens mortuus est Abraham in senectute bona provectaeque aetatis et plenus dierum congregatusque est ad populum suum. | 8 Poi Abramo spirò e morì dopo una felice vecchiaia, vecchio e sazio di giorni: fu riunito ai suoi antenati |
| 9 Et sepelierunt eum Isaac et Ismael filii sui in spelunca Machpela, quae sita est in agro Ephron filii Seor Hetthaei e regione Mambre, | 9 e fu sepolto dai suoi figli, Isacco e Ismaele, nella caverna di Machpela, nel campo di Efron figlio di Zokhar, l’Hittita, di fronte a Mambre. |
| 10 quem emerat a filiis Heth. Ibi sepultus est ipse et Sara uxor eius. | 10 È appunto il campo che Abramo aveva comperato dagli Hittiti: là furono sepolti Abramo e Sara sua moglie. |
| 11 Et post obitum illius benedixit Deus Isaac filio eius, qui habitabat iuxta puteum Lahairoi. | 11 E, dopo la morte di Abramo, Dio benedisse Isacco suo figlio; Isacco: abitò presso il pozzo di Lakhai-Roi. |
| 12 Hae sunt generationes Ismael filii Abrahae, quem peperit ei Agar Aegyptia famula Sarae. | 12 Questa è la discendenza di Ismaele figlio di Abramo, che Hagar l’Egiziana, schiava di Sara, aveva quarto ad Abramo. |
| 13 Et haec nomina filiorum Ismael in vocabulis et generationibus suis: primogenitus Ismaelis Nabaioth, dein Cedar et Adbeel et Mabsam, | 13 Questi sono i nomi dei figli di Ismaele, con i loro nomi in ordine di generazione: il primogenito di Ismaele è Nebaiot, poi Kedar, Adbeel, Mibsam, |
| 14 Masma quoque et Duma et Massa, | 14 Mishma, Duma, Massa; |
| 15 Hadad et Thema, Iethur et Naphis et Cedma. | 15 Hadar, Tema, Jetur, Nafish e Kedma. |
| 16 Isti sunt filii Ismaelis, et haec nomina eorum per vicos et mansiones eorum: duodecim principes tribuum suarum. | 16 Questi sono i figli di Ismaele e questi sono i loro nomi e quelli dei loro attendamenti e accampamenti. Sono i dodici principi delle relative tribù. |
| 17 Et facti sunt anni vitae Ismaelis centum triginta septem; deficiens mortuus est et appositus ad populum suum. | 17 Questi sono gli anni di vita di Ismaele: centotrentasette anni; poi spirò e morì e fu riunito ai suoi antenati. |
| 18 Habitaverunt autem ab Hevila usque Sur, quae respicit Aegyptum introeuntibus Assyriam. In faciem cunctorum fratrum suorum obiit. | 18 Egli abitò da Havila fino a Shur che è lungo il confine d’Egitto, fin verso l’Assiria: egli si era stabilito di fronte a tutti i suoi fratelli. |
| 19 Hae sunt generationes Isaac filii Abraham: Abraham genuit Isaac; | 19 Questa è la storia della discendenza di Isacco, figlio di Abramo. Abramo aveva generato Isacco. |
| 20 qui, cum quadraginta esset annorum, duxit uxorem Rebeccam filiam Bathuelis Aramaei de Paddanaram, sororem Laban Aramaei. | 20 Isacco aveva quarant’anni quando sposò Rebecca, figlia di Batuel l’Arameo da Paddan-Aram, e sorella di Labano l’Arameo. |
| 21 Deprecatusque est Isaac Dominum pro uxore sua, eo quod esset sterilis. Qui exaudivit eum et dedit conceptum Rebeccae. | 21 Poi Isacco supplicò Jahvè per sua moglie, perché essa era sterile; Jahvè lo esaudì e Rebecca sua moglie restò incinta. |
| 22 Sed collidebantur in utero eius parvuli. Quae ait: “Si sic est, cur mihi?”. Perrexitque, ut consuleret Dominum. | 22 Ma i figli si urtavano dentro di lei, onde essa disse: «Se è così, perché vivere?» Andò a consultare Jahvè |
| 23 Qui respondens ait: “Duae gentes sunt in utero tuo, et duo populi ex ventre tuo dividentur; populusque populum superabit, et maior serviet minori”. | 23 e Jahvè le disse: «Due nazioni sono nel tuo grembo e due genti si dirameranno dalle tue viscere; una gente sarà più forte dell’altra e il maggiore servirà il minore». |
| 24 Iam tempus pariendi venerat, et ecce gemini in utero eius. | 24 Quando poi si compì per lei il tempo in cui doveva partorire, ecco: due gemelli le stavano nel grembo. |
| 25 Qui primus egressus est rufus erat et totus quasi pallium pilosum; vocatumque est nomen eius Esau. Postea frater eius egrediens plantam Esau tenebat manu, et idcirco appellatum est nomen eius Iacob. | 25 Uscì il primo, rossiccio e tutto peloso come un mantello, e fu chiamato Esaù. |
| 26 Sexagenarius erat Isaac, quando nati sunt parvuli. | 26 Subito dopo, uscì suo fratello nell’atto di tenere con la mano il calcagno di Esaù e fu chiamato Giacobbe. Ora Isacco aveva sessant’anni alla loro nascita. |
| 27 Quibus adultis, factus est Esau vir gnarus venandi et homo agrestis; Iacob autem vir compositus et habitans in tabernaculis. | 27 I fanciulli crebbero ed Esaù divenne un cacciatore, un uomo della campagna, mentre Giacobbe era un uomo, tranquillo che abitava sotto le tende. |
| 28 Isaac amabat Esau, eo quod de venationibus illius libenter vesceretur; et Rebecca diligebat Iacob. | 28 Isacco prese ad amare. Esaù perché la cacciagione era di suo gusto, mentre Rebecca amava Giacobbe. |
| 29 Coxit autem Iacob pulmentum; ad quem, cum venisset Esau de agro lassus, | 29 Una volta Giacobbe aveva cotto una minestra di lenticchie; arrivò Esaù dalla campagna ed era spossato. |
| 30 ait: “Da mihi de coctione hac rufa, quia oppido lassus sum”. Quam ob causam vocatum est nomen eius Edom (id est Rufus). | 30 Disse allora Esaù a Giacobbe: «Fammi trangugiare un po’ di questa pietanza rossa perché sono spossato». Perciò fu chiamato Edom. |
| 31 Cui dixit Iacob: “Vende mihi prius primogenita tua”. | 31 Giacobbe disse: «Prima, vendimi la tua primogenitura». |
| 32 Ille respondit: “En morior; quid mihi proderunt primogenita?”. | 32 Rispose Esaù: «Eccomi sul punto di morire; a che cosa mi serve la primogenitura?» |
| 33 Ait Iacob: “Iura ergo mihi”. Iuravit et vendidit primogenita. | 33 Giacobbe allora disse: «Giuramelo subito». Quegli glielo giurò e vendette la primogenitura a Giacobbe. |
| 34 Et sic, accepto pane et lentis edulio, comedit et bibit; surrexit et abiit parvipendens quod primogenita vendidisset. | 34 Giacobbe allora diede pane e minestra di lenticchie a Esaù che mangiò e bevve, poi si alzò e se ne andò. Così Esaù disprezzò la primogenitura. |