| 1 Allora Salomone convocò tutti gli anziani di Israele, tutti i capitribù e i principi delle casate dei figli di Israele perché, venuti a Gerusalemme dal re Salomone, facessero salire l’arca dell’alleanza di Jahvè dalla città di David, cioè da Sion. | 1 και εγενετο εν τω συντελεσαι σαλωμων του οικοδομησαι τον οικον κυριου και τον οικον εαυτου μετα εικοσι ετη τοτε εξεκκλησιασεν ο βασιλευς σαλωμων παντας τους πρεσβυτερους ισραηλ εν σιων του ανενεγκειν την κιβωτον διαθηκης κυριου εκ πολεως δαυιδ αυτη εστιν σιων |
| 2 Quindi tutti gli uomini di Israele si radunarono presso il re Salomone per la festa della luna di Etanim, che è il settimo mese. | 2 εν μηνι αθανιν |
| 3 Venuti dunque tutti gli anziani di Israele, i sacerdoti presero l’arca | 3 και ηραν οι ιερεις την κιβωτον |
| 4 e trasportarono l’arca di Jahvè, la Tenda del convegno e tutte le suppellettili del santuario, che erano nella Tenda. Le trasportarono i sacerdoti e i Leviti. | 4 και το σκηνωμα του μαρτυριου και παντα τα σκευη τα αγια τα εν τω σκηνωματι του μαρτυριου |
| 5 Il re Salomone e tutta la comunità di Israele, che era convenuta presso di lui, davanti all’arca, immolavano bestiame minuto e grosso, innumerevole e inestimabile per la quantità. | 5 και ο βασιλευς και πας ισραηλ εμπροσθεν της κιβωτου θυοντες προβατα και βοας αναριθμητα |
| 6 I sacerdoti portarono l’arca dell’alleanza di Jahvè al suo posto, nella cella del tempio, cioè nel Santo dei Santi, sotto le ali dei Cherubini. | 6 και εισφερουσιν οι ιερεις την κιβωτον εις τον τοπον αυτης εις το δαβιρ του οικου εις τα αγια των αγιων υπο τας πτερυγας των χερουβιν |
| 7 I Cherubini infatti stendevano le ali sul luogo dell’arca e ricoprivano dall’alto l’arca con le stanghe. | 7 οτι τα χερουβιν διαπεπετασμενα ταις πτερυξιν επι τον τοπον της κιβωτου και περιεκαλυπτον τα χερουβιν επι την κιβωτον και επι τα αγια αυτης επανωθεν |
| 8 Queste erano così lunghe che le loro estremità erano visibili dall’aula, di fronte alla cella; non si potevano però vedere di fuori. Sono rimaste là fino a oggi. | 8 και υπερειχον τα ηγιασμενα και ενεβλεποντο αι κεφαλαι των ηγιασμενων εκ των αγιων εις προσωπον του δαβιρ και ουκ ωπτανοντο εξω |
| 9 Nell’arca non c’era nulla, tranne le due tavole di pietra, che Mosè vi aveva posto sull’Horeb, cioè le tavole dell’alleanza, che Jahvè aveva stabilito con i figli di Israele, quando uscirono dalla terra d’Egitto. | 9 ουκ ην εν τη κιβωτω πλην δυο πλακες λιθιναι πλακες της διαθηκης ας εθηκεν εκει μωυσης εν χωρηβ α διεθετο κυριος μετα των υιων ισραηλ εν τω εκπορευεσθαι αυτους εκ γης αιγυπτου |
| 10 Allora, mentre i sacerdoti uscivano dall’aula, ecco la nuvola riempire il tempio di Jahvè, | 10 και εγενετο ως εξηλθον οι ιερεις εκ του αγιου και η νεφελη επλησεν τον οικον |
| 11 così che i sacerdoti non poterono rimanervi a compiere il loro ministero per la presenza della nuvola, poiché la gloria di Jahvè aveva riempito il tempio. | 11 και ουκ ηδυναντο οι ιερεις στηναι λειτουργειν απο προσωπου της νεφελης οτι επλησεν δοξα κυριου τον οικον |
| 12 Allora Salomone parlò: «Jahvè ha fatto splendere il sole nel cielo, ma ha voluto abitare nella densa nube; | 12 - |
