Jó 32
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Biblia Maria |
|---|---|
| 1 Omiserunt autem tres viri isti respondere Job, eo quod justus sibi videretur. | 1 Como Jó persistisse em conside-rar-se como um justo, estes três homens desistiram de lhe responder. |
| 2 Et iratus indignatusque est Eliu filius Barachel Buzites, de cognatione Ram : iratus est autem adversum Job, eo quod justum se esse diceret coram Deo. | 2 Então, se inflamou a cólera de Eliú, filho de Baraquel, de Buz, da família de Ram. Sua cólera inflamou-se contra Jó, por este pretender justificar-se perante Deus. |
| 3 Porro adversum amicos ejus indignatus est, eo quod non invenissent responsionem rationabilem, sed tantummodo condemnassent Job. | 3 Inflamou-se também contra seus três amigos, por não terem achado resposta conveniente, dando assim culpa a Deus. |
| 4 Igitur Eliu expectavit Job loquentem, eo quod seniores essent qui loquebantur. | 4 Como fossem mais velhos do que ele, Eliú esperou enquanto falavam com Jó. |
| 5 Cum autem vidisset quod tres respondere non potuissent, iratus est vehementer. | 5 Mas, quando viu que não tinham mais nada para responder, encolerizou-se. |
| 6 Respondensque Eliu filius Barachel Buzites, dixit : Junior sum tempore, vos autem antiquiores : idcirco, demisso capite, veritus sum vobis indicare meam sententiam. | 6 Então Eliú, filho de Baraquel, de Buz, tomou a palavra nestes termos: “Sou jovem em anos, e vós sois anciãos, por isso minha timidez me impediu de manifestar-vos o meu saber. |
| 7 Sperabam enim quod ætas prolixior loqueretur, et annorum multitudo doceret sapientiam. | 7 Dizia comigo: ‘A idade vai falar, os muitos anos farão conhecer a sabedoria’. |
| 8 Sed, ut video, spiritus est in hominibus, et inspiratio Omnipotentis dat intelligentiam. | 8 Mas é o espírito de Deus no homem, e um sopro do Todo-poderoso que dá a inteligência. |
| 9 Non sunt longævi sapientes, nec senes intelligunt judicium. | 9 Não são os mais velhos que são sábios, nem os anciãos que discernem o que é justo. |
| 10 Ideo dicam : Audite me : ostendam vobis etiam ego meam sapientiam. | 10 Por isso, é que digo: ‘Escutai-me, vou mostrar-vos o que sei’. |
| 11 Expectavi enim sermones vestros ; audivi prudentiam vestram, donec disceptaremini sermonibus ; | 11 Esperei enquanto faláveis, prestei atenção em vossos raciocínios. Enquanto discutíeis, |
| 12 et donec putabam vos aliquid dicere, considerabam : sed, ut video, non est qui possit arguere Job, et respondere ex vobis sermonibus ejus. | 12 segui-vos atentamente. Mas ninguém refutou a Jó, nem respondeu aos seus argumentos. |
| 13 Ne forte dicatis : Invenimus sapientiam : Deus projecit eum, non homo. | 13 E não digais: ‘Encontramos a sabedoria; foi Deus e não um homem quem nos instrui’. |
| 14 Nihil locutus est mihi : et ego non secundum sermones vestros respondebo illi. | 14 Não foi a mim que dirigiu seus discursos, mas encontrarei outras respostas diferentes das vossas. |
| 15 Extimuerunt, nec responderunt ultra, abstuleruntque a se eloquia. | 15 Ei-los calados, já não dizem mais nada; faltam-lhes as palavras. |
| 16 Quoniam igitur expectavi, et non sunt locuti : steterunt, nec ultra responderunt : | 16 Esperei que se calassem e cessassem de responder. |
| 17 respondebo et ego partem meam, et ostendam scientiam meam. | 17 É a minha vez de responder e vou também mostrar o que sei. |
| 18 Plenus sum enim sermonibus, et coarctat me spiritus uteri mei. | 18 Pois estou cheio de palavras, o espírito que está em meu peito me oprime. |
| 19 En venter meus quasi mustum absque spiraculo, quod lagunculas novas disrumpit. | 19 Meu peito é como vinho arrolhado, como um barril pronto para estourar. |
| 20 Loquar, et respirabo paululum : aperiam labia mea, et respondebo. | 20 Tenho de falar, isso me aliviará. Abrirei meus lábios para responder. |
| 21 Non accipiam personam viri, et Deum homini non æquabo. | 21 Não farei acepção de ninguém, nem adularei este ou aquele. |
| 22 Nescio enim quamdiu subsistam, et si post modicum tollat me factor meus. | 22 Pois não sei bajular, do contrário, meu Criador logo me levaria. |