Proverbia 14
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Septuaginta - Nestle-Aland |
|---|---|
| 1 Sapiens mulier ædificat domum suam ; insipiens exstructam quoque manibus destruet. | 1 σοφαι γυναικες ωκοδομησαν οικους η δε αφρων κατεσκαψεν ταις χερσιν αυτης |
| 2 Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo qui infami graditur via. | 2 ο πορευομενος ορθως φοβειται τον κυριον ο δε σκολιαζων ταις οδοις αυτου ατιμασθησεται |
| 3 In ore stulti virga superbiæ ; labia autem sapientium custodiunt eos. | 3 εκ στοματος αφρονων βακτηρια υβρεως χειλη δε σοφων φυλασσει αυτους |
| 4 Ubi non sunt boves, præsepe vacuum est ; ubi autem plurimæ segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis. | 4 ου μη εισιν βοες φατναι καθαραι ου δε πολλα γενηματα φανερα βοος ισχυς |
| 5 Testis fidelis non mentitur ; profert autem mendacium dolosus testis. | 5 μαρτυς πιστος ου ψευδεται εκκαιει δε ψευδη μαρτυς αδικος |
| 6 Quærit derisor sapientiam, et non invenit ; doctrina prudentium facilis. | 6 ζητησεις σοφιαν παρα κακοις και ουχ ευρησεις αισθησις δε παρα φρονιμοις ευχερης |
| 7 Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiæ. | 7 παντα εναντια ανδρι αφρονι οπλα δε αισθησεως χειλη σοφα |
| 8 Sapientia callidi est intelligere viam suam, et imprudentia stultorum errans. | 8 σοφια πανουργων επιγνωσεται τας οδους αυτων ανοια δε αφρονων εν πλανη |
| 9 Stultus illudet peccatum, et inter justos morabitur gratia. | 9 οικιαι παρανομων οφειλησουσιν καθαρισμον οικιαι δε δικαιων δεκται |
| 10 Cor quod novit amaritudinem animæ suæ, in gaudio ejus non miscebitur extraneus. | 10 καρδια ανδρος αισθητικη λυπηρα ψυχη αυτου οταν δε ευφραινηται ουκ επιμειγνυται υβρει |
| 11 Domus impiorum delebitur : tabernacula vero justorum germinabunt. | 11 οικιαι ασεβων αφανισθησονται σκηναι δε κατορθουντων στησονται |
| 12 Est via quæ videtur homini justa, novissima autem ejus deducunt ad mortem. | 12 εστιν οδος η δοκει ορθη ειναι παρα ανθρωποις τα δε τελευταια αυτης ερχεται εις πυθμενα αδου |
| 13 Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat. | 13 εν ευφροσυναις ου προσμειγνυται λυπη τελευταια δε χαρα εις πενθος ερχεται |
| 14 Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus. | 14 των εαυτου οδων πλησθησεται θρασυκαρδιος απο δε των διανοηματων αυτου ανηρ αγαθος |
| 15 Innocens credit omni verbo ; astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni ; servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via ejus. | 15 ακακος πιστευει παντι λογω πανουργος δε ερχεται εις μετανοιαν |
| 16 Sapiens timet, et declinat a malo ; stultus transilit, et confidit. | 16 σοφος φοβηθεις εξεκλινεν απο κακου ο δε αφρων εαυτω πεποιθως μειγνυται ανομω |
| 17 Impatiens operabitur stultitiam, et vir versutus odiosus est. | 17 οξυθυμος πρασσει μετα αβουλιας ανηρ δε φρονιμος πολλα υποφερει |
| 18 Possidebunt parvuli stultitiam, et exspectabunt astuti scientiam. | 18 μεριουνται αφρονες κακιαν οι δε πανουργοι κρατησουσιν αισθησεως |
| 19 Jacebunt mali ante bonos, et impii ante portas justorum. | 19 ολισθησουσιν κακοι εναντι αγαθων και ασεβεις θεραπευσουσιν θυρας δικαιων |
| 20 Etiam proximo suo pauper odiosus erit : amici vero divitum multi. | 20 φιλοι μισησουσιν φιλους πτωχους φιλοι δε πλουσιων πολλοι |
| 21 Qui despicit proximum suum peccat ; qui autem miseretur pauperis beatus erit. Qui credit in Domino misericordiam diligit. | 21 ο ατιμαζων πενητας αμαρτανει ελεων δε πτωχους μακαριστος |
| 22 Errant qui operantur malum ; misericordia et veritas præparant bona. | 22 πλανωμενοι τεκταινουσι κακα ελεον δε και αληθειαν τεκταινουσιν αγαθοι ουκ επιστανται ελεον και πιστιν τεκτονες κακων ελεημοσυναι δε και πιστεις παρα τεκτοσιν αγαθοις |
| 23 In omni opere erit abundantia ; ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas. | 23 εν παντι μεριμνωντι ενεστιν περισσον ο δε ηδυς και αναλγητος εν ενδεια εσται |
| 24 Corona sapientium divitiæ eorum ; fatuitas stultorum imprudentia. | 24 στεφανος σοφων πανουργος η δε διατριβη αφρονων κακη |
| 25 Liberat animas testis fidelis, et profert mendacia versipellis. | 25 ρυσεται εκ κακων ψυχην μαρτυς πιστος εκκαιει δε ψευδη δολιος |
| 26 In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis ejus erit spes. | 26 εν φοβω κυριου ελπις ισχυος τοις δε τεκνοις αυτου καταλειπει ερεισμα |
| 27 Timor Domini fons vitæ, ut declinent a ruina mortis. | 27 προσταγμα κυριου πηγη ζωης ποιει δε εκκλινειν εκ παγιδος θανατου |
| 28 In multitudine populi dignitas regis, et in paucitate plebis ignominia principis. | 28 εν πολλω εθνει δοξα βασιλεως εν δε εκλειψει λαου συντριβη δυναστου |
| 29 Qui patiens est multa gubernatur prudentia ; qui autem impatiens est exaltat stultitiam suam. | 29 μακροθυμος ανηρ πολυς εν φρονησει ο δε ολιγοψυχος ισχυρως αφρων |
| 30 Vita carnium sanitas cordis ; putredo ossium invidia. | 30 πραυθυμος ανηρ καρδιας ιατρος σης δε οστεων καρδια αισθητικη |
| 31 Qui calumniatur egentem exprobrat factori ejus ; honorat autem eum qui miseretur pauperis. | 31 ο συκοφαντων πενητα παροξυνει τον ποιησαντα αυτον ο δε τιμων αυτον ελεα πτωχον |
| 32 In malitia sua expelletur impius : sperat autem justus in morte sua. | 32 εν κακια αυτου απωσθησεται ασεβης ο δε πεποιθως τη εαυτου οσιοτητι δικαιος |
| 33 In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet. | 33 εν καρδια αγαθη ανδρος σοφια εν δε καρδια αφρονων ου διαγινωσκεται |
| 34 Justitia elevat gentem ; miseros autem facit populos peccatum. | 34 δικαιοσυνη υψοι εθνος ελασσονουσι δε φυλας αμαρτιαι |
| 35 Acceptus est regi minister intelligens ; iracundiam ejus inutilis sustinebit. | 35 δεκτος βασιλει υπηρετης νοημων τη δε εαυτου ευστροφια αφαιρειται ατιμιαν |