| 13 perciò io ti ho edificato un’eccelsa dimora, un luogo per la tua residenza perpetua. ° Come sta scritto nel libro del Giusto!» | 13 - |
| 14 Poi il re si voltò, benedisse tutta l’assemblea di Israele, mentre questa stava in piedi, | 14 και απεστρεψεν ο βασιλευς το προσωπον αυτου και ευλογησεν ο βασιλευς παντα ισραηλ και πασα εκκλησια ισραηλ ειστηκει |
| 15 e cominciò: «Benedetto è Jahvè Dio di Israele, il quale ha parlato con la bocca a David mio padre e ha compiuto con la mano quanto ha detto: | 15 και ειπεν ευλογητος κυριος ο θεος ισραηλ σημερον ος ελαλησεν εν τω στοματι αυτου περι δαυιδ του πατρος μου και εν ταις χερσιν αυτου επληρωσεν λεγων |
| 16 “Dal giorno in cui feci uscire il mio popolo Israele dall’Egitto, non ho scelto nessuna città fra tutte le tribù di Israele per edificare un tempio, dove risieda il mio nome; ho scelto però Gerusalemme, perché vi dimori il mio nome e ho scelto David, perché fosse capo del mio popolo Israele”. | 16 αφ' ης ημερας εξηγαγον τον λαον μου τον ισραηλ εξ αιγυπτου ουκ εξελεξαμην εν πολει εν ενι σκηπτρω ισραηλ του οικοδομησαι οικον του ειναι το ονομα μου εκει και εξελεξαμην εν ιερουσαλημ ειναι το ονομα μου εκει και εξελεξαμην τον δαυιδ του ειναι επι τον λαον μου τον ισραηλ |
| 17 Ora David mio padre aveva intenzione di edificare un tempio al nome di Jahvè, Dio di Israele. | 17 και εγενετο επι της καρδιας δαυιδ του πατρος μου οικοδομησαι οικον τω ονοματι κυριου θεου ισραηλ |
| 18 Ma Jahvè gli disse: “Buona è l’intenzione di costruire un tempio al mio nome; | 18 και ειπεν κυριος προς δαυιδ τον πατερα μου ανθ' ων ηλθεν επι την καρδιαν σου του οικοδομησαι οικον τω ονοματι μου καλως εποιησας οτι εγενηθη επι την καρδιαν σου |
| 19 tu però non costruirai il tempio, ma il figlio, che discenderà dai tuoi lombi, edificherà il tempio al mio nome”. | 19 πλην συ ουκ οικοδομησεις τον οικον αλλ' η ο υιος σου ο εξελθων εκ των πλευρων σου ουτος οικοδομησει τον οικον τω ονοματι μου |
| 20 Jahvè ha dunque realizzato la promessa che aveva pronunciato: io sono successo a David mio padre, mi sono seduto sul trono di Israele secondo la promessa di Jahvè e così ho edificato il tempio al nome di Jahvè, Dio di Israele. | 20 και ανεστησεν κυριος το ρημα αυτου ο ελαλησεν και ανεστην αντι δαυιδ του πατρος μου και εκαθισα επι του θρονου ισραηλ καθως ελαλησεν κυριος και ωκοδομησα τον οικον τω ονοματι κυριου θεου ισραηλ |
| 21 Ivi ho assegnato un posto per l’arca, dove sta l’alleanza che Jahvè ha stretto con i nostri padri, quando li fece uscire dalla terra d’Egitto». | 21 και εθεμην εκει τοπον τη κιβωτω εν η εστιν εκει διαθηκη κυριου ην διεθετο κυριος μετα των πατερων ημων εν τω εξαγαγειν αυτον αυτους εκ γης αιγυπτου |
| 22 Salomone quindi, in piedi innanzi all’altare di Jahvè, di fronte a tutta l’assemblea di Israele, stese’le mani verso il cielo | 22 και εστη σαλωμων κατα προσωπον του θυσιαστηριου κυριου ενωπιον πασης εκκλησιας ισραηλ και διεπετασεν τας χειρας αυτου εις τον ουρανον |
