| 1 Detti di Lemuel, re di Massa, che sua madre gli ha insegnato. | 1 κρεισσων ανηρ ελεγχων ανδρος σκληροτραχηλου εξαπινης γαρ φλεγομενου αυτου ουκ εστιν ιασις |
| 2 E che, figlio mio? E che, figlio delle mie viscere? E che, figlio dei miei voti? | 2 εγκωμιαζομενων δικαιων ευφρανθησονται λαοι αρχοντων δε ασεβων στενουσιν ανδρες |
| 3 Non gettare il tuo vigore alle donne né i tuoi costumi alle corruttrici dei re. | 3 ανδρος φιλουντος σοφιαν ευφραινεται πατηρ αυτου ος δε ποιμαινει πορνας απολει πλουτον |
| 4 Non si addice ai re, o Lemuel, non si addice ai re bere vino né ai governanti la bevanda inebriante. | 4 βασιλευς δικαιος ανιστησιν χωραν ανηρ δε παρανομος κατασκαπτει |
| 5 Se no, bevendo, dimentica le leggi e tradisce il diritto di tutti i figli della miseria. | 5 ος παρασκευαζεται επι προσωπον του εαυτου φιλου δικτυον περιβαλλει αυτο τοις εαυτου ποσιν |
| 6 Date bevanda inebriante al misero e il vino all’afflitto: | 6 αμαρτανοντι ανδρι μεγαλη παγις δικαιος δε εν χαρα και εν ευφροσυνη εσται |
| 7 berrà e dimenticherà la miseria né ricorderà più gli affanni. | 7 επισταται δικαιος κρινειν πενιχροις ο δε ασεβης ου συνησει γνωσιν και πτωχω ουχ υπαρχει νους επιγνωμων |
| 8 Apri la bocca in favore del muto, a difesa d’ogni derelitto; | 8 ανδρες λοιμοι εξεκαυσαν πολιν σοφοι δε απεστρεψαν οργην |
| 9 apri la tua bocca, giudica con giustizia, da ragione al misero e al povero. | 9 ανηρ σοφος κρινει εθνη ανηρ δε φαυλος οργιζομενος καταγελαται και ου καταπτησσει |
| 10 Una brava donna chi sa trovarla? Il suo pregio sorpassa quello delle perle. | 10 ανδρες αιματων μετοχοι μισησουσιν οσιον οι δε ευθεις εκζητησουσιν ψυχην αυτου |
| 11 Il cuore del marito confida in lei e non manca mai roba. | 11 ολον τον θυμον αυτου εκφερει αφρων σοφος δε ταμιευεται κατα μερος |
| 12 Gli dà piacere e non disgusto, mai, tutti i giorni della sua vita. | 12 βασιλεως υπακουοντος λογον αδικον παντες οι υπ' αυτον παρανομοι |
| 13 Si procura lana e lino : e lavora alacremente con le sue mani. | 13 δανιστου και χρεοφειλετου αλληλοις συνελθοντων επισκοπην ποιειται αμφοτερων ο κυριος |
| 14 Essa è simile alla nave dei mercanti: fa venire il suo vitto fino da lontano. | 14 βασιλεως εν αληθεια κρινοντος πτωχους ο θρονος αυτου εις μαρτυριον κατασταθησεται |
| 15 Si alza quando è ancora notte, distribuisce il cibo alla sua casa | e il lavoro alle giovani. | 15 πληγαι και ελεγχοι διδοασιν σοφιαν παις δε πλανωμενος αισχυνει γονεις αυτου |
| 16 Adocchiato un podere lo compera; con il guadagno delle sue mani pianta una vigna. | 16 πολλων οντων ασεβων πολλαι γινονται αμαρτιαι οι δε δικαιοι εκεινων πιπτοντων καταφοβοι γινονται |
| 17 Si cinge i fianchi di energia e fortifica le sue braccia. | 17 παιδευε υιον σου και αναπαυσει σε και δωσει κοσμον τη ψυχη σου |
| 18 Vede con gioia che il suo lavoro rende bene; neppure di notte si spegne la sua fiaccola. | 18 ου μη υπαρξη εξηγητης εθνει παρανομω ο δε φυλασσων τον νομον μακαριστος |
| 19 Mette mano alla conocchia, le sue dita fanno prillare il fuso. | 19 λογοις ου παιδευθησεται οικετης σκληρος εαν γαρ και νοηση αλλ' ουχ υπακουσεται |
| 20 Stende la mano al misero, allunga le palme verso il povero. | 20 εαν ιδης ανδρα ταχυν εν λογοις γινωσκε οτι ελπιδα εχει μαλλον αφρων αυτου |
| 21 Non teme la neve per la sua casa, perché tutti in casa hanno vestito doppio. | 21 ος κατασπαταλα εκ παιδος οικετης εσται εσχατον δε οδυνηθησεται εφ' εαυτω |
| 22 Si fa cuscini morbidi, ha vesti di bisso e di porpora. | 22 ανηρ θυμωδης ορυσσει νεικος ανηρ δε οργιλος εξωρυξεν αμαρτιας |
| 23 Suo marito è noto alle porte, quando siede con gli anziani del paese. | 23 υβρις ανδρα ταπεινοι τους δε ταπεινοφρονας ερειδει δοξη κυριος |
| 24 Lavora tela fine e la vende; e dà cinture al Cananeo. | 24 ος μεριζεται κλεπτη μισει την εαυτου ψυχην εαν δε ορκου προτεθεντος ακουσαντες μη αναγγειλωσιν |
| 25 Forza e dignità sono la sua veste; ridente va incontro all’avvenire, | 25 φοβηθεντες και αισχυνθεντες ανθρωπους υπεσκελισθησαν ο δε πεποιθως επι κυριον ευφρανθησεται ασεβεια ανδρι διδωσιν σφαλμα ος δε πεποιθεν επι τω δεσποτη σωθησεται |
| 26 Apre la bocca con saggezza; per la sua lingua la dolcezza è legge. | 26 πολλοι θεραπευουσιν προσωπα ηγουμενων παρα δε κυριου γινεται το δικαιον ανδρι |
| 27 Sorveglia l’andamento della casa e non mangia pane di ozio. | 27 βδελυγμα δικαιοις ανηρ αδικος βδελυγμα δε ανομω κατευθυνουσα οδος |
| 28 Sorgono i suoi figli e la dicono beata; e anche suo marito la loda: | |
| 29 «Molte figlie hanno fatto prodezze, ma tu le hai superate tutte». | |
| 30 La grazia è fallace, la bellezza è un soffio; ma la donna che teme Jahvè, essa è da lodare. | |
| 31 Datele i frutti del suo lavoro e la celebrino alle porte le sue opere. | |