| 23 e disse: «Jahvè, Dio di Israele, non c’è Dio come te né lassù nei cieli né quaggiù sulla terra! Tu mantieni l’alleanza e la benevolenza verso i tuoi servitori, che camminano con tutto il cuore alla tua presenza; | 23 και ειπεν κυριε ο θεος ισραηλ ουκ εστιν ως συ θεος εν τω ουρανω ανω και επι της γης κατω φυλασσων διαθηκην και ελεος τω δουλω σου τω πορευομενω ενωπιον σου εν ολη τη καρδια αυτου |
| 24 tu hai mantenuto al tuo servitore David mio padre la promessa che gli avevi fatto e oggi hai realizzato con la mano quanto ai proferito con la bocca! | 24 α εφυλαξας τω δουλω σου δαυιδ τω πατρι μου και ελαλησας εν τω στοματι σου και εν χερσιν σου επληρωσας ως η ημερα αυτη |
| 25 Ora dunque, Jahvè Dio di Israele, mantieni al tuo servitore David mio padre quanto ancora hai promesso dicendo: ‘ Dalla mia presenza non sarà eliminato tra i tuoi chi sieda sul trono di Israele, purché i tuoi figli mantengano la loro condotta e camminino alla mia presenza, come tu hai camminato alla mia presenza”. | 25 και νυν κυριε ο θεος ισραηλ φυλαξον τω δουλω σου τω δαυιδ τω πατρι μου α ελαλησας αυτω λεγων ουκ εξαρθησεται σου ανηρ εκ προσωπου μου καθημενος επι θρονου ισραηλ πλην εαν φυλαξωνται τα τεκνα σου τας οδους αυτων του πορευεσθαι ενωπιον εμου καθως επορευθης ενωπιον εμου |
| 26 Orbene, Jahvè Dio di Israele, si avveri la parola ‘che hai dato al tuo servitore David mio padre. | 26 και νυν κυριε ο θεος ισραηλ πιστωθητω δη το ρημα σου τω δαυιδ τω πατρι μου |
| 27 Ma davvero Dio abita, sulla terra? Ecco: i cieli e i cieli dei cieli non ti possono contenere, come lo potrà questo tempio che ho costruito? | 27 οτι ει αληθως κατοικησει ο θεος μετα ανθρωπων επι της γης ει ο ουρανος και ο ουρανος του ουρανου ουκ αρκεσουσιν σοι πλην και ο οικος ουτος ον ωκοδομησα τω ονοματι σου |
| 28 Tu però ti volgerai propizio alla preghiera del tuo servitore e alla supplica, Jahvè mio Dio, Ascolta il grido e la preghiera che il tuo servitore oggi innalza al tuo cospetto. | 28 και επιβλεψη επι την δεησιν μου κυριε ο θεος ισραηλ ακουειν της τερψεως ης ο δουλος σου προσευχεται ενωπιον σου προς σε σημερον |
| 29 I tuoi occhi siano aperti notte e giorno su questo tempio, sul luogo di cui tu hai detto: “Lì sarà il mio nome”, per ascoltare la preghiera che ti innalza il tuo servitore in questo luogo. | 29 του ειναι οφθαλμους σου ηνεωγμενους εις τον οικον τουτον ημερας και νυκτος εις τον τοπον ον ειπας εσται το ονομα μου εκει του εισακουειν της προσευχης ης προσευχεται ο δουλος σου εις τον τοπον τουτον ημερας και νυκτος |
| 30 Tu udrai certamente la supplica del tuo servitore e del tuo popolo Israele, quando pregherannò in questo luogo; tu allora, udendo dal luogo in cui abiti, nei cieli, ascolta e perdona! | 30 και εισακουση της δεησεως του δουλου σου και του λαου σου ισραηλ α αν προσευξωνται εις τον τοπον τουτον και συ εισακουση εν τω τοπω της κατοικησεως σου εν ουρανω και ποιησεις και ιλεως εση |
| 31 Se qualcuno avrà peccato contro il suo prossimo e, poiché gli fu imposto un giuramento di maledizione, si presenterà innanzi al tuo altare, in questo tempio, per giurare, | 31 οσα αν αμαρτη εκαστος τω πλησιον αυτου και εαν λαβη επ' αυτον αραν του αρασθαι αυτον και ελθη και εξαγορευση κατα προσωπον του θυσιαστηριου σου εν τω οικω τουτω |
| 32 tu ascolta dal cielo e fa’ giustizia con i tuoi servitori, così da condannare l’empio, facendo ricadere sul suo capo il suo misfatto, e da dichiarare giusto l’innocente, rendendogli secondo la sua innocenza. | 32 και συ εισακουσει εκ του ουρανου και ποιησεις και κρινεις τον λαον σου ισραηλ ανομηθηναι ανομον δουναι την οδον αυτου εις κεφαλην αυτου και του δικαιωσαι δικαιον δουναι αυτω κατα την δικαιοσυνην αυτου |
| 33 Quando il tuo popolo, battuto dal nemico perché ha peccato contro di te, farà ritorno a te e loderà il tuo nome, ti pregherà e supplicherà in questo tempio, | 33 εν τω πταισαι τον λαον σου ισραηλ ενωπιον εχθρων οτι αμαρτησονται σοι και επιστρεψουσιν και εξομολογησονται τω ονοματι σου και προσευξονται και δεηθησονται εν τω οικω τουτω |
| 34 tu ascolta dal cielo e perdona il peccato del tuo popolo Israele, riconducendolo sul suolo che hai concesso ai suoi padri. | 34 και συ εισακουση εκ του ουρανου και ιλεως εση ταις αμαρτιαις του λαου σου ισραηλ και αποστρεψεις αυτους εις την γην ην εδωκας τοις πατρασιν αυτων |
| 35 Quando il cielo sarà chiuso e senza pioggia, perché hanno peccato contro di te, ed essi ti pregheranno in questo luogo e loderanno il tuo nome e, spinti dal tuo castigo, abbandoneranno i loro peccati, | 35 εν τω συσχεθηναι τον ουρανον και μη γενεσθαι υετον οτι αμαρτησονται σοι και προσευξονται εις τον τοπον τουτον και εξομολογησονται τω ονοματι σου και απο των αμαρτιων αυτων αποστρεψουσιν οταν ταπεινωσης αυτους |
| 36 tu ascolta dal cielo, perdona il peccato dei tuoi servitori e del tuo popolo Israele, insegnando loro la buona via per cui dovranno camminare, e concedi la pioggia sulla terra che hai concesso in eredità al tuo popolo. | 36 και εισακουση εκ του ουρανου και ιλεως εση ταις αμαρτιαις του δουλου σου και του λαου σου ισραηλ οτι δηλωσεις αυτοις την οδον την αγαθην πορευεσθαι εν αυτη και δωσεις υετον επι την γην ην εδωκας τω λαω σου εν κληρονομια |
| 37 Quando la carestia, la peste, il carbonchio, la ruggine, le locuste e i bruchi piomberanno sul paese, mentre il nemico gli stringerà d assedio una delle porte e scoppierà un flagello o un’epidemia qualsiasi, | 37 λιμος εαν γενηται θανατος εαν γενηται οτι εσται εμπυρισμος βρουχος ερυσιβη εαν γενηται και εαν θλιψη αυτον εχθρος αυτου εν μια των πολεων αυτου παν συναντημα παν πονον |
| 38 se uno qualunque o l’intero tuo popolo Israele innalzerà una preghiera o una supplica, conscio dell’afflizione del proprio cuore, e stenderà le palme verso questo tempio, | 38 πασαν προσευχην πασαν δεησιν εαν γενηται παντι ανθρωπω ως αν γνωσιν εκαστος αφην καρδιας αυτου και διαπεταση τας χειρας αυτου εις τον οικον τουτον |
| 39 tu ascolta dal cielo, dal luogo in cui abiti; perdona e agisci, rendendo a ciascuno secondo le sue azioni, tu che ne conosci il cuore, A te solo infatti è noto il cuore di tutti i figli dell’uomo. | 39 και συ εισακουση εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου και ιλεως εση και ποιησεις και δωσεις ανδρι κατα τας οδους αυτου καθως αν γνως την καρδιαν αυτου οτι συ μονωτατος οιδας την καρδιαν παντων υιων ανθρωπων |
| 40 Così essi ti temeranno per tutti i giorni che vivranno sulla faccia della terra che tu hai assegnato ai nostri padri. | 40 οπως φοβωνται σε πασας τας ημερας ας αυτοι ζωσιν επι της γης ης εδωκας τοις πατρασιν ημων |
| 41 Perfino lo straniero, che non appartiene al tuo popolo Israele, quando verrà ‘da una terra lontana a causa del tuo nome — 42 si udrà infatti parlare del tuo grande nome e della tua mano forte e del tuo braccio teso — quando verrà per pregare in questo tempio, | 41 και τω αλλοτριω ος ουκ εστιν απο λαου σου ουτος |
| 42 si udrà infatti parlare del tuo grande nome e della tua mano forte e del tuo braccio teso — quando verrà per pregare in questo tempio, | 42 και ηξουσιν και προσευξονται εις τον τοπον τουτον |
| 43 tu ascolta dal cielo, luogo della tua dimora, e concedi quanto lo straniero ti chiederà: così tutti i popoli della terra conosceranno il tuo nome, ti temeranno come il tuo popolo Israele e sapranno che il tuo nome è stato invocato su questo tempio che io ho edificato! | 43 και συ εισακουση εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου και ποιησεις κατα παντα οσα αν επικαλεσηται σε ο αλλοτριος οπως γνωσιν παντες οι λαοι το ονομα σου και φοβωνται σε καθως ο λαος σου ισραηλ και γνωσιν οτι το ονομα σου επικεκληται επι τον οικον τουτον ον ωκοδομησα |
| 44 Se il tuo popolo andrà in guerra contro i suoi nemici, seguendo le vie per cui tulo hai mandato, e pregherà Jahvè in direzione della città che tu hai scelto e del tempio che ho costruito al tuo nome, | 44 οτι εξελευσεται ο λαος σου εις πολεμον επι τους εχθρους αυτου εν οδω η επιστρεψεις αυτους και προσευξονται εν ονοματι κυριου οδον της πολεως ης εξελεξω εν αυτη και του οικου ου ωκοδομησα τω ονοματι σου |
| 45 tu ascolta dal cielo la sua preghiera e la sua supplica e rendi giustizia. | 45 και εισακουσει εκ του ουρανου της δεησεως αυτων και της προσευχης αυτων και ποιησεις το δικαιωμα αυτοις |
| 46 Se peccheranno contro di te — non c’è infatti uomo che non pecchi — e tu, adirato contro di loro, li avrai messi in potere del nemico e i loro deportatori li deporteranno nel paese del nemico, lontano o vicino; | 46 οτι αμαρτησονται σοι οτι ουκ εστιν ανθρωπος ος ουχ αμαρτησεται και επαξεις επ' αυτους και παραδωσεις αυτους ενωπιον εχθρων και αιχμαλωτιουσιν αυτους οι αιχμαλωτιζοντες εις γην μακραν και εγγυς |
| 47 se rientreranno in se stessi nella terra dove furono deportati | 47 και επιστρεψουσιν καρδιας αυτων εν τη γη ου μετηχθησαν εκει και επιστρεψωσιν και δεηθωσιν σου εν γη μετοικιας αυτων λεγοντες ημαρτομεν ηνομησαμεν ηδικησαμεν |
| 48 e, convertendosi, ti supplicheranno nella terra della loro schiavitù, esclamando: “Abbiamo peccato, abbiamo operato iniquamente, abbiamo agito da empi!”; e ritornando a te con tutto il cuore e con tutta l’anima nel paese dei loro deportatori ti pregheranno in direzione della terra che tu hai dato ai loro padri, della città che ti sei scelto e del tempio che io ho costruito al tuo nome, | 48 και επιστρεψωσιν προς σε εν ολη καρδια αυτων και εν ολη ψυχη αυτων εν τη γη εχθρων αυτων ου μετηγαγες αυτους και προσευξονται προς σε οδον γης αυτων ης εδωκας τοις πατρασιν αυτων της πολεως ης εξελεξω και του οικου ου ωκοδομηκα τω ονοματι σου |
| 49 tu ascolta dal cielo, luogo della tua abitazione, la loro preghiera e la loro supplica e rendi loro giustizia. | 49 και εισακουση εκ του ουρανου εξ ετοιμου κατοικητηριου σου |
| 50 Perdona al tuo popolo, che ha peccato contro di te, tutte le ribellioni che ha ordito contro di te, e fagli trovare compassione innanzi ai suoi deportatori, affinché costoro ne abbiano pietà. | 50 και ιλεως εση ταις αδικιαις αυτων αις ημαρτον σοι και κατα παντα τα αθετηματα αυτων α ηθετησαν σοι και δωσεις αυτους εις οικτιρμους ενωπιον αιχμαλωτευοντων αυτους και οικτιρησουσιν αυτους |
| 51 Essi sono il tuo popolo e la tua eredità, coloro che tu hai fatto uscire dall’Egitto, dal crogiuolo! | 51 οτι λαος σου και κληρονομια σου ους εξηγαγες εκ γης αιγυπτου εκ μεσου χωνευτηριου σιδηρου |
| 52 I tuoi occhi siano aperti alla supplica del tuo servitore e alla supplica del tuo popolo Israele, per accordare loro quanto ti hanno chiesto, | 52 και εστωσαν οι οφθαλμοι σου και τα ωτα σου ηνεωγμενα εις την δεησιν του δουλου σου και εις την δεησιν του λαου σου ισραηλ εισακουειν αυτων εν πασιν οις αν επικαλεσωνται σε |
| 53 poiché tu li hai separati da tutti i popoli della terra quale tua eredità, come hai detto per mezzo di Mosè tuo servitore, quando tu hai fatto uscire dall’Egitto i nostri padri, o Signore Jahvè». | 53 οτι συ διεστειλας αυτους σαυτω εις κληρονομιαν εκ παντων των λαων της γης καθως ελαλησας εν χειρι δουλου σου μωυση εν τω εξαγαγειν σε τους πατερας ημων εκ γης αιγυπτου κυριε κυριε [53α] τοτε ελαλησεν σαλωμων υπερ του οικου ως συνετελεσεν του οικοδομησαι αυτον ηλιον εγνωρισεν εν ουρανω κυριος ειπεν του κατοικειν εν γνοφω οικοδομησον οικον μου οικον εκπρεπη σαυτω του κατοικειν επι καινοτητος ουκ ιδου αυτη γεγραπται εν βιβλιω της ωδης |
| 54 Ora, quando Salomone ebbe finito tutta questa preghiera e supplica a Jahvè, si alzò davanti all’altare di Jahvè; stava infatti piegato sulle ginocchia con le mani tese verso il cielo. | 54 και εγενετο ως συνετελεσεν σαλωμων προσευχομενος προς κυριον ολην την προσευχην και την δεησιν ταυτην και ανεστη απο προσωπου του θυσιαστηριου κυριου οκλακως επι τα γονατα αυτου και αι χειρες αυτου διαπεπετασμεναι εις τον ουρανον |
| 55 In piedi, benedisse tutta l’assemblea di Israele a voce alta: | 55 και εστη και ευλογησεν πασαν εκκλησιαν ισραηλ φωνη μεγαλη λεγων |
| 56 «Benedetto Jahvè, che ha dato riposo al suo popolo Israele, come aveva detto. Neppure una parola di ogni bella promessa, che aveva fatto per mezzo di Mosè suo servitore, è caduta per terra! | 56 ευλογητος κυριος σημερον ος εδωκεν καταπαυσιν τω λαω αυτου ισραηλ κατα παντα οσα ελαλησεν ου διεφωνησεν λογος εις εν πασιν τοις λογοις αυτου τοις αγαθοις οις ελαλησεν εν χειρι μωυση δουλου αυτου |
| 57 Jahvè nostro Dio sia con noi come fu con i nostri padri; non ci lasci né ci rigetti; | 57 γενοιτο κυριος ο θεος ημων μεθ' ημων καθως ην μετα των πατερων ημων μη εγκαταλιποιτο ημας μηδε αποστρεψοιτο ημας |
| 58 ma attiri i nostri cuori a sé perché camminino in tutte le sue vie e custodiscano gli ordini, le leggi e gli statuti, che ha prescritto ai nostri padri. | 58 επικλιναι καρδιας ημων προς αυτον του πορευεσθαι εν πασαις οδοις αυτου και φυλασσειν πασας τας εντολας αυτου και προσταγματα αυτου α ενετειλατο τοις πατρασιν ημων |
| 59 Queste parole, con cui ho supplicato Jahvè, siano presenti a Jahvè nostro Dio, giorno e notte; così egli ogni giorno renderà giustizia al suo servitore e al suo popolo Israele. | 59 και εστωσαν οι λογοι ουτοι ους δεδεημαι ενωπιον κυριου θεου ημων εγγιζοντες προς κυριον θεον ημων ημερας και νυκτος του ποιειν το δικαιωμα του δουλου σου και το δικαιωμα λαου σου ισραηλ ρημα ημερας εν ημερα αυτου |
| 60 Allora tutti i popoli della terra sapranno che Jahvè è Dio e nessun altro; | 60 οπως γνωσιν παντες οι λαοι της γης οτι κυριος ο θεος αυτος θεος και ουκ εστιν ετι |
| 61 il vostro cuore sarà tutto dedito a Jahvè nostro Dio, per camminare secondo i suoi statuti e per osservare i suoi comandamenti, come oggi». | 61 και εστωσαν αι καρδιαι ημων τελειαι προς κυριον θεον ημων και οσιως πορευεσθαι εν τοις προσταγμασιν αυτου και φυλασσειν εντολας αυτου ως η ημερα αυτη |
| 62 Quindi Salomone e tutto Israele con lui offrirono sacrifici innanzi a Jahvè. | 62 και ο βασιλευς και παντες οι υιοι ισραηλ εθυσαν θυσιαν ενωπιον κυριου |
| 63 Salomone immolò come sacrifici pacifici che offrì a Jahvè ventiduemila buoi e centoventimila pecore. Così il re e tutti i figli di Israele dedicarono il tempio di Jahvè. | 63 και εθυσεν ο βασιλευς σαλωμων τας θυσιας των ειρηνικων ας εθυσεν τω κυριω βοων δυο και εικοσι χιλιαδας και προβατων εκατον εικοσι χιλιαδας και ενεκαινισεν τον οικον κυριου ο βασιλευς και παντες οι υιοι ισραηλ |
| 64 In quel giorno il re consacrò il centro del cortile, che sta di fronte al tempio di Jahvè, poiché lì egli offrì l’olocausto, l’oblazione e le parti grasse dei sacrifici pacifici, perché l’altare di bronzo, che è davanti a Jahvè, era troppo piccolo per contenere l’olocausto, l’oblazione e le parti grasse dei sacrifici pacifici. | 64 τη ημερα εκεινη ηγιασεν ο βασιλευς το μεσον της αυλης το κατα προσωπον του οικου κυριου οτι εποιησεν εκει την ολοκαυτωσιν και τας θυσιας και τα στεατα των ειρηνικων οτι το θυσιαστηριον το χαλκουν το ενωπιον κυριου μικρον του μη δυνασθαι την ολοκαυτωσιν και τας θυσιας των ειρηνικων υπενεγκειν |
| 65 Salomone in quel tempo celebrò la festa; insieme con lui innanzi a Jahvè nostro Dio per sette giorni ci fu tutto Israele, un’assemblea grandiosa, proveniente dall’ingresso di Hamat fino al torrente d’Egitto. | 65 και εποιησεν σαλωμων την εορτην εν τη ημερα εκεινη και πας ισραηλ μετ' αυτου εκκλησια μεγαλη απο της εισοδου ημαθ εως ποταμου αιγυπτου ενωπιον κυριου θεου ημων εν τω οικω ω ωκοδομησεν εσθιων και πινων και ευφραινομενος ενωπιον κυριου θεου ημων επτα ημερας |
| 66 L’ottavo giorno, congedò il popolo; questo benedisse il re e ritornò alle proprie tende, lieto e contento nel proprio cuore per tutto il bene che Jahvè aveva elargito a David suo servitore e a Israele suo popolo. | 66 και εν τη ημερα τη ογδοη εξαπεστειλεν τον λαον και ευλογησεν αυτον και απηλθον εκαστος εις τα σκηνωματα αυτου χαιροντες και αγαθη καρδια επι τοις αγαθοις οις εποιησεν κυριος τω δαυιδ δουλω αυτου και τω ισραηλ λαω αυτου |